

D1397

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ནཱ་མ་སཾ་གཱི་ཏི་བྱཱ་ཁྱ་ནཾ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།སྔར་ཉིད་དོན་དམ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཀྱང་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་མངལ་གནས་པ་ཡི་དཔལ་ལྡན་དང་། །གནས་དང་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་ཤིང་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་བརྩོན་པ་མཆོག་།ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་ན་འཚོ་ཞིང་གཤེགས་པ་སྲས་དང་བཅས་ པ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་དང་བ་ཡི།།རབ་ཏུ་བཏུད་དེ་ཇི་བཞིན་སྒྲ་སོགས་སྔ་མ་དང་མཚུངས་དེ་ཡི་བཀའ་བཞིན་བྲི་བར་འོས། །དེ་ལ་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་དོན་མ་ལུས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིའི་དབང་པོ་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་དོན་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་ པ།།གཞི་དང་དེ་རྐྱེན་ཤེས་བྱ་དང་། །དྲུག་གི་རིགས་ལ་གཟིགས་པ་དང་། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་མངོན་བྱང་ཆུབ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་། །ཆོས་དབྱིངས་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཀུན་རྟོག་མཉམ་ཉིད་བྱ་བ་སྒྲུབ། །བསྡུས་པ་རིགས་ལྔ་བསྟོད་ཕན་ཡོན། །སྔགས་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ། ། མངའ་བདག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི། །གཞུང་དོན་རྟོགས་པར་སླ་བ་དང་། །བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། །བསྡུས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་ལེགས་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དེའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུད་འདི་ནི་སྐལ་བའི་རྒྱུད་དེ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས བཏོན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ།།དེའི་གཞུང་ཚིག་ལ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་འདོད་དེ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་བར་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་གླེང་གཞིའི་ཚིག་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་གཞན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ནས་ ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ལྔ་པའི་ཚིག་སྟེ། སྡུད་པ་དང་འགྲེལ་པའི་སྒྲ་ལས་འདི་ནི་སྡུད་པའི་སྒྲར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྡུད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དུས་སྡུད་པ་དང་། དངོས་པོ་སྡུད་པའོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་དུས་སྡུད་པ་སྟེ། བར་མ་ཆད་པར་བསྡུ་བའི་ཚིག་གོ། །དེའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། །དེ་ལ་དཔལ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ།

以下是藏文的简体中文直译：
梵语：圣妙吉祥名称歌注释
藏语：圣妙吉祥名称善说
顶礼圣文殊师利童子！
顶礼世尊金刚萨埵！
虽早已通达胜义，为利众生而住胎的具德者，
以处所与安住之理而住，成就所愿精进最胜者，
十方所有安住游行的佛及佛子们足下，
我以净信至诚顶礼，如实依前音声等，依其教敕应当书写。
为了完全理解名称善说的全部含义，人王名为"名称"者为阐明其义而说：
基础及其缘由所知，
观察六种种性，
幻化网及现等觉，
菩提心金刚，
法界镜智及，
遍计平等成办事，
摄要五部赞功德，
咒语及随喜。
三自在主体性，
为令易解经义，
及成智慧行境故，
应知是为摄要。
这些都是善妙安立，因此应当趣入其义。关于此续，有些人认为是支分续，因为是从幻化网中抽出的缘故。对于其经文也认为是圆满的，因为在十六千颂大瑜伽续中说"如是我闻"等序分之词故。因此，这是具有他边的，因为说"尔时"之故。
"尔时"是第五格词，在连接词和解释词中，应知这是连接词。连接有二种：时间连接和事物连接。此处是时间连接，是无间断连接词。因此说："譬如具德金刚持"等。其中"具德"是不二智慧，"金刚"是其相。

 །དེ་བས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་ཞིང་རྡོ་རྗེའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ན་འཆང་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། གདུལ དཀའ་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། གདུལ་བར་དཀའ་བ་འདུལ་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །འདིར་གདུལ་བྱ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཞི་བས་གདུལ་བར་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་བྱས་ཏེ་གདུལ་བའོ། །འདིར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་གདུལ་བར་བྱ་སྟེ། ཉོན མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཆེ་བ་ཡང་།བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཆེ་བ་གདུལ་བ་ལ་ཐབས་རྣམ་པ་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་པ་ལས། འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་འདི་མཆོག་ཏུ་ གྱུར་པའོ།།དེ་ཡང་སྐུས་འདུལ་བ་ལ་ནི་ཁྲོ་བོའི་རྣམ་པ་དང་། གསུང་གིས་འདུལ་བ་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐིག་པ་དང་། ཐུགས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་ནི་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བདེ་མཆོག་ལས། ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་ཞིང་གཏུམ་ པ་ལ།།ཞི་བས་ཉེ་བར་མི་སྦྱོར་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས། །ཁྲོ་བོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་མཛད། །ཅེས་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། དེ་ནས་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ནི། །ཁྲོ་བོའི་མིང་ནི་གཤིན་རྗེའི་གཤེད། །མཚོན་ཆ་མེ་ལྕེ་འབར་ བས་འཁྲིགས།།དྲག་ལ་མཐུ་རྩལ་དྲག་དང་ལྡན། །དེ་མཐོང་ནས་ནི་ཁྲོ་བོ་གཞན། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་ལག་ཆ་འཆོར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་གདུལ་བྱ་མ་རུངས་པ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་གྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ། །དཔའ་བོ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་ རྒྱལ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་མོ། །རྒྱལ་བ་ནི་ཁམས་དེ་དག་ན་མཐུ་དང་། སྟོབས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་། རིགས་དང་། གནས་ཀྱིས་སེམས་ཁེངས་ཤིང་དྲེགས་ པར་གྱུར་པ་སྟེ།དེ་དག་དྲག་ཤུལ་གྱི་སྤྱོད་པས་བཏུལ་ནས་རང་གི་འཁོར་དུ་བྱས་པ་ནི་རྒྱལ་བའོ། །དཔའ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གིས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བདག་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་བརྗོད་བྱའི་དོན་ དགོས་པ་བསྟན་པའོ།

以下是简体中文直译：
因此，由于具有不二智慧并持有金刚相，故称为"持"。若问其作何事，说道："难调伏者中最胜"，即是调伏难调伏者。此处所化众生有二种：以寂静调伏者和以令其感受痛苦而调伏者。此处是以令其感受痛苦而调伏，意为将极重烦恼者也安置于无上菩提道中。
对于调伏极重烦恼者，虽说有多种方便，此为最殊胜不变者。因此"诸"字表示在其中此为最胜。其中，以身调伏者现忿怒相，以语调伏者为金刚滴，以意调伏者为乐智。
如《吉祥一切佛平等瑜伽胜乐》中说："对极忿怒暴恶者，不以寂静而调伏，由智慧方便瑜伽故，一切如来现忿怒。"
《三界胜续》中亦云："尔时文殊音，忿怒名阎魔敌，兵器火焰炽燃绕，威猛力势具威猛，见此余忿怒，一切兵器皆坠落。"
因此，为调伏难化恶劣所化众生，说彼金刚持之殊胜名号："勇士三界胜"。如是欲界、色界、无色界为三界。"胜"是指对于彼等界中以威力、力量、受用、种姓、地位而心生骄慢傲慢者，以威猛行为调伏后纳入自眷属，是为"胜"。"勇士"之义亦复如是。
以上显示了金刚持自利圆满、他利圆满，以及能诠所诠之义利。

།ད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་དེའི་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་གསང་བའི་རྒྱལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དབང་ཕྱུག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་དུ་སྒྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གསང་བའི་རྒྱལ་པོ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཡོན་ཏན་དེ་འདྲ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་སྐུ་ཁྲོ་བོས་འདུལ་བའི་རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཀར་ནག་ཕྱེད་པ་དང་རྒྱས་པ་སྟེ། ཟླུམ་ལ་འཛུམ་པ་དང་ བཅས་པ་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟ་བུའོ།།ལྷག་མ་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན་ནས་འཁོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྲོ་གཉེར་རིམ་པར་ལྡན་ལ་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུང་ཏེ། དེ་ལ་རང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་འཛིན་ཅིང་། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་གྲངས་ མཐའ་ཡས་པས་ཉེ་བར་བསྐོར་ནས་གཙོ་བོའི་ཕྲིན་ལས་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་དང་ལྡན་པར་སྟོན་ཏེ།།དེའི་ཕྱིར་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇིགས་སུ་རུང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཆེ་བ་གཙིགས་པ་དང་། ཁྲོ་གཉེར་ བསྡུས་པ་དང་།ཡན་ལག་རགས་པ་དང་། སྤྱན་ཟླུམ་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེས་རང་གི་སྡེ་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་བྱེད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དཔའ་བྱད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་འཇིག་རྟེན་ན་དཔའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲའི་དཔུང་ ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་མགོ་བཅད་ནས་འོང་བ་ལྟར་འདིས་ཀྱང་མ་རུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་མགོ་བཅད་ནས་ཕྲེང་བ་བྱས་པ་དང་།མགོ་བཅད་ནས་དབྱུག་པ་ལ་བཙུགས་ཏེ་ལག་ཆ་བྱས་པ་དང་། སྟག་གི་པགས་པས་སྨད་དཀྲིས་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་དང་། གྲངས་དང་། ཆ་ བྱད་བསྟན་ནས།དེ་དག་གི་ཕྲིན་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གདུལ་དཀའ་འདུལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གདུལ་བར་དཀའ་བ་ནི་ཚར་གཅད་པའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་ཡང་གདུལ་བྱའི་སྣང་བ་ལ་སྐུ་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་སུ་བསྟན་ཏེ། རང་གི་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་མཚན་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བཟུང་ནས་གསོར་ བར་བྱེད་ཅིང་།རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་མི་བཟོད་པར་འཇིགས་ཤིང་དུས་ཀྱི་མེ་ལྟར་འབར་བའོ།

以下是简体中文直译：
现为显示彼金刚持之殊胜，说道："金刚自在密秘王"。金刚是一切如来真实智慧之相。自在是因为转化一切法之故。因具有不共智慧故为密秘王，此即表示金刚持具有如是功德之义。
现为显示以忿怒身调伏之庄严与形相，说"白莲"等。白黑分明且圆满，圆润带笑如莲花瓣。余易可知。
如是显示金刚持之义后，为显示眷属故，说"具层层皱眉"等。其中各自持有本部标志，无量名为"手持金刚"者围绕，为与主尊事业相顺，显示彼等一切皆具忿怒相。
因此，若问彼忿怒相如何，说"可怖畏"等。露出獠牙、皱眉、肢体粗壮、圆目、具尸林庄严等，因令自部声闻等恐惧畏惧，故如是称。
"具勇饰"者，如世间所谓勇士击败敌军砍下头颅而来，此亦斩下恶者头颅作成花鬘，或将头颅插于棒上作为器具，以虎皮为裙。
如是显示忿怒尊之名号、数量、形相后，为显示彼等事业，说"调难调"。难调伏者是降伏对象。于所化众生显现忿怒身相，持本部主尊标志智慧金刚挥舞，令不堪直视金刚尖端而恐惧，如劫火炽燃。

 །རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་དང་། འཁོར་ལོ་དང་། རལ་གྲི་ལ་སོགས་པ་མཚོན་ཆའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རབ་ཏུ་སྤྲོས་ཏེ། གདུལ་བྱ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་རང་གི་མགོན་སྐྱབས་ མེད་པར་ཤེས་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སྐྱབས་སུ་འོང་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་དེ་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ།།དེའི་ཚེ་ལ་ལ་དག་འདི་སྙམ་དུ་གང་གི་ཚེ་གདུལ་བྱ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་སྡིག་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་པ་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེ་དང་ཤེས་རབ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ནི་གདུལ་བྱ་མནར་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང་། དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་མཐུ་དེ་ལྟ་བུ་དག་གིས་རློམ སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་ཤ་སྟག་སྟེ།དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ། གདུལ་བྱ་ཇི་ལྟར་འདུལ་བའི་རྣམ་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚུངས་པ་བསྡུ་བ་སྟེ་དོན་བྱེད་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞེ་ན། ཐབས་ ཀྱིས་འགྲོ་དོན་བྱེད་པའི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་སྙིང་རྗེ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་དྲག་པོ་སྤྱོད་པ་ནི་ཐབས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་མ་རུངས་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མཆོག་སྟེ། མ་རུངས་པ་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ལ་ཐབས་འདི་ལས ལྷག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་གཙོ་བོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ཀྱང་། འཁོར་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་བྱེད་པའོ། །བྱེད་ཀྱང་གཙོ་བོས་ནན་གྱིས་བྱེད་དུ་བཅུག་པའམ་སྙམ་པ་ལ། དགའ་མགུ་རངས་པའི་བསམ་པ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགའ་བ་ནི་ སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་ཅན་ནོ།།མགུ་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་ན་མགུ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཡི་རང་བའོ། །རངས་པ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། ཁྲོ་བོའི་སྐུར་བསྟན་པ་ཡང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བསམ་པ་ཅན་ནོ། །དེ་བས་ན། ཁྲོ་བོའི་ལུས་ཀྱི་ གཟུགས་ལྡན་པ།།སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་བྱེད་པའི་མགོན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དག་ལུས་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ཡང་བསམ་པ་དགེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྡིག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་སོ།

以下是简体中文直译：
化现无量金刚细针、轮、剑等武器之众，令所化众生体验痛苦，知晓自己无有怙主依怙，而来皈依金刚持，发心趣入教法，此即所谓行持佛陀事业。
彼时，有人作是念："当所化众生受苦之时，手持金刚具有恶意。"对此说道："大悲与智慧"等。悲是欲令所化众生远离无间等苦之意乐，及由此所发起的大忿怒行。大是对前述如是威力毫无傲慢，即无缘大悲之义。智慧是抉择，即先观察如何调伏所化众生之意。"与"字表示相同，因为作用相同。
何者相同？说道："以方便利众最胜"。由悲心与智慧所发起的猛烈行为应知是方便，为利益恶劣众生故。因此为最胜，即无有比此方便更胜者来摄受恶者之义。
如是主尊虽行利生，眷属或不行利生，或虽行利生是被主尊强迫而为，对此疑虑，说道："具喜悦欢喜意乐"。喜是具悲心意乐，悦是具智慧。或者悦是随喜众生利益，欢喜是趣入利生，示现忿怒身也因具有如是殊胜意乐故称具意乐。
因此说道："具忿怒身相，行佛事业怙主"。故手持金刚虽具忿怒身相，因具善意乐故不成为罪过，此为密意。

 །འཁོར་འདུས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྟོན་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ལུས་ བཏུད་རྣམས་དང་ཞེས་གསུངས་ཏེ།ཀུན་མཚུངས་པར་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལུས་བཏུད་པའོ། །ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཐབས་ཅིག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་རང་གི་རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གཞུང་གི་དོན་གསོལ་བ་གདབ་པའི་ཕྱིར་ལུས་བཏུད་ པ་རྣམས་དང་།ལག་ན་རྡོ་རྗེ་གཞན་དག་གཞུང་གི་དོན་ཉན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གཞུང་གི་དོན་བསྟན་པར་བཞེད་པ་གནས་གཅིག་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་འབྲེལ་ལོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ ལས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་མཁྱེན་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་ཅིང་གསུངས་སོ་ཞེས་གཞན་དང་སྦྱར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཐོབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དོན་ཏོ། །ཚིག་གི་དོན་ནི་གཞན་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྒྱུའི་དུས་སུ་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་དང་། འབྲས་བུའི་དུས་སུ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནི་བློ་བྱེ་ཞིང་རྒྱས པའི་ཕྱིར་ཏེ།པདྨ་ལེགས་པར་བྱེ་ཞིང་རྒྱས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གཉིད་ལེགས་པར་སད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ སྟོན་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཅི་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་སྙམ་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱན་སྔར་འདུག་སྟེ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བཏུད་པ་སྟེ། གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ནི་ བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ།།སྤྱན་སྔར་འདུག་ཅེས་པ་ནི་གཟིགས་པའི་ཡུལ་དུ་འདུག་པ་སྟེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ནས་གསོལ་བ་མ་བཏབ་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།

以下是简体中文直译：
那些集会眷属因对导师极为依止，故说"身躬敬者"，即以恭敬方式同时顶礼。"同时"一词表示一起，即手持金刚持自部族标志者，为自他利益祈请经义而顶礼者，以及其他手持金刚为听闻经义，与为利他开示经义的圆满正觉一起安住一处之时，如是祈请，此为文义相连。
对于何者是圆满正觉的疑问，说道："如来世尊圆满佛"。如来即如是而来、了知真如、如实了知宣说，与其他相连。世尊是断德圆满、证德圆满之义。词义因他处广说故不赘述。圆满之义是因位圆满二资粮，果位圆满自他二利故。佛是觉悟广大之义，如莲花善妙绽放广大。或者因断除烦恼等障碍故称佛，如人善妙从睡眠中醒来。
"于如是佛世尊"之义，即向具有如是相好的导师如是祈请之义。对于如何祈请的疑问，即顶礼、合掌、以恭敬方式住于面前。其中顶礼是以身语意极为敬礼，以恭敬方式合掌仅是表示礼敬的手势而已。"住于面前"是住于所见境中，意即非躲在暗处祈请。

 །འདི་སྐད་ཅེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་འོག་ནས་གསུངས་པའི་གཞུང་གི་དོན་དགོས་ཆེད་དང་། བརྗོད་བྱ་དང་། གསུངས་པའི་ཚུལ་བདག་ཉིད་སྣོད་དུ་རུང་བ་ དང་།མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་གསོལ་བ་བཏབ་ན་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་དག་གིས་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཤད་པའི་མན་ངག་གོ། །ད་ནི་བླ་མའི་ཞལ་གྱི་མན་ངག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཁྱེད་ལྟར་ན་རྒྱུད་འདི་གཞན་གྱི་མཐའ་དང་ཡང་ དག་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་ཉིད་དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གླེང་གཞིའི་ཚིག་གོ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཚིག་གི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་། གདུལ་བར་དཀའ་ བ་འདུལ་བའི་དུས་ན་འཁོར་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔའ་བོ་མཐའ་ཡས་པ་དང་།ཁྲོ་གཉེར་ཅན་དང་། སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པ་ལུས་བཏུད་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་པདྨ་རྒྱས་པའི་གདན་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་བས་སྟོན་པ་དང་། གནས་དང་། དུས་དང་། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།།གལ་ཏེ་ཚིག་གི་དོན་དེ་ལྟར་སྟོན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་གླེང་གཞི་ཚིག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་མི་ བྱ་སྟེ།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཚིག་ལ་མི་དགྱེས་ཤིང་དོན་ལ་དགྱེས་པར་མཛད་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པ་བཞི་བཀའ་སྩལ་ཏེ། ཚིག་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱ་ཞིང་དོན་ལ་རྟོན་པར་བྱ་བ་དང་། གང་ཟག་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱ་ཞིང་ཆོས་ལ་རྟོན་པར་བྱ་བ་དང་། དྲང་ བའི་དོན་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱ་ཞིང་ངེས་པའི་དོན་ལ་རྟོན་པར་བྱ་བ་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་དོན་གྱི་དབང་འདི་ལ་དགོངས་ནས་གཞན་དག་ནས་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དང་སྦྱར་བ་མ་མཛད་དེ། ནམ་མཁའ་བེམས་བཅས་ དང་བ་དང་།།གོ་སྐབས་འབྱེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། གསང་བ་མཆོག་གི་དགྱེས་པ་ན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་། ཡེ་ཤེས་དབང་ཕྱུག་སྟོང་པ་ཅན། །གནས་གཙང་མ་ན་བཞུགས་ནས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།འདི་དག་ཀྱང་དོན་གྱི་དབང་འདི་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པར་རིག་པར་བྱའོ།

"如是"是指下文所说的经义目的、所诠内容、宣说方式，自身堪为法器，以及为未来如何利益众生而如是祈请，与此相连。这些是依据文字表面解释的教授。
现在要写不依据文字表面的上师口传教授：对此，依您所说，此续与他宗正理相应，因为如来密意不可思议。因此应当了知此处圆满缘起句。其词义为：世尊金刚持在调伏难调众生之时，与眷属无量手持金刚勇士、忿怒尊、度母等顶礼者同时安住于莲花广开之座。因此导师、处所、时间、眷属圆满共同安住之时，宣说此圆满法要。
虽然词义如是显示，但因为没有如实显示"如是我闻"等缘起句，故不应理的质疑。对此不应如是理解，因为佛世尊不喜文字而喜义理，故世尊自身宣说四依：不依文字而依义理，不依人而依法，不依不了义而依了义，不依识而依智慧。
因此考虑到此义理，其他处也未作文字表面的联系，如说："虚空具质明净及开显空间"等。同样，如"于最胜密欢喜"等，又如"智慧自在具空性，安住清净处"等，应知这些也是考虑到此义理而宣说的。

 །ཇི་ལྟར་གཞོན་ནུ་མ་མཚོན་པ་ལ་ཆུང་ངུ་དང་། ལང་ཚོ་དང་། སྐྲ་དང་ནུ་མ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་མཚོན་པའི་ཚིག་གོ། །ཡང་འདི་སྐད་དུ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བར་མ་ ཆད་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་སྟེ།སྔར་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བཤད་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་དེ་ནས་གླུའི་ལེའུ་འདི་ཞུ་བ་བཤད་དོ་ཞེས་མཚམས་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཇི་སྐད་དུ་སྨོས་པའི་ལེའུ་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་པར་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་གླེང་གཞིའི་ཚིག་གསུངས་པས་ འདིར་ཡང་སྦྱར་བ་ནི་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་གཅིག་ཏུ་མཚམས་སྦྱོར་བར་མ་ཟད་དེ། དེ་ཡང་། ཡི་གེ་ཨོཾ་དང་དེ་ནས་སྒྲ། །དེ་དག་གཉིས་ནི་སྔོན་ཚངས་པའི། །མཁུར་བ་ཕུག་ནས་བྱུང་བས་ན། །དེ་དག་བཀྲ་ཤིས་སྒྲ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱུད་འབྱུང་བའི་ཐོག་མར་ཤིས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་གསུངས་སོ། །ཡང་ན། དེ་ནས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཨ་ཐ་སྟེ། ། ནི་ཨ་ནུཏྤ་ཏ་ཞེས་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་བོ། །ཐ་ནི་པ་ཏ་ཡོ་ག་སྟེ་ཐབས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡང་སྦྱར་དུ་བཏུབ་པས་སོ། ། དེ་བས་ན་ཨ་ཐ་ཨེ་ཝཾ་སྟེ་ཐབས་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་དག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དཔལ་ལོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཤྲཱི་ནི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་གི་དོན་དུ་སྦྱར་ན་ཤྲཱི་ལ་ཨཱི་ཡོད་པས་ན་ཐབས་ཉེ་བར་སྦྱར་ནས་ཕྱིས་ཏེ། ཤ་ལར་ཨུ་ཏའི་རྐྱེན་བྱིན་པས་ཤྲུ་ཏའོ། དེ་ལྟ་ན་ཐོས་པའི་སྒྲ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་གི་ནི་དེ་ལྟ་བུའོ། །ད་མ་ཀཻ་ནི་ཨཻ་ཀཻ་སྒྲས་ཏེ། གདུལ་བར་དཀའ་བ་འདུལ་བའི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི། དཔའ་བོ་འཇིག རྟེན་གསུམ་ལས་རྒྱལ།།ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའོ། །དེ་རྣམས་སུ་བདུད་བཞིའི་དཔུང་ཕམ་པར་བྱས་པའམ། དེ་གང་གིས་བཅོམ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འདི་ཉིད་ལས། དཔའ་བོ་བདུད་དགྲ་བདུད་འདུལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་ཉེ་བ་ཀུན་ཉོན་མོངས། །བག་ཆགས་བཅས་པ་གཏན་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།

如同形容少女时说"年幼"、"青春"、"具有头发和乳房"等词语来形容的词句。
又说"虽然如此，其后"这个词是表示无间断连接的词语，是为了衔接之前幻化网续中所说的品后紧接着解说此歌品的请求，而作如是连接。如有人说：在一万六千品中说"如是我闻"等缘起句，此处也应当如此连接是不合理的。
并非如此，因为"其后"这个词不仅仅是连接词，如说："唵字及其后音，此二从梵天，口中穿出故，说为吉祥音。"因为续部开始时说吉祥语，所以说"其后"这个词。
或者，"其后"的声音是"阿他"，"尼"是"阿努特帕他"即智慧，"他"是"帕他约嘎"即方便。通过这样的声音门任何方式都可以连接。因此"阿他"、"诶旺"即方便智慧。这二无二即为吉祥。如说："室利即无二智慧。"
若按词义连接，因为"室利"有"伊"，所以加上方便后除去，给"沙拉"加上"乌他"词尾成为"室卢他"。如是为"闻"的声音，意为"亲身体验"。其本性如何呢？说为"金刚持"，即是"我"的意思。"达玛凯"是"爱凯"声，意为"调伏难调众生之一时"，是时间的特征。
"薄伽梵"即"勇士三界胜"，其中三界是欲界、色界、无色界。于彼等中战胜四魔军或以彼所摧破者即是薄伽梵，即无漏智慧。如此经中亦说："勇士魔敌调伏魔"以及"烦恼近惑诸烦恼，连同习气永断除"。

 །དེ་ཉིད་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་དཔལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྐལ་བ་དང་ལྡན པ་སྟེ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པའོ།།ཡང་འདི་ཉིད་ལས། ཡོན་ཏན་ལྡན་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་། མཆོག་ལྡན་མཆོག་སྦྱིན་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མཚན་ཉིད་དེ་དག་དང་ལྡན་ པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པའམ།དཔའ་པོ་ཞེས་པའམ། དཔའ་མོ་ཞེས་པའམ། རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་གང་ན་བཞུགས་སྙམ་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ནི་རིགས་སོ། །གང་ ཞེ་ན།།རྡོ་རྗེ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་། ལས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་ལས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་དབང་ཕྱུག་ཅེས་ བྱའོ།།གསང་བའི་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱལ་བ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དག་ཀྱང་གདུལ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་ལ་བཙུན་མོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། པདྨ་དཀར་པོ་རྒྱས་འདྲའི་སྤྱན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། པདྨ་ནི་མོ་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱས་པ་ནི་ཁ་བྱེ་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུ་དག་ནི་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་བྷ་ག་རྣམས་སོ། །པདྨ་རྒྱས་པའི་གདན་ལ་བཞུགས། །ཞེས་པ་ནི་པདྨ་ཡང་ཡིན་ལ་གདན་ཡང་ཡིན་པས་པདྨ་རྒྱས་པའི་གདན་ལ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ད་ལྟར་དཀར་བ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ངོ་བོས་བཞུགས་ཏེ།བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞིས་བཞུགས་ཏེ། གཤེགས་དང་བཞུགས་དང་དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཟིམས་པ་དང་ནི་འཆག་ པའོ།།ཡང་ན་སྐུའི་སྤྱོད་ལམ་ནི་མ་རུངས་པ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་ཁྲོ་བོའི་ཆ་ལུགས་ཀྱིས་བཞུགས་སོ། །དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་སྔ་མས་ནི་ཞལ་དང་སྤྱན་གྱི་དབྱིངས་བསྟན་ནས། ཕྱེད་ཕྱི་མས་ཕྱག་མཚན་དང་ཕྲིན་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ལག་གི་རྡོ་རྗེ་མཆོག་།ཡང་དང་ཡང་དུ་ གསོར་བྱེད་པ།།ཞེས་པ་སྟེ། རང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།

其具有出世间和世间圆满吉祥，即具有福德，拥有自在等六种功德。如此经中说："具德且知德"，又说："具胜施胜主。"因此应知具有这些特征者，称为"薄伽梵"或"勇士"或"勇母"或"胜者"等众多名号。
思维其住何处时，说"金刚自在"等。其中金刚部即是部类。何者？即金刚、宝、莲花、事业、如来等。彼等因如是而来，且从彼分出，故称"一切如来"之义。因以如是性掌控故称"自在"。
"密主"者，密即彼等身语意之密义。主即为主尊，是精要之意。彼等为调伏所化而示现妃相故说："如白莲绽眼"，因为莲花是阴性词。绽放即开放，如是等称为"眼"，即佛眼等诸佷伽。
"坐莲花开座"即既是莲花又是座位的绽放莲座。如是薄伽梵以白如茉莉花的菩提心不可分离的本性而安住。"安住"即住处之义。又薄伽梵以四种威仪住于所化众生：行、住、卧、走。或者身之威仪为调伏恶者而以忿怒相安住。
其中前半偈显示面和眼之界，后半偈为显示手印和事业故说："自手胜金刚，反复作振举。"其中"自"即薄伽梵。

 །དེའི་ཕྱིར་ཕྱག་གི་རྡོ་རྗེ་ནི་རང་གི་རིགས་མཚོན་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དེའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། གསོར་བར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་སྟེ་མ་རུངས་པ་ཚར་བཅད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་ལན་ དུ་མར་འཕེན་ཞིང་ཕྱག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གསུང་གི་སྤྱོད་ལམ་ནི་འཁོར་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཆོས་སྟོན་པའོ། །ཐུགས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་པར་གཞག་པའོ། །དེ་དག་གི་ནི་ཆོས་དང་། འཁོར་དང་། དུས་དང་། སྟོན་པ་ དང་།གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ཐོག་མར་དགེ་བ་གླེང་གཞིའི་དོན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་འདུས་པ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་གི་མིང་དང་། གྲངས་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྲོ་གཉེར་རིམ་པར་ལྡན་ལ་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་གི་མིང་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། སྒྲོལ་མའི་མིང་ཅན་ལ་སོགས་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་གྱི་དཔའ་བོ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པ་ལུས་བཏུད་རྣམས་དང་ལྷན ཅིག་ཏུ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཞེས་པ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྲོ་བོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་བྱེད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ལུས་བཏུད་ཅེས་པ་ནི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ཙོག་པུར་ འདུག་པའོ།།རྣམས་ཞེས་པ་ནི་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་སོ། །དང་ཞེས་པ་ནི་མཚུངས་པ་བསྡུ་པས་ཏེ། ཀུན་ཀྱང་གནས་དེར་འདུས་པས་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞེས་པའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་གླེང་གཞི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་ གནས་པ་ལས་རྒྱུའི་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞི་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་རྒྱུར་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པས་ན་རྒྱུད་དེ་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ས་བོན་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཨ་ཐ་ཞེས་ གསུངས་ཏེ། ནི་སྲུབ་པ་དང་བསྲུབ་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་བོ། །ཐ་ནི་སྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཐབས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྲུབ་པ་དང་བསྲུབས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

因此手中金刚杵是表示自部的手印。"胜"是该手印的殊胜特征。其作何事？即"作振举"，为降伏恶者而多次向空中掷出并以手接住之意。
语的威仪即为眷属宣说金刚乘法。意的威仪即以无二之理入等持。彼等显示法、眷属、时、说者、处圆满，首先已说序分善说之义。
现为显示彼等大众的名称、数量、特征及作用，故说"具忿眉"等。为显示彼等名称，如此名为忿眉的空行母和名为度母等无量空行母，以及其他名为金刚手等无量勇士，与顶礼者一起如是启白，此为摄义。
其中可怖等是忿怒相的特征。大悲等是意乐的特征。作佛事业是事业的特征。"顶礼"即合掌蹲坐。"诸"即无量勇士勇母等。"与"是相同的集合，因都聚集于此处故说"一起"。以上已说序分。
现在将续义摄为三分而说因续的序分。因为随顺于因并生果故称为续，即种子之义。种子即无始无终的光明菩提心。为修习彼故，不共方便即说"阿他"。"阿"即能搅动与所搅动，即智慧。"他"即能搅动者，即方便。如是从搅动与被搅动而生起者说为"具德"，即无二菩提心之义。

 །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཤྲཱི་ནི་ གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ན་དེ་འཆང་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་ཅེས་བྱར་བརྗོད། ། ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། གདུལ་དཀའ་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་འདུལ་བར་དཀའ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་རྟོག་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚོགས་ཏེ། དེ་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གདུལ་དཀའ་འདུལ་བའོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། མོས་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་དེ་འདུལ་བའི་ཐབས་ཡིན་གྱི་དེ་རྣམས་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐབས་གང་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་མཆོག་གོ། །དེ་ཡང ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་དེས་གདུལ་བར་དཀའ་བ་རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཆེ་བས་ཀྱང་མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ་ཞེས་དགོངས་པས་སོ།།གཞན་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་སྙམ་པ་ལ། དཔའ་བོ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་རྒྱལ། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་རྟོག་བཅོམ་སྟེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྡན་པར་བྱ་བས་ན་རྒྱལ་བའོ། །ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པའི་དུས་ན་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན ཏེ།སྐད་ཅིག་ལ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔའ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་གསང་བའི་རྒྱལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་རིགས་ཀྱི་སྒྲའོ། །དེ་བས་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལས་རྒྱས་ པར་སྤྲོ་བ་རིགས་ལྔ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྔའོ།།དེ་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་བསྡུ་ན་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེས་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་ཅིང་དབང་སྒྱུར་པས་ན་དབང་ཕྱུག་གོ། །དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་ནི་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་ལའང་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ། །དེ་ལྟར་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་ པ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡང་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསང་བའི་རྒྱལ་པོ་སྟེ།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

如是说："吉祥即无二智慧。"
此无二性是何等？说为"金刚持"，无二之相即如金刚般任何也不能分离的特征，故持有此者。如是说："金刚称不可分"等广说。
具有如是特征的菩提心有何作用？说："调伏难调诸中胜。"如是难调伏者即从无始以来的分别所取能取之聚，调伏彼即是调伏难调。由何调伏？随顺根机的三乘虽是调伏之方便，但较彼等更为殊胜者即是生起无二菩提心的不共方便最为殊胜。此亦是由于以不共方便，令难调伏的争斗时期众生虽具大贪等烦恼亦能速得菩提之密意。
复次思维具何等功德殊胜，说："勇士胜三界。"三界即身语意。摧破彼等凡俗分别而成就身语意金刚持之本性故为胜。摧破凡俗分别时并非如渐次获胜，因为是在刹那间摧破故称勇士。
为显示身语意三类之广略分类故说："金刚自在密中王。"金刚是种性之词。因此从身语意三者广分为五类即五蕴。彼等若摄略则唯一即菩提心。因彼遍及并主宰彼等故为自在。如是极为广大则亦趣入百种分类。如是种性分类虽分无量数，因摄为三故为密王，即身语意之义。

 །རྒྱལ་པོ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སྐྱེད་ཅིང་རྟེན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར།པདྨ་དཀར་པོ་རྒྱས་འདྲའི་སྤྱན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། པདྨ་ནི་མོ་རྟགས་ཀྱི་བསྟན་པའོ། །སྤྱན་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁམས་བཞིའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་བརྟེན་པ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མ་དང་འདྲ་ཞེས་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱས་ པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བཞུགས་པའི་གནས་ཏེ།བདེ་བ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་ཁ་བྱེ་བར་གནས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། པདྨ་རྒྱས་པའི་གདན་ལ་བཞུགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། པདྨ་རྒྱས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་གདན་ཡང་ཡིན་པས་པདྨ་རྒྱས་པའི་གདན་ནོ། །ན་ནའི་དོན་ནི་ཨཱ་ས་ན་སྟེ་ འདིར་བཞུགས་པར་འདོད་དོ།།བཞུགས་ཞེས་པའི་དོན་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་སྟོན་པའི་སྒྲ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཞེས་སྨོས་ན་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་བི་ཛ་ཧཱར་ཞེས་ཀྱང་འཆད་དོ། །འདིར་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ལྟར་ན་ཐབས་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ པདྨ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ད་ལྟར་དཀར་བ་རྒྱུའི་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོས་བཞུགས་སོ།།དེ་དག་གི་རིགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་རང་ནི་རང་གི་ཕའོ། །ལག་གི་ནི་བསྐུལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་མ་ལྟ་བུའོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་དག་ལས་བྱུང་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ཁམས་གསུམ་པོ་སྐྱེད་ པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར།ཡང་ནས་ཡང་དུ་གསོར་བྱེད་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གསོར་ཞེས་པ་ནི་འཕེན་པར་བྱེད་པས་ཏེ། བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་རྒྱུད་ཁྱད་པར་ཅན་སྨིན་པར་མ་བྱས་པ་ ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་དུ་གྱུར་ཏེ།ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅེས་དགོངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཕ་དང་མ་ཡི་བདེ་ཤུགས་ལས། སྐད་ཅིག་དེ་ལས་ཁམས་གསུམ་སྐྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་ འགྲོ་བ་དག་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཁྲོ་གཉེར་རིམ་པར་ལྡན་ལ་སོགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་ཉེ་བར་ལྡན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

王即主尊，或称为心要。为显示此心要即智慧体性是诸如来生起之所依，故说："眼如白莲花开放。"莲花是表示阴性之相。眼即佛眼等，等字表示地等四大之自性。"如"字是表示依止和生起之义，故近似于母亲。开放即是菩提心大乐安住之处，因乐遍满故处于开放状态。
因此说："安住于开放莲花座。"既是开放的莲花又是座位，故为开放莲花座。"座"字义为梵语āsana，此处意为安住。"安住"之义是以势用表示之词，如说"王宫"即知有王安住，有些论典中也解释为vihāra(住处)。此处依甚深义，即由方便所激发的智慧莲花完全开放中，菩提心如白色茎茎般以因续本性而安住。
为显示彼等种性故说：自即是自己的父，手即为激发故如母，金刚即从彼等所生之菩提心。因彼生起三界故说："反复搅动。""反复"之义即是"于轮回大海"之义。"搅动"即是投射，依作用而说为"作"。其义是未成熟殊胜相续而成为业和烦恼种子，意为近行于业果。
如是亦说："从父母乐力中，刹那生三界。"为显示安住于彼等相续中的众生故说："具有皱眉等相。"意为与所表示的嗔等烦恼相应。

 །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་མཐའ་ཡས་པ། །ཞེས་པ་ནས་གསོར་བྱེད་པ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་ རྒྱུད་དེ་ལ་གནས་པའི་རིགས་གདུལ་དཀའ་བའི་རིགས་བྱོལ་སོང་དང་ཡི་དགས་དང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་དྲུག་སྤྲོ་བར་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ་ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ།།དེ་དག་གིས་ནི་རྒྱུའི་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞིའི་དོན་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་ཉེ་བར་འགྲོ་བས་ན་ཐབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུན་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཨ་ཐ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཨ་ནི་ལྟེ་བར་གནས་པའི་ཨ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཨེའོ། །ཐ་ནི་སྤྱི་བོ་ན་གནས་པའི་ བཾ་ངོ་།། ཡོངས་སུ་འབར་བ་ལས་རྒྱུའི་རྒྱུན་ལ་གནས་པའི་བག་ཆགས་བསྲེགས་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་བཾ་ཡོངས་སུ་ཞུ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་སླར་གསོ་བར་མཛད་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ནོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་རྡོ་རྗེའོ། །གདུལ་བྱ་ཡོངས་སུ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་གསུངས་པ།གདུལ་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་དུ་རྒྱུ་བ་སྤྲེའུ་དང་འདྲ་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་སོ། །དེ་གདུལ་བར་བྱེད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ་ནང་དུ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་བས་ན་མཆོག་གོ། །སྒོ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།དཔའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་གསུམ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ་རྒྱལ་བའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་མི་ཕྱེད་པའོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་གསུམ་ལ་དབང་སྒྱུར་པས་ན་དབང་ཕྱུག་སྟེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་གསང་བའི་རྒྱལ་པོའོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། པདྨ་དཀར་ པོ་རྒྱས་འདྲའི་སྤྱན།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། པདྨ་རྒྱས་འདྲ་བ་ནི་པདྨ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། རྩའི་དབྱིབས་པདྨ་རྒྱས་པ་དང་འདྲ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལའང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་རྩའི་དབྱིབས་དང་གྲངས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གསང་གནས་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ན་པདྨ་རྒྱས་པ་འདྲ་བའི་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ན་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའོ།

从"手持无边金刚"到"搅动"之间的这段经文，是说明安住于该相续中难调伏种性的旁生、饿鬼、地狱等六道众生的流转之义，文字含义仅此而已。以上是略说因续缘起之义。
现在开始显示方便续的缘起。所谓方便，是因为趋近之故，因为使彼因成为殊胜，因为令相续增长。其为何？说"阿塔"，"阿"即脐轮中的阿字，是智慧体性的诶(e)字。"塔"即顶轮中的吽(vam)字。由遍满燃烧而焚尽因相续中的习气，方便体性的吽字完全融化后，由菩提心再度恢复，此即吉祥。其本性不可分离故为金刚。
为调伏所化众生故说："难调伏"等。如猿猴般到处游走的识聚。调伏彼等者即大乐，是内观智慧。因此为最胜。
为清净三门垢染故说："勇士"等。三界即过去、现在、未来三时运行，俱生智慧离彼三相故为胜者。
为显示俱生相故说："金刚"等。金刚即不可分离。因统御身语意三者故为自在，因为是不共智慧故为密主。
现为明显彼等义故，说："眼如白莲花开放"等。如莲花开放即与莲花相似，凡具有如莲花开放形状之脉者皆如是称呼。此复当依殊胜上师口诀宣说脉之形状与数量：密处智慧轮有如莲花开放般的三十二瓣，同样脐轮化身轮有六十四瓣。

 །སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ན་བརྒྱད་དོ། །མགྲིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ན་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་གོ། །སྤྱི་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ན་འདབ་ མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ།།གཙུག་ཏོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ན་འདབ་མ་བརྒྱད་དོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པས་ཀྱང་ཅི་བྱ་སྙམ་པ་ལ། གདན་ལ་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། པདྨ་ནི་མོ་རྟགས་ཏེ་བྷ་གའོ། །དེ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་བཞུགས་ཞེས་པའོ།།དེ་ལ་གང་ཟག་ཐ་མས་ནི་ལྷའི་སྐུར་བསྒོམ་མོ། །འབྲིང་པོས་ནི་ཡི་གེ་དགོད་པར་བསྒོམ་པའོ། །རབ་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་བཀོད་པར་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རང་གི་ལག་གི་ རྡོ་རྗེ་མཆོག་།ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོར་བྱེད་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱེད་པ་ནི་གཡོ་བའམ་རྩོལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གསོར་བྱེད་པ་ནི་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཙཎྜ་ལཱིའོ། །དེས་མེ་རིའི་མཚམས་ཀྱི་བར་དུ་སྦར་ཏེ་ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་བཏོན་ནས་སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི རྟོག་པ་རྣམས་བསྲེགས་ཏེ།མགྲིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་བྱུང་ནས་མཛོད་སྦུ་ནས་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་སོན་པའི་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོར་གྱུར་པ་དཀྲུགས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ རང་གི་ལག་གི་རྡོ་རྗེའི་འོད་ཀྱིས་བླངས་ཏེ།མཛོད་སྦུར་ཞུགས་ནས་གཙུག་ཏོར་གྱི་འཁོར་ལོར་དམ་ཚིག་གི་བདུད་རྩི་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། འཁོར་ལོ་རྣམས་རིམ་གྱིས་གང་བར་བྱའོ།

心轮法轮有八瓣，喉轮受用轮有十六瓣，顶轮大乐轮有三十二瓣，顶髻轮有八瓣。
对于"建立这些有何用"的疑问，说"安住于座"。莲花即女相，即秘处。诸如是处，世尊以世俗谛和胜义谛的本性安住为菩提心。其中下等根器者当观想为天身，中等根器者当观想安布文字，上等根器者则安住于布设菩提心明点。
为显示修持次第故说："自手胜金刚，反复作搅动。"作即动作或用功，即风轮。搅动即流散，即火焰母。由彼点燃直至火山界限，从脐轮化身轮升起，焚烧心轮法轮诸分别，从喉轮受用轮出现后，从眉间向十方流散。
到达一切如来心间成为誓言轮后搅动，无二智慧甘露成为胜金刚，由自手金刚光明摄取，入于眉间后，于顶髻轮与誓言甘露成为无二，当次第充满诸轮。

 །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཁྲོ་གཉེར་རིམ་པར་ལྡན་ལ་སོགས། །ཞེས་ གསུངས་ཏེ།ཁྲོ་གཉེར་རིམ་པར་ནི་རིམ་གྱིས་འགེངས་པའི་དོན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་གང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྟགས་ནམ་མཁའ་ལ་ཟླ་བ་ཤར་བ་ལྟ་བུ་དང་། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཁེངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྟགས་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུ་དང་། དེ་ ནས་སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཁེངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྔར་གྱི་བསྲེགས་པ་རྣམས་གསོས་ཏེ།རྟགས་རྣམས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་དང་། དེ་དག་རིམ་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་སོན་པ་དང་། དེའི་ཚེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། མུན་པ་མུན་ནག་ལྟ་བུའི་རྟགས་ འབྱུང་ངོ་།།དེ་ནས་སླར་ཡང་གསང་གནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནས་བདེ་བ་བསྐྱོད་དེ། རིམ་གྱིས་སྟེང་གི་སྒོར་བསྐྱོད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་སྲན་མ་ཙ་ན་ཀའི་ཚད་ཙམ་དུ་བཞུགས་པར་སྣང་བ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཡོ་ཞིང་སྤྲོས་ཏེ་སླར་བསྡུ་བའི་དུས་སུ་ཇི་སྐད་དུ་སྔར་སྨོས་པ་ བཞིན་དུ་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རིམ་གྱིས་འོག་གི་སྒོར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ།གང་གི་ཚེ་ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་སོན་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་དེའི་ཚེ་ཡོན་ཏན་འདི་དག་དང་ལྡན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་དང་།སྡིག་པའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་སྲེག་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མེ་ལྟ་བུ་འཕྲོ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་གསུང་ལ་དབང་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་ མཛད་པ་དང་།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །སོགས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་དོན་གཟུང་ངོ་། །ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མཐའ་ཡས་པ་ཞེས་པ་ནི་དགའ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོ་བཞིར་དགའ་བ་བཞི་ སྐྱེ་བའི་རིམ་པའོ།།དེ་དག་གིས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། གདུལ་དཀའ་འདུལ་བ་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཐ་མལ་པའི་ཤེས་པ་ནི་གདུལ་བར་དཀའ་བའོ། །དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངང་དུ་ནུབ་པ་ནི་འདུལ་བའོ།

为此所说："具足眉间次第等。"眉间次第即次第充满之义。当大乐轮充满时，其相如空中月升起；其后次第受用轮充满时，其相如日升起；其后心轮法轮充满时，先前所焚者复活，其相如阳焰；彼等次第至化身轮时，即成无二智慧身，出现如黑暗般的相状。
其后复从密处智慧轮生起乐受，次第向上门移动，如来身现为豆子大小安住，方便本性动摇流散。收摄时如前所说，明点本性分别念次第于下门生起。当至脐轮化身轮时，生起超越事相与相状的智慧。
当流散与收摄时具足这些功德：断除一切外在痛苦，焚烧一切无余罪业，放射如火般的无二智慧金刚光明，掌控八万四千法蕴之语，现前一切如来智慧与智慧身，以智慧身利益众生。
"等"字表示五种智慧如其次第生起之义。手持金刚之义已说。"无边"即喜悦，即于四轮生起四喜之次第。
对于"彼等何为"之问，说"调伏难调"。具有分别念的凡夫心识即难调伏者，令其融入俱生性中即为调伏。

 །ཐབས་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ། འཇིགས་སུ་རུང་ དང་དཔའ་བྱད་ཅན།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་འདི་ལ་གཞན་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་འཇིགས་སུ་རུང་བ་དང་། ཇི་སྐད་སྔར་སྨོས་པའི་ཙཎྜ་ལཱིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྲེག་པའི་ཕྱིར་འཇིགས་སུ་རུང་བའོ། །དཔའ་བའི་ཆ་བྱད་ཅན་ནི་མེ་ལྕེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ ནོ།།དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞན་གྱིས་མི་ཕྱེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོའོ། །འཕྲོ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་དོན་དག་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྙིང་རྗེ་ཆེ་དང་ཤེས་རབ་དང་། །ཐབས་ཀྱིས་འགྲོ་དོན་ བྱེད་པའི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ནི་སྤྲོ་བའི་དུས་སུ་ཐབས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་སྐྱེ་བའོ། །ཤེས་རབ་ནི་བསྡུ་བའི་དུས་སུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་འཇིག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་སོ་སོ་ནས་འགྲོ་བས་འགྲོ་བ་སྟེ། དབང་པོའི ལམ་ནས་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དོན་བྱེད་པ་ནི་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་ཉེ་བར་བརྒྱན་ནས་དབང་པོ་དང་དོན་སྦྱར་ཞིང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འབྱུང་བའོ། །དེ་བས་ན་དེ་མཆོག་གོ། །སྔར་སྨོས་པའི་དགའ་བ་རྣམས་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དགའ་མགུ་ རངས་པའི་བསམ་པ་ཅན།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དགའ་བ་ནི་དགའ་བའོ། །མགུ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །རངས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །བསམ་པ་ཅན་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཇི་ལྟར་འདུལ་བའི་ཐབས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྲོ་བོའི་ལུས་ཀྱི་གཟུགས་ ལྡན་པ།།སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་བྱེད་པའི་མགོན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་འཇོམས་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་དེ་ལྟ་བུས་འགྲོ་བ་འདྲེན་པ་ནི་མགོན་ནོ། །ད་ནི་སེམས་ དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ལུས་བཏུད་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཏུད་ཅེས་པའི་སྒྲས་ནི་གཞོལ་བ་དང་། འབབ་པ་དང་། བབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ཐོག་མར་དགེ་བའི་ གླེང་གཞིའི་ཚིག་བླ་མའི་མན་ངག་བསྟན་པའོ།

对于"以何方便"之问，说："可怖与具勇相。"于此贪欲道中令他惊怖故为可怖，如前所说之战德女甚至能焚烧诸如来故为可怖。具勇相者即火焰本性。
对于"其相如何"之问，说："金刚"，即他人不能摧毁的金刚尖端。"放射"之义已说。为显示放散与收摄之义为方便智慧之本性，说："大悲与智慧，以方便利生最胜。"悲即放散时方便身之生起。智慧即收摄时空性本体之灭尽。以如是方式利益众生，"众生"即从各道而行故为众生，即从根门而行之意。利益即以殊胜教授庄严，令根境相应，生起无二体验。是故为最胜。
为明显显示前说诸喜，说："具喜悦欢喜意乐者。"喜即喜，悦即胜喜，欢即俱生喜，意乐者即离喜。
为显示调伏烦恼之方便，说："具忿怒身相，佛事业主尊。"意为以俱生相摧毁众所周知的嗔等烦恼。以如是佛事业引导众生即为主尊。
今为显示一切心与心所皆为俱生本性，说："与诸身屈俱。""屈"字意为倾向、流注、流入。彼等即初善缘起语，显示上师教授。

།ད་ནི་སྟོན་པ་ལ་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གླེང་བསླང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་ཅིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གསུངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའོ།།བདུད་བཞི་བཅོམ་པའི་མཚན་ཉིད་གོང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། ཚིག་གི་དོན་ནི། དཔལ་དང་གྲགས་དང་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་སྦྱར་རོ། །གཞན་ཡང་མཚན་གྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་ དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ལ་ཞེས་པ་ནི་བདུན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྤྱན་སྔར་འདུག་སྟེ་ཞེས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ གཟིགས་པའི་ཡུལ་ན་འདུག་པ་སྟེ།ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་གུས་པ་དང་སྤྱན་སྔར་འདུག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་སྐད་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་སྙམ་པ་ལ། ཁྱབ་བདག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེས་གསོལ་བ་བཏབ་པའོ། ། དེ་ནས་གང་གི་ཆེད་དུ་གླེང་བསླང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་ལ་སྨན་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་ནི་རང་ཉིད་དོ། །སྨན་པ་ནི་བདེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ནི་བདག་གི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཞེས་བྱ བའི་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕན་པའི་དོན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བདག་གིས་ཐོབ་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་པའོ།

现为以敬信导师之方式作引言故，说："如来世尊"等。其中，如实通达真如性，如实了知并如实宣说，即是如来。具有降伏四魔之相即是世尊，词义则与吉祥、名声等其他相配。
又说殊胜名号："圆满正觉"，具足圆满自他二利者即称此名。"于"字是第七格之义。如是对具殊胜相之导师，应知以身语意恭敬方式而再三合掌顶礼。
"住于面前"即住于世尊眼前所见之处，意为非在隐蔽处。如是恭敬并住于面前为何？为作如是祈请故。
问及如何祈请，说："遍主"等，即作彼祈请。
其后为显示引言之目的，说："于我作医"等。"我"即自身，"医"即成为安乐之因。自身获得此即是自利。是故，祈请以悲心摄受于我，通过"幻化网"方便门而令我获得圆满证悟利益之义。

།དེ་ལྟར་བདག་གི་དོན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། ད་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་པས་ནི་སེམས་དཀྲུགས་ཤིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་། ཁོང་ཁྲོ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། མ་རིག་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱ་བ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཁྲོ་བ་དང་། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། འཆབ་པ་དང་། འཚིག་པ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། སེར་སྣ་དང་། སྒྱུ་དང་། གཡོ་ དང་།རྒྱགས་པ་དང་། རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། ཁྲེལ་མེད་པ་དང་། རྨུགས་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་། མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། བག་མེད་པ་དང་། བརྗེད་ངས་པ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་། ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་ཉི་ཤུའོ།།སེམས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །དཀྲུགས་པ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསླད་པ་སྟེ། སྔ་མ་དེས་སོ། །ཇི་ལྟར་རླབས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པའི་མཚོ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བསལ་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་དང་བྲལ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མི་ ཤེས་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ཡི།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བསྒྲིབས་པས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བསལ་བའི་ཐབས་མི་ཤེས་པའོ། །དཔེར་ན་འདམ་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་ན་ཐབས་མི་མཁས་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་རྩོལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཐར་བར་སེམས་པ་སྟེ། དེ་དག་ གིས་ནི་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་སླར་བྱིང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སེམས་དང་གང་ལྡན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ནོ། །ཀུན་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་མ་ལུས་ པའོ།།སྔར་རང་གི་དོན་དུ་སྐབས་སུ་ཞུགས་པའི་ཐབས་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཡང་ཞུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྨན་པ་ནི་མི་ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ལས་གདོན་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དགོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བླ་མེད་ འབྲས་བུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།བླ་མེད་ཅེས་པ་ནི་དེའི་བླའམ་གོང་ན་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་མེད་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའོ། །ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པར་མཛོད་ཅེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།

如是为自利作祈请已，今为利他作祈请故，说："烦恼扰乱心"等。
烦恼即贪欲、嗔恨、我慢、无明、见、疑等根本烦恼，以及忿怒、怨恨、覆藏、恼害、嫉妒、悭吝、谄诳、虚伪、骄傲、损害、无惭、无愧、昏沉、掉举、不信、懈怠、放逸、忘念、散乱、不正知作意等二十种随烦恼。
心即无二菩提心，本性光明。扰乱即被暂时垢染所污，由前者所致。如被波浪搅动的海水。
为显示无有遣除方便故，说："沉没无知泥"。为无明所遍覆故，不知遣除暂时垢染之方便。譬如陷入大泥潭中，不善巧者仅以自力妄想解脱，彼等因此反而更加沉没。
何为彼等？关于"一切有情"等，具有分别念聚所引发之心者即是有情。"一切"即六道中所摄无余有情。
应知如前为自利求归依之方便，此亦为利益一切有情而请求。医者当令无知转为智慧，从轮回泥中救出。
为安立于殊胜果位故，说"无上果"。"无上"即无有更上、更殊胜之果位，即大金刚持。获得即现前。"为"字表示目的，意为祈请必定获得。

 །སྟོན་པའི་ཁྱད་ པར་གང་དང་ལྡན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྫོགས་པའི་དོན་ནི་ས་མཐར་ཕྱིན་པའི་དོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་བླའོ། །འགྲོ་བའི་བླ་མ་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ ཚུལ་ཡིན་ཏེ།འདིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་དེ་ཉིད་དུ་འཛུད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བས་ན་སྟོན་པ་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་དོ། །དམ་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་སྟེ། རིགས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཇི་སྙེད་དུ་སྨོས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལས་མི་འདའ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་སྟེ།དེ་ཉིད་མཁྱེན་ཞེས་པའི་དོན་ཀྱང་དེའོ། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མཁྱེན་ཅིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཅི་ཞེ་ན། དབང་པོ་བསམ་པ་མཁྱེན་མཆོག་ གིས།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པའི་མཁྱེན་པ་དང་། བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཆུང་བ་དང་། ཚད་མར་གྱུར་པ་མཁྱེན་ཏེ། གདུལ་བྱའི་སྣོད་ཀྱི་རིམ་པ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཅིག་ཅར་དུ་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་གོ། །གིས་ཞེས་ པ་ནི་གསུམ་པའི་ཚིག་སྟེ།ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པར་མཁྱེན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པའོ། །ད་ནི་བརྗོད་བྱའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞུ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་མང་པོའི་ཚིག་མི་མངོན་པར་ བྱས་པ་སྟེ།འདི་ལྟར་འདས་པ་དང་མ་བྱོན་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མཁྱེན་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཁྱེད་འབའ་ཞིག་གིས་མཁྱེན་གྱིས་ཞེས་ཚིག་སྔ་མར་འབྲེལ་ལོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི་ཐུན་མོང་དུ་ལྟ་བར་མི་མངོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་དབུའི་གཙུག་ཏོར་བཞིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་སྟེ། གཙུག་ཏོར་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཆེས་གསང་ བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྟན་ཏོ།

为显示导师具何等殊胜故，说"圆满佛"等。圆满之义即到达究竟地之义。即金刚持之意。词义易解。
"众生之上师"是与众生相顺应之理，此处为令入贪欲等之道故，即无量光等如来。因此，教授者即是金刚持。
既是三昧耶又是广大故为大三昧耶。虽说种姓、烦恼等诸多差别，皆不离大金刚持，故通达唯一真实义故为大。"通达真实"之义亦复如是。
如是虽然胜义中通达并证悟真实义，若问世俗差别如何？故说："最胜知根意"。了知根器胜劣、意乐广狭及量，即了知所化器次第之义。又因同时了知故为最胜。"以"字为第三格词，即您知晓有漏无漏。
今为请问所诠殊胜如何故说："薄伽梵智身"等。"之"字为省略复数词，如是与前文相连：唯有具最胜智的您才能了知过去、未来、现在诸佛薄伽梵之智慧身。
因此，此智慧身非共同所见，如同如来顶髻。故说："大顶髻"，既是顶髻又是广大故为大顶髻。此等显示较一切如来身语意秘密更为甚深秘密之不共所诠。

།ད་ནི་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། བརྗོད་བྱའི་རྣམ་གྲངས་ཡང་ཡིན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚིག་གི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚིག་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་གང་གིས་བརྗོད་པ་ནི་བདག་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ ཆེན་པོ་ཉིད་དོ།།འདིར་ཚིག་རྣམས་ལ་མ་ཐོབ་པས་བརྗོད་བྱ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །དེ་བས་ན་བརྗོད་བྱ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། དངོས་སུ་རང་བྱུང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་རང་བྱུང་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ། །རང་བྱུང་ནི་རང་ ལས་བྱུང་བས་ན་རང་བྱུང་སྟེ།བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་རང་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བའོ་ཞེས་གཞན་དག་ཟེར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་དུ་ན། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཡི། །ཞེས་རྟགས་སོ། །དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པའི་ ཟུག་རྔུ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇམ་པ་སྟེ།དོན་དམ་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ཞེས་སོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བས་ན་དཔལ་ཏེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བར་འབྱུང་བས་ན་དེ་ཡང་སྣང་བ་ཐ་དད་པར་འབྱུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་སེམས་ དཔའོ།།དེའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་བརྗོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། མིང་ནི་ཡང་དག་བརྗོད་པའི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། མི་ཟད་པ་དང་རྣམ་གྲངས་གཞན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མིང་ངོ་། །ཡང་དག་ པར་བརྗོད་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་པར་བརྗོད་པ་སྟེ།རྣམ་གྲངས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་བས་ན་མཆོག་ཀྱང་ཡིན་ལ། རྗོད་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་པས་བརྗོད་པའི་མཆོག་གོ། །དེ་དག་གིས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་འབྲེལ་བ་ནི་ ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ།།བརྗོད་བྱའི་དགོས་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའོ།

现在为显示能诠何者及所诠差别皆无颠倒故，说"语言主"等。语言即能诠。彼能诠者即主，即大金刚持。此处思维：若未获得诸语言，则不能诠说不共所诠。
因此所诠即智慧身，直接说为"自生"。此处有些阿阇黎认为自生即不依因缘之自性。其他人说自生即从自而生故为自生，即于自身显现不共所诠之身与智慧光明。
彼之性相另一差别即"文殊智慧萨埵"。彼离生灭等刺故为文殊，即胜义中所应证悟者。由生起自他圆满利益故为吉祥。由显现身与智慧光明，虽显现差别，然因智慧一味故为智慧萨埵。
虽以多种名称表述，然如实通达其义即为正说。故说："名为正说最胜"。因无尽且趣入其他差别故为名。正说即无过失而说，意为显示无颠倒差别。因此既是最胜又是能诠故为说之最胜。
此等已显示所诠与能诠，彼等关系应知为方便与方便所生。所诠之目的即自他获得无上果。

 །དེ་དག་གིས་ནི་སྟོན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་དང་། ཞུས་པའི་དགོས་ཆེད་དང་། སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་དང་། དགོས་འབྲལ་གྱི་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་བཤད་ཟིན་ ཏོ།།ད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་དང་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཧཾ་གི་གནས་ནས་གཤེགས་ཤིང་ ཨེའི་གནས་སུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་པ་སྟེ།སླར་རིམ་གྱིས་རང་གི་གནས་སུ་གཤེགས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མགོན་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་གཤེགས་ཤིང་། །སླར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་ གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་གཤེགས་པ་དང་བྱོན་པའི་ཚེ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་རྟོག་པ་བཅོམ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཧཾ་གི་གནས་དང་། ཨེའི་གནས་སུ་བཞུགས་པའི་ཚེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ ཐ་ཚིག་གོ།།ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་འདུད་པ་སྟེ། ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །ཐལ་མོ་སྦྱར་ཞེས་པ་ནི་ཁ་སྦྱར་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ན་ལུས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། འཁོར་ལོ་བཞི་ཁ་སྦྱར་བར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་པོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཁ་སྦྱར་བའོ། །ནས་ནི་ཞེས་པ་ནི་ལྔ་པའི་དོན་ལ་གཉིས་པ་སྦྱར་བའི་ཚིག་སྟེ། དེ་ཁ་སྦྱར་མ་ཐག་ཏུ་གང་ཟག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འབྱུང བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཡང་སྤྱན་སྔར་འདུག་སྟེ་ཞེས་པ་ལ། སྤྱན་སྔར་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཨེ་ཝཾ་ཨ་ཧཾ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཨེ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །ཝཾ་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་གནས་ ཀྱིས་ཕྱེ་ན།ེ་ནི་འོག་སྒོའོ། །ཝཾ་ནི་སྟེང་སྒོའོ། ། ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཧ་ནི་དེ་རྩོལ་བར་བྱེད་པའི་རླུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ ཁྱབ་བདག་གོ།།དེ་ཡང་གང་ལ་ཁྱབ་ཅེ་ན་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ།

以上已说明了"如何向导师"等问句、请问的目的、导师的特点以及需要关联的如实语义。现在为了将这些义理与殊胜上师的口诀相结合，故说"如来世尊"等。
如来即是菩提心大乐从吽的处所而来，至诶的处所成为无二，复次渐次返回自处，此即如来。如是说道："怙主如是而来，复次如是而去，故称为如来。"
如是来去之时，摧毁粗细分别，具足无二智慧即是世尊。世尊住于吽处与诶处时即是圆满佛陀，此为究竟之义。
顶礼即是礼敬，即反复修习。合掌即是相合之义。如何相合？因住于身故，四轮相合。其又如何？化身轮与法轮为方便智慧，受用轮与大乐轮亦以方便智慧方式相合。
"从"字是第五格意义用第二格词表达，意为相合之后立即生起补特伽罗的体验。
"于前而住"中，"于前"即现前体验之义。为显示方便智慧之根本故说"诶啰阿吽"。诶为智慧，啰为方便。若以处所分别：诶为下门，啰为上门。阿为无二菩提心，吽为运行彼之气。
为显示如是义遍一切故说"遍主"等。因自性遍满故为遍主。又遍于何处？遍于身语意等动与不动一切。

 །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བསྒྲིབས་པས་གཉིས་སུ་ལྟ་ཞིང་དཔག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་དག་གིས་བདག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་ཚུལ་འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་བདག་ལ་སྨན་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། བདག་དོན་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་གི་དོན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བརྟག་པའི་དོན་བདག་དོན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ལྟའོ། །དེ་དག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་དང་བདག་མེད་ པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་འདི་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་བདག་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅི་འདྲ་བར་རྟོགས་སྙམ་པ་ལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་བདག་མེད་པར་ རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།དེས་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །གང་གིས་སྙམ་པ་ལ། བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཐབས་ཇི་ལྟར་སྙམ་པ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་སེལ་བའི་ཐབས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་པས་ནི་ སེམས་དཀྲུགས་ཤིང་།།མི་ཤེས་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ཡི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རྩ་བ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །པས་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་པའི་ཚིག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ ངོ་བོ་རྙོགས་ཤིང་མི་གསལ་བར་བྱེད་པའོ།།སེམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའོ། །དེ་མི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དཀྲུགས་པ་ཞེས་པའོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་དཀྲུགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་མི་ཤེས་པ་སྟེ། ཐབས་ལ་རྨོངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་འདམ་དུ་ བྱིང་བ་དང་འདྲ་བར་ཡུན་རིང་དུ་འཁོར་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་བྱིང་བའོ།།དེ་ཡོངས་སུ་འདོན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྨན་པ་དང་། །བླ་མེད་འབྲས་བུ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་སོ། ། ཀུན་ཅེས་པའི་སྒྲས་ནི་བརྒྱད་པོ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཚིག་གོ། །སྨན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གོ། །ཐབས་དེས་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལའོ།

对此，有些人因无明遮蔽而执著二元见解，为使此等了悟无我，如是修持此法对我有益。
为此所说："为利己故生悲悯"，己之所为即颠倒所执一切我执之相。对彼等生起悲悯并为令证悟无我故说此方便。
如是通达无我后，欲知一切法性相如何，故说"幻网"等。应以外内诸法如幻、阳焰等喻了知通达无我。
若问由此成何？答：获得现前圆满菩提。若问由谁？答：由我获得菩提之义。若问以何方便？答：遣除烦恼之方便。
为此说："烦恼扰乱心，沉溺无知泥"等。烦恼即依我见而起的根本烦恼与随烦恼，为异熟果。"由"字为第三格词，表示彼等令自性混浊不明。
心即法性之等流。令其不明即是扰乱。无知即不知被烦恼扰乱后令其清净的方便，意为于方便愚痴。此即如同沉溺泥中，因长久住于轮回故称沉溺。
为令其出离故说："为利诸有情，为得无上果"。有情即依境根的识聚。"诸"字为摄八识之词。利益即趣入智慧之方便，为殊胜上师教诫。以此方便于此生中获得无上果。

 །གང་གི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད ཅི་ཞེ་ན།།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །འགྲོ་བའི་བླ་མ་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དོན་ཏེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤངས་པ་དང་།ཐོབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བའི་བླ་མ་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བ་ནི་ལམ་སོ་སོ་ནས་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ།།བླ་མ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་གོང་མ་སྟེ། དེའི་གོང་ན་གཞན་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྟོན་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་གང་དང་གང་གིས་འདུལ་བར་འགྱུར་པའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟོན་ཅིང་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པ་བསྟན་ནས།རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་མཁྱེན། །དབང་པོ་བསམ་པ་མཁྱེན་མཆོག་གིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དམ་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མཁྱེན་ཅིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་དང་། གདུལ་བར་བྱ་བའི་གང་ཟག་གི་དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དང་། བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ་མཁྱེན་པ་ནི་མཁྱེན་པའི་མཆོག་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་བརྙེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཡང་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ཐ་མལ་པ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཏེ།།ལམ་སོ་སོ་ནས་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་སྟོན་པ་ནི་སྟོན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་མཁྱེན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དམ་ཚིག་ནི་བརྡར་བྱས་པའོ། །དེ་ཡང་ཐབས་ དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བདེ་བའི་ཕྱིར་མ་སྤངས་ཤིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དབང་པོ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གོ།

若问获得果位时有何特征？故说："圆满正等觉，世尊导师尊"等。圆满正等觉之词义为圆满具足，谓具足自他二利圆满者称为彼名。
此复断证圆满，以摧毁方式断除，以具足方式获得。为显示利他圆满故说："世间导师尊"。世间即从各道而行之义。导师即彼等之上师，谓其上无他之义。
所谓导师，即随所化现身语意之相，令获殊胜果位。如是显示利他圆满后，为显自利圆满真实智慧故说："了知大誓真实义，最胜通达根意乐"。
大誓即是誓言亦是广大，因真实了知一切所知故。如是真实了知通达并如实宣说，了知所化补特伽罗根器胜劣及广大小意乐，是为最胜智，谓获得究竟智慧之义。
或者，圆满正等觉世尊即前说凡俗识聚，由佛世尊显示智慧聚故名圆满正等觉世尊。从各道而行之境根所依识，由上师教授显示俱生，是为导师。
为此故说："了知大誓真实义"等。誓即约定。此复于方便智慧体性不舍安乐而证真实之义。根即眼等六根。

 །དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཡུལ་དྲུག་སྟེ། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་རང་གི་བདེ་བ་སྔར་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ། མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་ ནི་དེ་ལྟར་རྟོགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་བས་ན་མཆོག་སྟེ། རབ་ཅེས་པ་དང་། གྱ་ནོམ་པ་ཞེས་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །རྟོགས་པའི་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཉིད་ལ་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འདས་པ་དང་མ་བྱོན་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔར་རྟོགས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་བདག་གིས་ཐུན་མོང་དུ་བལྟར་མི་མངོན་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་གང་གིས་རྟོགས་པར་ནུས་སྙམ་པ་ལ། ཚིག་གི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གི་བདག་པོ་བླ་མ་དམ པའོ།།རྟོགས་པའི་དོན་དེ་ཡང་ཅི་ཞིག་གང་ནས་འབྱུང་སྙམ་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་སྐུ་སྟེ་རང་བྱུང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ཡང་རང་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ།ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་མཚན་གྱི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མིང་ནི་ཡང་དག་བརྗོད་པའི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། མིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བརྗོད་ནས། དོན་མཆོག་དང་ཕྲད་པ་ནི་བརྗོད་པའི་ མཆོག་སྟེ།ངག་གི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གིས་ནི་སྟོན་པ་ལ་གུས་པ་དང་། གང་གི་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། ཁྱད་པར་གང་དང་ལྡན་པ་བསྒོམ་པ་དང་། ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་དག་ གིས་ནི་བརྗོད་བྱའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་ཞུ་བ་གླེང་བ་བསྟན་ནས།ད་ནི་རྗོད་བྱེད་གང་གི་དོན་དུ་ཞུ་བ་གླེང་བསླང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དོན་ཟབ་དོན་ནི་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རང་བྱུང་ཡིན་ལ། དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་ཟབ་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཐུན་ མོང་བས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ།།རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མང་བའོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཐབས་མང་བའོ།

由此所表六境，从彼无二中自乐即前智慧通达，所谓了知即如是证悟之义。因此为最胜，所谓殊胜、妙善、无上等是殊胜名之异名。
为以其他名相显示彼殊胜证悟义故，说："世尊智慧身"等。世尊即过去、未来、现在诸如来。彼等之智慧身即前所证义。
为显示彼不共故，说："大顶髻"等。于不可共同见者说此语。思维谁能证悟彼时，说："语主"等。语主即殊胜上师。
思维所证义从何而生时，说："智慧身自生"等。其义即智慧身。彼亦自生，因不待他故。彼真实即一切如来之身，为以名相诠表等同镜智等诸正智故，说："名为正说最胜"。
正确宣说名已，与最胜义相应即最胜说，因断除一切语过故。彼等已说对导师恭敬、为何所修、具何殊胜而修、如何修习之理等上师教授。
彼等已显所说殊胜如何请问缘起，今为显能诠为何请问缘起故，说："义深义广大"等。所谓义即自生智慧身，显示彼之语深奥，难为共乘所证。广大即显示彼之方便众多。或者利益有情方便众多。

 །ཆེ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པའོ། །མཚུངས་པ་མེད་པ་ནི་ཐེག་པ་གཞན་དང་འགྲན་དུ་མེད་པའོ། །མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རབ་ ཏུ་ཞི་བའོ།།དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ཐོག་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མར་དགེ་བ་ནི་གླེང་གཞིའོ། །བར་དུ་དགེ་བ་ནི་གླེང་བསླང་བའོ། །ཐ་མར་དགེ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྟོན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པར་མ་ཟད་དེ། འདས་ པའི་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ལ་སོགས་པའོ།།མ་འོངས་པ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ལྟར་ནི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུངས་ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་གིས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་གསུངས་ཀྱང་དོན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རང་བྱུང་འབའ་ཞིག་སྟོན་པའོ། ། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུངས་པའི་ཆོས་གང་སྙམ་པ་ལ། །རྒྱུད་ཆེན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་བཤད་དོ། །རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གསུམ་འབྲེལ་པས་ན་དྲ་བའོ། །དེའི སྟོན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ།།དེས་འཁོར་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྣམས་ལ་བསྟན་པས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་འབྱུང་བས་ན་འཆང་བའོ། །སུ་ལ་གསུངས་ན། དཔག་མེད་རྣམས་ལ་སྟེ། འཁོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལའོ། །དགའ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྱེས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་གསུངས་འཚལ་ཞེས་པའོ།།ཡང་ན་དཀའ་ཐུབ་དང་། དཀའ་སྤྱད་དང་། དུས་ཚོད་དང་། ཚེས་གྲངས་ལ་ནི་མི་ལྟོས་པས་དགའ་བཞིན་དུའོ། །དགྱེས་པ་ཉིད་གང་སྙམ་པ་ལ། གླུར་བླང་ཞེས་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཚིམ་པར་བྱེད་པས་ སོ།།བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་པ་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །ད་ནི་གཞུང་གི་དོན་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གཟུང་བར་དམ་བཅའ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མགོན་པོ་ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་ ལ་ཀྱེ་མགོན་པོ་ཞེས་བོས་ནས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།།ཀུན་ཞེས་པ་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདིའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩ་གཅིག་གོ། །གསང་འཛིན་ཞེས་པ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་འཛིན་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེའོ།

广大即成就自他二利。无等即与其他乘无可匹敌。因为是不住涅槃故极为寂静。
思维何为显示彼之语时，说："初"等。初善即缘起。中善即发起。后善即遍知。此不仅是此导师所说，还有过去佛燃灯佛等。未来即弥勒等。现在即释迦牟尼。圆满佛已说。所谓"说"，即虽彼等以多种方式宣说，唯显示自生智慧身之义。"再三"即于三时中说故。
思维所说何法时，说："从大续幻化网中"等。续部分类等已前说。因因道果三相连故为网。其导师即大持金刚。彼向眷属持金刚众宣说，依密咒道生持金刚果故为持。
向谁说？向无量众，即向如来眷属。"欢喜"即世尊具喜而说。或者不待苦行、难行、时节、日期故欢喜。思维何为喜时，说"歌咏"，因令他相续满足故。"请说"仅是助词。
今为显示立誓为自他利持经义故，说："怙主"等。所谓怙主即为自他利者，即大持金刚。呼"嗟怙主"已，圆满佛已说。"一切"即此贤劫千零一佛。"持密"即持身语意密的金刚手。

 །ཅི་ནས་བདག་འགྱུར་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་ སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་ཐ་ཆུངས་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ།དེ་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་གསུང་ངོ་ཅོག་གི་གསང་བ་འཛིན་པ་སྟེ། སྡུད་པ་པོ་བྱེད་པར་དམ་བཅའ་བའོ། །དུས་ནམ་གྱི་བར་དུ་སྙམ་པ་ལ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོ་བ་ཀྱི་བར་དུའོ། ། ཅིའི་ཆེད་དུ་ན། བདག་གི་དོན་དུའོ། །བསམ་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །བརྟན་པོ་ནི་མ་ནོར་བའོ། །འོན་ཏེ་བདག་འབའ་ཞིག་གི་དོན་དུའམ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་མ་ལུས་བསལ་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས ཀྱིས་སེམས་དཀྲུགས་པ་བསལ་བ་དང་།མི་ཤེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བའི་ཐབས་མི་ཤེས་པ་དང་། སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། གྲོལ་བར་བྱེད་པ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་གཟུང་བར་བྱའོ། །ལམ་གཉིས་ནི་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སེར་སྣས་ཆུ་སྲིན་གྲེ་བར་ མུ་ཏིག་སོང་བ་བཞིན་དུ་སླར་མི་འབྱུང་ངམ་ཞེ་ན།བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་བཞིན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པའི་རིམ་པས་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཤད་པར་འཚལ། ། ཞེས་པའོ། །དེ་དག་གི་མཇུག་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གསང་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསང་བ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བའོ། །དབང་པོ་ནི་བདག་པོ་སྟེ། གསང་བའི་བདག་པོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྡུད་པ་པོ་ཡིན་ལ། དེས་དེ་བཞིན གཤེགས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།།རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་དེ་བསལ་བའི་ཐབས་ལམ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པའོ། །ཐལ་མོ་སྦྱར་ ཞེས་པ་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ།།ལུས་བཏུད་པ་ནི་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཙོག་པུར་འདུག་པའོ། །སྤྱན་སྔར་ཞེས་པ་ནི་གཟིགས་པའི་ཡུལ་དེ་ན་འདུག་པའོ། །དེ་ལྟར་ན། གནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དག་ན། སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ།

"为使我成为"是指在贤劫诸佛中最小的金刚手，他持有诸佛一切语之密，即立誓作结集者。思维直至何时时，即决定出离，直至自他未得无上菩提之间。为何目的？为自利。意乐即以闻思二者。坚固即无误。
若问是否仅为自利，说："除尽一切烦恼"等。即除遣众生被烦恼扰乱心，无知即不知除烦恼方便，不知成熟与解脱，为断除彼故当受持。二道下文将说。
若问是否如鳄鱼腹中珍珠般因法吝而不复出现，说："随顺意乐差别"等。以上下根次第修生圆二次第故，于诸众生当说。
为总结彼等，说："密自在"等。密即身语意密。自在即主尊，密主金刚手即结集者，彼如实通达如来所说，即大持金刚。"如是"即祈请说为除自他一切烦恼之二种道法。"合掌"仅是助词。"身躬"即恭敬跪坐。"面前"即在所见处。如是，在不共处所，导师大持金刚。

 །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། ཀུན་ དུ་བཟང་པོ་དང་།ཆོས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་། ཟླ་བ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་གྱིས་སྡུད་པ་པོ་དང་། གཞན་ཡང་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་གྱི་དཔའ་བོ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། ཁྲོ་གཉེར་ཅན་དང་། སྒྲོལ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཔའ་མོ་མཐའ་ཡས་པ་དང་ཐབས་ ཅིག་པ་དེའི་ཚེ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ།བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ལ་གཟར་ཏེ་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། དེ་ནས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ལམ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདིར་སྔར་སྨོས་པའི་ཚིག་གིས་གསོལ་ བ་བཏབ་ནས་སོ།།འདུག་ཅེས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོ་སྔར་གནས་པ་བཞིན་དུ་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དག་གིས་ནི་རྐྱེན་གླེང་བསླང་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་དོན་རྟགས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བཅོམ་ ལྡན་ཤཱཀྱ་ཐུབ།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་གང་གིས་ཀྱང་མཆོག་དེ་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་དེ་མ་ཐག་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱས་པའོ། །ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ ཏེ།བསྟན་པ་གཅིག་ལ་སྟོན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་གྱིས་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པའི་ཞེས་པ་ནི་ས་དང་དབང་དང་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྐང་པ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྐང་པ་དང་འདྲ་བའོ། །གཉིས་ནི་རིགས་ ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ།།དེའི་མཆོག་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །ཉིད་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཁོ་ནའི་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་ལྗགས་བཟང་པོ་བཀྲམ་པ་སྟེ་འཛུམ་པ་དང་སྦྱར་རོ། །ལྗགས་བཟང་བ་ཉིད་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། རིང་ཞིང་ཡངས་པ་བརྐྱང་མཛད་དེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིང་བ་ནི་ལྗགས་ཀྱིས་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁེབས་པའོ། །ཡངས་པ་ནི་སྲབ་པའོ། །བརྐྱང་ཞེས་པ་ནི་འོད་ཟེར་བཀྱེ་བར་མཛད་པའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་སྣང་བྱེད་ཅིང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའོ། །སྣང་བྱེད་ཅིང་ཞེས་པ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སྣང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ། །སྣང་བ་ནི་འོད་ཟེར་གྱིས་དེ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་མཛད་པའོ།

名为金刚手、普贤、法金刚、月贤等作为结集者，以及其他无量名为金刚手的勇士，与无量忿眉母、度母等勇母在一起。那时金刚手从座位起身，袈裟搭于一肩，右膝着地。然后为自他利益，依于幻化网道，为获无上菩提，以前述语句作祈请。"坐"是指结集者如先前一样在面前安坐的语词。以上已说明缘起。
现为使成为法器，当显示加持之相，因此说："尔时世尊释迦牟尼"等。"尔时"即无间隔地紧接祈请之后。世尊即已完成所断所得之业。释迦牟尼是持金刚的异名，因于一教法中以二导师名号安立。"圆满"即地、灌顶、相皆圆满故。佛义已说。"足"即为利众生故，如足。"二"即五部如来圆满受用身。其最胜即第六持金刚。"自"即世尊持金刚面轮中伸展妙舌，与微笑相应。
若问何为妙舌，说："舒展广长"。长即舌覆面轮，广即薄，"舒展"即放光。若问以此何为，说："照耀三界"。三界即欲界、色界、无色界。"照耀"即显现身语意，即诸如来。显现即以光明如是显现。

 །སྣང་བར་མཛད་པ་དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ ལ།བདུད་བཞིའི་དགྲ་རྣམས་འདུལ་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འོད་ཟེར་དེས་མཛད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མཛད་དེ། ཞིང་ཁམས་སྣང་བར་མཛད་པ་དང་། བདུད་བཞི་འདུལ་བར་མཛད་པ་དང་། ངན་སོང་སྦྱོང་བར་མཛད་པའོ། །དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འཇིག་ རྟེན་གསུམ་པོ་སྣང་བར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པ་རང་གི་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པར་ཡུན་རིང་དུ་འཁྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ནོ།།རྣམས་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུའི་རྒྱུན་ལ་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་གནས་པ་སྦྱངས་པས་ན་བདུད་བཞིའི་དགྲ་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ སྟེ།བདུད་ཀྱང་ཡིན་ལ་དགྲ་ཡང་ཡིན་པས་བདུད་བཞིའི་དགྲ་སྟེ། ཕུང་པོའི་བདུད་ལ་སོགས་པའོ། །དགྲ་ཞེས་པ་ནི་ཐར་པའི་སྲོག་གཅོད་ཅིང་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་ཕྲོགས་པས་སོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་མེད་པས་ནི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ངོ་། །སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ ཞེས་པ་ནི་སྦྱང་བར་བྱ་བ་དེ་དག་ཡིན་ལ།བྱེད་པ་ནི་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དེས་འཁོར་རྣམས་ལ་འོད་ཟེར་བཀྱེ་བ་དང་། གཟིགས་པ་དང་འཛུམ་པ་མཛད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣོད་དུ་རུང་བར་མཛད་ནས། ཚུལ་གང་གིས་ཆོས་གསུངས་སྙམ་པ་ལ། ཚངས་པའི་གསུངས་ནི་སྙན་ པ་ཡིས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚངས་པ་ནི་ལྷ་ཚངས་པ་ལ། གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པས་ན་དེ་འདྲ་བར་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཚངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་དེ། །ཚངས་པ་མྱ་ངན་འདས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་གསུངས་པས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་ལས་འདི་སྙན་པས་བཟུང་ངོ་།།སྙན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་རྐྱེན་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ཀུན་བཀང་ནས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་གསང་བ་སྟེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྣང་བས་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པར་ཆོས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་ཟབ་མོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ཤཱཀྱ་ཐུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནི་རྫོགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པའོ།།སངས་རྒྱས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྐང་གཉིས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་སྐུ་གཉིས་སོ། །མཆོག་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཁོ་ནའོ། །ཞལ་ཞེས་པ་ནི་བརྡ་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟེ། གསང་བའི་གནས་སོ། །ལྗགས་ནི་རྡོ་རྗེའོ།

若问此显现作何事，说："降伏四魔诸敌"等。彼光明作三种事业：显现刹土、降伏四魔、清净恶趣。其义为何？照耀三界后，众生即长久流转未证自性者。"诸"即六道众生。由清净彼等相续中三恶趣因，故降伏四魔之敌。既是魔又是敌故为四魔之敌，即蕴魔等。称"敌"是因断解脱命并夺七圣财。因彼等因不存在，故不生地狱等果。"作"即所应清净者，能作即导师持金刚向眷属放光、观视及微笑。
如是令成法器后，若问以何方式说法，说："以梵音悦耳"等。梵即天主梵天，具足六十支功德音故如是说。或者，梵即世尊持金刚自身，如说："梵即涅槃佛"，故取世尊六十支功德音中之悦耳。"悦耳"即能夺极苦之缘。"遍满三界"即如来语密，以身语意光明遍及诸如来而说法故。
或就甚深不共而言，说"尔时世尊释迦牟尼"等已解说。"圆满佛"中圆满即完全圆满，佛已说明。"二足"即毗卢遮那等，或二身。"最胜"即大持金刚。"自"即唯持金刚。"面"即表义解说，即密处。"舌"即金刚。

 །བཟང་པ་ནི་ བཟང་པོ་འབྱུང་བའི་རྟེན་ཡིན་པ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །རིང་བ་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །ཡངས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བྷ་གའོ། །བརྐྱང་མཛད་ཅེས་པ་ནི་བྷ་གར་ལིངྒ་བརྐྱང་བ་སྟེ། སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་སྣང་བྱེད་ཅིང་། །ཞེས་པ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་ པ་ལས་འོད་ཟེར་གྱིས་ཁམས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་དང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བཀུག་སྟེ་བདག་གི་ཚངས་པའི་བུ་ག་ནས་ཞུགས་ཏེ། གསང་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ལྷར་གྱུར་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་དག་ཀྱང་རིམ་གྱིས་དབང་དང་ལྡན་པར་བྱ་ སྟེ།ཕྱིར་སྤྲོས་ནས་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་མོ། །སྣང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ངེས་སོ། །དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། བདུད་བཞིའི་དགྲ་རྣམས་འདུལ་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདུད་ཀྱང་ཡིན་ལ་དགྲ་ཡང་ཡིན་ པས་བདུད་བཞིའི་དགྲ་སྟེ།ཕུང་པོའི་བདུད་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་བོ་བཞི་ཐབས་དེས་བཏུལ་བའོ། །སེམས་ཅན་ནི་རང་གི་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་འཁོར་བར་ཡུན་རིང་དུ་འཁྱམས་པའོ། །རྣམས་ཞེས་པ་ནི་མང་པོ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པའོ། །ངན་ སོང་གསུམ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུའི་རྒྱུན་ལ་གནས་པའི་བག་ཆགས་ཏེ།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དེ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པ་ཐབས་གོང་མས་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཐབས་གང་གིས་སྙམ་པ་ལ། དེ་ཉིད་གསལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། འཛུམ་བསྟན་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ཤེས་རབ་ལ་བལྟ་བ་དང་། འཛུམ་པ་དང་། ཙུམྦ་ན་དང་། ཨངྒི་ཀ་དང་། ན་ག་པྲ་ཧ་ར་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བསྟན་པའི་དོན་ཏོ། །ཚངས་པའི་གསུང་ནི་སྔ་མ བཞིན་ནོ།།འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། །ཀུན་བཀང་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་ལ་གསུང་གིས་མ་ཁྱབ་ཅིང་མ་ཐོབ་པ་མེད་པ་དང་། ནས་ཞེས་པ་ནི་གསུང་དེས་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྒྱས་པར་གསུངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ད་ནི་བདག་ དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཞུས་པའི་ལེགས་པར་གནང་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ལག་ན་རྡོ་རྗེ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།

"善"即善生之所依，即菩提心。"长"即金刚。"广"即智慧佛母。"伸展"即于佛母中伸展男根，即入定之义。
"照耀三界"即由入定放光召请三界众生及诸如来，从自梵穴入内，于密严宫成为三轮天尊，并令彼等次第具足灌顶，再放出而住于三轮自性，此即三界。照耀即方便之殊胜决定。
若问此作何事，说："降伏四魔诸敌"等。既是魔又是敌故为四魔之敌，即蕴魔等。或以彼方便降伏生等四暴流。众生即因未证自性而长久流转轮回者。"诸"即众多，为三界者。"三恶趣"即相续中所住习气，即贪等。又从彼等成熟果报即地狱等，以上方便清净因果，此为其义。
若问以何方便，为明显解说彼义故说"示现微笑"，即观自智慧、微笑、亲吻、身势、龙击打及入定等前所示义。梵音如前。三界即身语意轮。"遍满"即语音无不遍及无不获得，"已"字表示以彼语宣说下文续部广大事义之义。
今为显示无倒请问自他利益之善许，故说"大力金刚手"等。金刚手已解说。

 །སྟོབས་པོ་ཆེ་ནི་དེའི་མཐུ་སྟོབས་གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པ་སྟེ། ཇི་ ལྟར་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་འཁོར་རྣམས་ལ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསྟན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཞབས་ལ་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་ཟུག་པར་མཛད་དོ།།དེ་ནས་འཁོར་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངའི་སེང་ལྡེང་གི་ཚལ་པ་སུས་འབྱིན་པར་ནུས་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་གྱི་ མཆོག་ལ་སོགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་འབྱིན་པར་མ་ནུས་སོ།།དེ་ནས་ལྷའི་གནས་སུ་གཤེགས་ཏེ་སྔར་ཇི་བཞིན་བཀའ་སྩལ་པས་སུས་ཀྱང་འབྱིན་པར་མ་ནུས་སོ། །གཞན་ཡང་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པས་ཀྱང་འབྱིན་པར་ མ་ནུས་སོ།།འོན་ཀྱང་དེ་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་འགུལ་ནུས་པ་ཙམ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ཕྱུང་ཞིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ལག་ན་རྡོ་རྗེས་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་ཐོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འཁོར་རྣམས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་འདི་ཙམ་གྱི་སྟོབས་ ཡོད་པ་ཞེས་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་སོ།།དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཀྱི་མཐུ་སྟོབས་འཁོར་འདི་དག་ལ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་རང་གི་སྲིན་ལག་གི་རྩེ་མོ་ལ་རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཡོད་ པ་ས་ལ་བཞག་སྟེ།གང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་གཅིག་གིས་འདི་ལོང་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གང་རྫུ་འཕྲུལ་དང་སྟོབས་ཀྱིས་རློམ་པ་དག་གིས་ནི་བསྒུལ་བར་ཡང་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་སླར་ཡང་རང་གི་སྲིན་ལག་གིས་བླངས་ཏེ་ལན་དུ་མར་ནམ་མཁའ་ལ་གསོར་ཞིང་། ཀླད་ལ་ ལན་གསུམ་དུ་བསྐོར་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་མཐའ་ཡོད་མེད་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་ནས་ད་དུང་མ་ལོག་གོ་ཞེས་སྙན་དངགས་ལས་གྲགས་སོ།།གསང་དབང་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་འཛིན་པའོ། །སླར་གསུངས་པ་ཞེས་པ་དེ་དག་གིས་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱས་པ་དེ་དག་ལའོ། །སྙིང་རྗེ་ ཆེ་དང་ལྡན་གྱུར་པས།།ཞེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླང་ནས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཞུས་པའོ། །འགྲོ་ལ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་སོ་སོ་ནས་འགྲོ་བ་སྟེ། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གོ། །ཕན་པའི་དོན་དུ་ཞེས་པ་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །ཁྱོད་ཅེས་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་ པའོ།།ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ལུས་ཞེས་པ་ནི་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དེར་འདུས་པས་སོ།

大力即其威力不为他所胜，如往昔为向眷属示现业报故，令阿伽木刺入足中。尔时告诸眷属："谁能拔出我足中阿伽木？"虽有神通第一等人皆不能拔出。
后至天界，如前告之，亦无人能拔出。又告在地菩萨众，亦不能拔出。然彼等仅能震动此世界而已。尔时告金刚手："汝拔出此物。"金刚手仅一触即拔出。尔时眷属惊叹，互相谈论金刚手有如此大力。
尔时世尊告金刚手："金刚手，汝当向此眷属显示汝之威力。"金刚手即将自小指端极小之族印金刚置于地上，说："有力者可取此物。"诸自恃神通力者皆不能动摇。尔后复以己小指取之，于虚空中多次挥舞，绕头三匝，为试虚空有无边际而上升，传说至今未还。
密灌即持身语意密。"复说"即对彼等堪为法器者。"具大悲心"即由大悲心所发，为自他利益而请问。"众生"即从各道中行者，即六道众生。"为利益"即为利乐之因。"汝"即"由汝"之义。"智慧身"中，智慧即法界智，"身"即聚集义，因镜智等四智聚集于此故。

 །འཇམ་དཔལ་ཞེས་པ་ནི་ཟུག་རྔུ་དང་བྲལ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། མིང་གི་ཁྱད་པར་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བསྟན་ པ་དེ་དག་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དེའོ།།མིང་བརྗོད་པ་ཞེས་པ་ནི་མིང་ངམ་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དོན་ཆེ་བ་ཞེས་པ་སྟེ། མིང་ངམ་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཚིག་དེས་དོན་དེ་རྟོགས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ པ་ལ།དག་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྡིག་སེལ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སེལ་བ་སྟེ། སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ ལམ་གྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟ་བུ་དེ། ང་ལས་ཉན་པར་བརྩོན་པ་ནི། །ཞེས་པ་ལ། ང་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །ཉན་པར་བརྩོན་པ་ཞེས་པ་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ལེ་ལོ་མ་བྱས་པར་དགའ་བ་དང་གུས་པར་བྱས་པ་ཞེས་པའོ། །ལེགས་སོ་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་ པ་ནི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།།དེ་ལ་བོས་ནས་རང་གི་དོན་དུ་ལེགས་པར་ཉན་པ་ནི་ལེགས་སོ་ཞེས་པའོ། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ལེགས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཞུས་ཤིང་ལེགས་པར་ཉན་པ་ནི་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་པ་གསུངས་ཏེ། ཞུས་པའི་དོན་ལེགས་ པ་ཉིད་དུ་གནས་པའོ།།ད་ནི་གུས་པ་དང་བཅས་པས་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་པར་གདམས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསང་བའི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསང་བ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་འཛིན་པ་ སྟེ།དེ་ལ་ཀྱེ་གསང་བའི་བདག་པོ་ཞེས་བོས་ནས། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་བསྟན་ཅིང་རྟོགས་པ་ལ་དགོས་པ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །ཁྱོད་ཅེས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོའོ། །ཤུགས་ཀྱིས་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་བསྡུ་བར་བྱའོ། །ལེགས་པར་ཞེས་པ་ནི་མ་ནོར་ བའོ།།བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དེ་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་སོ་ཞེས་པའོ། །ཁྱོད་ཅེས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོའོ། །རྩེ་གཅིག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་སྣོད་ཁ་སྦུབ་པ་དང་། ཞབས་རྡོལ་དང་། མི་གཙང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་སྤངས་ཏེ་ཉོན་ ཅིག་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟར་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ཏེ་མཉན་ནས་ཀྱང་ལེགས་པ་ཉིད་དུ་ཟུང་ཤིག་ཅེས་གནང་བའོ།

"文殊"即离诸刺痛、无二，即前所说"名之差别而生"，是从语言角度作的阐释。"说名"即从名或词语角度来阐释，即"大义"，从名或词语角度显示智慧身，其义为"应当了知"。
对于"此语了知其义有何必要"之疑问，说"令清净"，即以生起次第和圆满次第方式令清净，意为使不知转为知。"除罪"即除烦恼障，意为以成熟道。
如是，"勤于从我听闻"中，"我"即金刚持。"勤于听闻"即祈请后无懈怠而生欢喜恭敬。"善哉具德金刚持"中，具德金刚持已如前释。呼唤彼已为自利善听即"善哉"。"金刚手汝善哉"即为他利请问并善听，说第二个"善哉"，表明所请之义确实善妙。
今为显示应以恭敬善听之教诫，故说"密主"等。"密"即持三世一切如来身语意密，呼之为"密主"。"是故"即因文殊智慧身之显示与了知有此必要之故。"汝"即结集者，亦应旁及眷属。"善"即无误。"当说"即从语言角度说此义。"汝"即结集者。"一心"即无疑虑之义。或者说应断除法器倒覆、底漏、不净三过而听，此为语尾词。如是断除诸过听闻后，应善加受持，此为开许。

 །བཅོམ་ལྡན་དེ་ནི་ལེགས་ཞེས་གསོལ། །ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་བོས་ནས་བདག་ཅག་ གིས་ཁྱོད་ལ་དོན་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞུས་པས་གནང་བས་སྐུ་དྲིན་ཆེའོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་དག་གིས་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལན་གནང་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་རིགས་དྲུག་ལ་གཟིགས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ཤཱཀྱ་ཐུབ། །ཅེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་བར་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཆོད་ཅེས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཤཱཀྱ་ཐུབ་ཅེས་པ་ནི་བསྟན་པའི་མངའ་བདག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བསྟན་པ་གཅིག་ལ་སྟོན་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་མི་གདགས་པ་སྟེ། དངོས་སུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་ པོའོ།།དེ་ཐེག་པའི་རིགས་མང་ཞིག་ཏུ་གནས་ན་ཡང་རིགས་གསུམ་དུ་གཟིགས་ནས་གསུངས་ཏེ། དེ་གང་སྙམ་པ་ལ། གསང་སྔགས་རིགས་ཆེན་ཐམས་ཅད་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གསང་སྔགས་ཀྱང་ཡིན་ལ་རིགས་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་གསང་སྔགས་རིགས་ཆེན་ཏེ། དབང་པོ་ ཡང་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ།།དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཡང་རབ་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པའོ། །ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་པ་ནི་མ་ལུས་པའི་སྒྲ་སྟེ། དེ་གང་སྙམ་པ་ལ། གསང་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་དག་ལས་ཁྱད་པར་ནི་གསུམ་སྟེ། གསང་བ་དང་། རིག་པ་དང་། གཟུངས་སོ། ། དེ་ལ་གསང་བ་ནི་གནས་བྷ་ག། སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། བསྟན་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ། དམ་ཚིག་བཟའ་བའི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ནི་གསང་བའོ། །རིག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་སོ། །འཆང་བ་ནི་དྷ་ར་སྟེ་བཟུང་བས་སོ། །ད་ནི་ལམ་ལོག་པ་ལས་འཛིན་པས་ན་དེ་སྐད ཅེས་བྱའོ།།སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་གསང་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡིད་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི། རིགས་གསུམ་ལ་ནི་རྣམ་པར་གཟིགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐེག་པའི་བྱེ་བྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པས་གནས་ཀྱང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་གསུམ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །རིགས་ དེ་གསུམ་ལ་གཟིགས་ནས་འདི་གསུངས་པའོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེས་ནི་ཐེག་པའི་རིགས་གསུམ་བསྟན་ནས། ད་ནི་གང་ཟག་གི་རིགས་གསུམ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་རིགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ རིགས་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྟེ།ཇི་སྙེད་དུ་བསྒྲུབ་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལས་མི་འདའ་བ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པའོ།

"世尊善哉"者，世尊之义已如前释。如是呼唤彼已，我等向汝请问义理及偈颂，蒙许可故恩德甚大，此为语尾词。以上已说为了完全了知续部实相而许可回答。
今为显示观照六种种姓，故说"尔时世尊释迦牟尼"等。"尔时"即无间断之义。"世尊"已如前释。"释迦牟尼"因是教法主故，一教法中不立二师号，实即大金刚持。
彼虽住于众多乘种姓，然观三种姓而说。对于"此为何"之疑问，说"一切密咒大种姓"。既是密咒又是大种姓故为密咒大种姓，是最上根者之境界。因此是最上无上乘。"一切"即无余之词。
对于"此为何"之疑问，说"密咒"等。此中差别有三：密、明、陀罗尼。其中密者，处所为佛母，导师为金刚持，所教为密咒乘，誓言具食誓言，此为密。明者因能摧毁烦恼怨敌。持者即"dhara"，因执持故。今因从邪道中摄持故称此名。总相为"密咒"，因能护心故。
如是说"观照于三种"，虽住于无量乘差别，然密咒乘唯有三种，此为密意。观照此三种姓而说此，此为语尾词。
如是已说三种乘种姓，今为显示三种补特伽罗种姓，故说"世间出世间种姓"等。"世间种姓"即唯求此世间，无论修行多少皆不超出世间，即外道。

 །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་སྟེ། རང་གི་དོན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བའོ། །འཇིག་རྟེན་སྣང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ སྟེ།གཞན་གྱི་དོན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བའོ། །རིགས་ཞེས་པ་ནི་རྟགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་རང་རང་གང་མོས་པ་དེ་ནི་རིགས་སོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་གི་རིལ་བུ་དང་མིག་སྨན་ལ་སོགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པའོ།།འཇིག་རྟེན་སྣང་བྱེད་ཙམ་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པའོ། །རིགས་ནི་རྟགས་ཏེ་དེ་དང་དེ་ལ་དགའ་བའོ། །རིགས་ཆེན་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ ཡིན་པས་རིགས་ཆེན་པོ་སྟེ།གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཆེད་དུ་བྱེད་པའོ། །ད་ནི་རིགས་མཆོག་གང་ལ་གཟིགས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རིགས་མཆོག་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་རྟགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་བཞིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་རྟགས་དད་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ཆེ་བ་དང་། རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། དབང་དང་ལྡན་པའོ། །མཆོག་ཅེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལས་འདི་ལྟ་བུ་མཆོག་གོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། རིགས་ཆེན་ཞེས་པ་ནི་རིགས་དེ་དག་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ནི་རིགས་ཆེན་ཏེ། གཙུག་ཏོར་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གཙུག་ཏོར་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐུ་ཡིན་ལ། རིགས་དེ་ལྟ་བུ་དག་འདིའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པས་དེ་ལ་གཟིགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རིགས་དྲུག་ལ་གཟིགས པ་བསྟན་ནས།ད་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚིག་གི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་བྱུང་གི་ཚིག་གི་བདག་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ད་ལྟར་ནི་ཨ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་ཡིན་པས་སོ། །ད་ལྟར་ན་ཨས་མཚོན་པའི་ དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ལས་བྱུང་བས་ན་ཚིག་གི་བདག་པོའོ།།དེ་ཉིད་ལས་ཚིག་ལྷུག་པའམ་འཐེང་པོའི་སྒོ་ནས་གསུངས་སམ་སྙམ་པ་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཚེག་པར་བདུན་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་ནས་གསུངས་པའོ། །དེ་ཉིད་གང་སྙམ་པ་ལ། གསང་སྔགས་ རྒྱལ་པོ་དྲུག་ལྡན་ཞིང་།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསང་སྔགས་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པའི་དྲུག་པོ་ཉིད་དོ།

出世间者即声闻与独觉，为求自利涅槃者。显现世间者即大乘，为求利他涅槃者。"种姓"即标志，于彼等中各自所信乐者即为种姓。
或者，世间者即唯求生起次第之丸药、眼药等。出世间者即唯求圆满次第空性。显现世间者即通过二者双运而为自他利益所求。种姓即标志，即喜乐于彼彼者。"大种姓"既是种姓又是大故为大种姓，即专注于无二。
今为显示所观最胜种姓，故说"大手印最胜种姓"等。此中既是手印又是大故为大手印，因不超越故。如同盖有王之印信。种姓差别之标志为具信心、大精进、无分别及具灌顶。"最胜"即此为彼等中最胜之语尾词。
"大种姓"即于彼等种姓中最为殊胜故为大种姓，因如顶髻故。或者，顶髻即无二身，如是种姓成为此之法器，此为"观照"之义。
如是已说观照六种姓，今为显示幻化网，故说"语主"等。往昔之语主即世尊。现在即字母A，因是一切之命故。现在因从以A为表征之元音与辅音而生，故为语主。
对于"是否以散文或不整齐之方式宣说"之疑问，说"偈颂"，即以七字句为偈颂而说。对于"其为何"之疑问，说"具六密咒王"，密咒即下文所说之六种。

 །རྒྱལ་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོར་འདུས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ དང་།རྫོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ཀའི་དོན་སྟོན་ཅིང་འདིར་འདུས་པས་ན་རྒྱལ་པོའོ། །དྲུག་ལྡན་ཞིང་ཞེས་པ་ནི་བཛྲ་ཏཱི་ཀྵྞ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་རྣམས་སོ། །དེ་གང་ལས་འབྱུང་སྙམ་པ་ལ། གཉིས་སུ་མེད་པར་འབྱུང་བ་དང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔགས་འདི་དག་ ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བའམ་བཏུ་བར་བྱའོ།།དེའི་དོན་ནི་སའི་ཆ་གྲུ་བཞི་པའི་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། ཙནྡན་ལ་སོགས་པ་དྲིའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཉེ་བར་བྱུགས་ཤིང་གཟུགས་འཛིན་དུ་རུང་བར་བྱས་ལ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་ཐོད་ལེ་ཀོར་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ རང་བཞིན་ཨེའི་རྣམ་པར་བྲིའོ།།དེར་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཝཾ་གྱི་ངོ་བོ་ཟླུམ་པོ་རེའུ་མིག་དགུ་དང་ལྡན་པ་བྲིས་ཏེ། དབུས་ཀྱི་རེའུ་མིག་ལ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བར་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་བྲི་བར་བྱའོ། །ཤར་གྱི་རེའུ་མིག་ལ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བྲིས་ཏེ། དེའི་འདབ་མ་རེ་རེ་ ལ་ཡན་ལག་གཉིས་གཉིས་བསྐོར་བར་བྱ་སྟེ།རིམ་པས། ཨ་ཨཱ་ཨི་ཨཱི་ཨུ་ཨཱུ་རྀ་རཱྀ་ལྀ་ལཱྀ་ཨེ་ཨཻ་ཨོ་ཨཽ་ཨི་ཨཿ། ཞེས་དགོད་དོ། །རེའུ་མིག་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་པདྨ་འདབ་མ་བཞི་པ་ལྟེ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་གོ་རིམས་ཀྱིས་ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་། ཙ་ཚ་ཛ་ཛྷ་ཉ། ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ། ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན། པ་ཕ་བ་བྷ་མ། ཡ་ར་ལ་ཝ། ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཞེས་དགོད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གྲ་གསུམ་ལ་སྔགས་བསྡུ་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་སྔགས་དྲུག་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡང་ན་ལུས་དང་སྲོག་དང་ཡན་ལག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་འདི་དག་འབྱུང་བའོ། །ད་ནི་ཞུས་པའི་སྐབས སུ།ཡེ་ཤེས་སྐུ་སྟེ་རང་བྱུང་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མི་སྐྱེ་ཆོས་ཅན་འདི་གསུངས་པ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཨའོ། །རང་བྱུང་ཞེས་པ་ནི་ཨ་ནུཏྤནྣ་སྟེ་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ་ཆོས་ཅན་ཨའོ། །འདི་ཞེས་པ་འཆད་པ་ ལ་རག་ལས་པ་སྟེ་འོག་མ་རྣམས་སོ།།གསུངས་པ་ཞེས་པ་ནི་འོག་མ་རྣམས་ཏེ་གོ་སླའོ། །སྔགས་བཏུ་བའི་ཕྱིར་ལེ་ཚེ་ལ་བཀོད་པའི་ཡི་གེ་གསུངས་པ་ནི་ཨ་ཨཱ་ལ་སོགས་པའོ།

"王"即如转轮王遍及一切且一切摄归其本性，如是此能显示生起次第之本尊瑜伽与圆满法性瑜伽二者之义且摄于此，故为王。"具六"即指金刚利等数目。
对于"从何处生起"之疑问，说"从无二而生"，即此等咒语从方便智慧无二中生起或摄取。
其义为：以具特殊香气之旃檀等涂抹五种四方形地相，使其适于持取形相。于彼智者以骷髅杖画智慧本性之E字形。其上画方便本性之VAM字圆形具九格，于中央格内画八瓣杂色莲花之中心，应书诸字之最胜。
于东方格内画八瓣莲花，于其每一花瓣环绕二支分，依次排列：A Ā I Ī U Ū Ṛ Ṝ Ḷ Ḹ E AI O AU AṂ AḤ。
于其余格内画具中心之四瓣莲花，依次排列：KA KHA GA GHA ṄA; CA CHA JA JHA ÑA; ṬA ṬHA ḌA ḌHA ṆA; TA THA DA DHA NA; PA PHA BA BHA MA; YA RA LA VA; ŚA ṢA SA HA。因此应于三角中摄咒。此为"从无二生六咒"之语尾词。或者，此等从身命支分无二中生起。
今为解释请问时所说"智慧身即自生"，故说"此说无生法相"。智慧身即A。"自生"即ANUTPANNA，即无生。或者，法性为无生，法相为A。"此"依赖于解释，即下文。"说"即下文，易解。为摄咒而于骷髅杖所列之字，即说A Ā等。

 །འདིར་རས་ཆོད་ཅན་མགོ་རྨོངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྀ་རཱྀ་ལྀ་ལཱྀ་དང་། ལུས་ཀྱི་ཡི་གེ་གོ་རིམས་སུ་མ་ བཀོད་དེ།ལུས་ནི་འོག་མ་ནས། ཚིག་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གང་ན་བཞུགས་པ་དང་། ཚུལ་ཇི་ལྟར་བཞུགས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྠི་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྠི་ཏོ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། བཞུགས་ཞེས་པའོ། །གང་ན་བཞུགས་ན་ཧྲྀ་དི་སྟེ་ཐུགས་ཀ་ནའོ། །ཅིའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་ན། ཛྙཱ་ན་མཱུ་རྟི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཡང་མ་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ར་ཧཾ་བུདྡྷོ་སྟེ། །ངའམ་བདག་གི་བློར་གནས་ལ། རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་བུ་དྡྷཱ་ནཱཾ་ཞེས་པ་སྟེ། སངས རྒྱས་རྣམས་ཀྱིའོ།།སངས་རྒྱས་གཅིག་གིའམ་ཞེ་ན། ཏྲྱ་དྷྭ་བརྟི་ནཱཾ་ཞེས་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ན་ཞུགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་བཞུགས་ཏེ། རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །མ་ རྟོགས་ན་ང་བདག་གི་བློར་གནས་པ་སྟེ།དེ་ཅི་གནས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པ་དྲུག་གི་སྔགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་དང་པོར་སྔགས་བསྟན་པའི་རིམ་པས་སྔགས་ཀྱི་ལུས་དང་ཡན་ལག་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔགས་བཏུ་ བར་བྱ་སྟེ།དང་པོར་ཡི་གེའི་དབང་ཕྱུག་གཞག་།ལྔ་པ་ཡི་ནི་གསུམ་པ་དང་། །གཉིས་པ་ཡི་ནི་གསུམ་པ་ལ། །མེ་ཡི་ས་བོན་སྦྱར་བར་བྱ། །བཞི་པ་ཡི་ནི་དང་པོ་ལ། །ང་རོ་བཞི་པ་ལྡན་པར་བྱ། །དང་པོའི་དང་པོའི་ཡི་གེ་ལ། །མཐར་གནས་དང་པོ་ལྡན་བྱས་ཏེ། ། གསུམ་པའི་མཐའ་དང་ལྡན་པར་བྱ། །དབྱངས་མཐའ་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་ཡི་ནི་གསུམ་པ་ལ། །དབྱངས་ལྔར་ལྡན་པ་དབྱངས་མཐའ་སྦྱར། །རྗེས་སུ་དང་པོའི་གཉིས་པ་སྦྱར། །གཉིས་པའི་དང་པོ་ལ་གཉིས་སྦྱར། །ང་རོ་བཅུ་གཅིག་དྲོ་བའི་གཉིས་པ་ཡིན་པ་ལ་མཐར་གནས་དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་བྲིས་ནོར་ཡི་ནཾ་སྙམ་མོ། ལྡན་བྱས་ཏེ། །རྗེས་སུ་བཞི་པའི་གསུམ་ལེགས་སྦྱར་བྱིངས་སྒྲུབ་ལྟར་ན་འདིར་རྟགས་དོན་སི་རྣམ་དག་མི་སྦྱོར་ཞིང་། ལག་ལེན་བྲིས་ཆ་ལ་ཡང་མེད་བཞིན་དབྱངས་མཐར་སྦྱར་ཞེས་བྱུང་བ་འོག་ཏུ་དགོས་རྒྱུ་འདིར་བཅུག་གམ་སྙམ་མོ། ། པའོ།

此处为令持咒者迷惑，未按次第排列Ṛ Ṝ Ḷ Ḹ及身体字母。身体将在下文中"显明一切语言"中说明。
为显示前述智慧身在何处及如何安住，故说"STHITO"等。STHITO即智慧身，意为"安住"。安住何处？HṚDI即心间。以何方式安住？JÑĀNAMŪRTI即以智慧身。
又于未证悟时为RAHAṂ BUDDHO，即住于我或自心中；于证悟时为BUDDHĀNĀṂ，即诸佛之。是一佛还是多佛？TRYADHAVARTINĀṂ即三世诸佛心间安住之义。如是智慧身安住于三世诸佛心间，此为证悟状态。未证悟则住于我执心中，无论住于何处皆应证悟，此为其义。
今为显示六转轮王咒，如是首先依咒语显示次第，为圆满咒身与支分而摄取咒语：首先安立字母之主，第五之第三与第二之第三，配以火种子。第四之首加第四声。第一之首字，加最后之首，配第三末尾。加上元音末。第四之第三，具五元音加元音末。后加第一之第二。第二之首加二。具十一鼻音之第二热音，加最后之首。后加第四之第三。

 །ལྔ་པའི་དང་པོ་མེ་དང་ལྡན། །གཉིས་པའི་གསུམ་པ་དེ་མཐར་གཞག་།རླུང་དང་སྦྱར་བའི ཡི་གེ་ལ།།ང་རོ་གཉིས་ལྡན་གཉིས་འགྱུར་བྱ། །བཞི་པའི་མཐའ་བཅས་ལྔ་མཐའ་ལ། །ང་རོ་དྲུག་ལྡན་མེ་དང་ལྡན། །རྗེས་སུ་བཞི་པའི་དང་པོ་ལ། །རླུང་ལ་ནམ་མཁའ་རབ་ཏུ་སྦྱར། །གཉིས་པའི་གསུམ་པ་དེ་མཐར་ལྡན། །རླུང་ལ་ང་རོ་གཉིས་ལྡན་བྱ། །དེ་རྗེས་བཞི་ པའི་མཐའ་བཅས་པའོ།།དང་པོའི་དང་པོ་གཉིས་པར་བཅས། །དེ་ལྟར་རླུང་ནི་གཞག་པར་བྱ། །ལྔ་པ་ཡི་ནི་གསུམ་པ་དག་།དབྱངས་ཡིག་གཉིས་པ་སྦྱར་ནས་ནི། །དང་པོའི་གསུམ་པ་བཞི་པས་བརྒྱན། །མཐར་གནས་ཆུ་དང་བཅས་པ་སྟེ། །དེ་མཐར་མེ་དང་ལྡན་པའོ། ། མི་འགྱུར་མེ་དང་ལྔ་དང་པོའོ། །རྗེས་སུ་གཉིས་པའི་དང་པོ་སྟེ། །བཞི་པའི་ལྔ་པ་གཉིས་པར་ལྡན། །ཡང་བ་ཉིད་དང་བཞི་དང་པོ། །དབྱངས་བཅུ་གཅིག་གིས་མཛེས་པར་བྱ། །དེ་རྗེས་བཞི་དང་ལྔ་མཐའ་སྟེ། །འཁོར་འདི་ཡང་དྲོ་བར་བརྗོད་ན་འཐད་སྙམ། ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་གསང་སྔགས་ཆེ། ། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པས་ནི་དེ་དག་བསྡུས་པ་སྟེ། །ལྷག་པ་དང་ཆད་པའི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་པའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། །བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་ནི་རྣོན་པོ་སྟེ། །འདིར་དབྱངས་མཐའ་སྦྱར་དགོས་རྒྱུ་ལམ་བྱུང་བ་བྲིས་མཁན་སྔ་མ་ཞིག་གི་སྐྱོན་ནོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེས་དུཿ ཁ་ཙྪེ་ད་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ཡང་རྒྱུའི་རྒྱུན་ལས་དེའི་རྒྱུ་གནས་པ་དང་། འབྲས་བུར་བཅས་པ་རྒྱུན་གཅོད་པའོ། །བཅད་པས་ཅི་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། །པྲཛྙཱ་ཛྙཱ་ན་མཱུ་རྟ་ཡེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་གནས་པར་འགྱུར་པའོ། །དེ་ཉིད་སླར་གསུངས་པ་ ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ་སྟེ།ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ། །དེས་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ནི། བཱ་གཱི་ཤྭ་ར་སྟེ་དོན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། ཚིག་གི་སྒོ་ནས་སྟོན་པར་མཛད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་གནས་ འགྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་དག་གམ་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས་བསྒོམས་པ་ལས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། ར་པ་ཙ་ནཱ་ཡ་ཏེ་ན་མཿཞེས་པ་ནི། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སྲེག་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་གིས་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།

第五之首配火，第二之第三置其末。风字加二鼻音成双。第四带末及第五末，具六鼻音配火。后于第四之首，风加虚空。第二之第三配其末，风加二鼻音。其后第四带末。第一之首带第二，如是安立风。
第五之第三，配第二元音，以第一之第三第四庄严，末加水，其末配火。不变之火与第五之首。后为第二之首，第四之第五配第二。轻音与第四之首，以十一元音庄严。其后第四与第五末，此为转轮王大密咒，能成就一切悉地。此等为总摄，无增减过失。
其作何用？VAJRATĪKṢṆA即利剑，无二智慧。以此DUḤKHACCHEDA即断除痛苦。又从因之相续断其因住及果相续。断已成何？说PRAJÑĀJÑĀNAMŪRTAYE，即成为般若智慧身。复说其义JÑĀNAKĀYA，即一切智慧身，为一切之最胜。以此利他即VĀGĪŚVARA，为义理智慧身，以语言门示现故。
如是以无二智慧断除一切痛苦，住于般若智慧身之智慧身，以语言门显示修习，作何用？RAPACANA YA TE NAMAḤ即能焚烧一切罪业之义。以上已说明幻化网之现证菩提。

 །ད་ནི་དོན་དམ་པ་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་བཏུ་བ་འདི་ལྟར་རོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྔགས་དང་ལྷ་ལ་ཐ་དད་མེད་པས་ན་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དྲུག་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་དྲུག་གོ།།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་སྔགས་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལྷ་དྲུག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ནི་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཨའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་འབྱུང་བའོ། །དེ་ནས། ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། མི་འགྱུར་ཞིང་མི་ ཟད་པས་ན་ཨ་དེ་ཡི་གེའོ།།འབྲུ་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་ཡང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་ཡི་གེ་འབྲུ་ཀུན་ཏེ་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་དོ། །མཆོག་ཅེས་པ་ནི་ཡི་གེ་གང་བརྗོད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་གཙོ་བོའོ། །དོན་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས། དོན་ཆེན་ཡི་གེ་དམ་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་དང་ གཞན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན་དོན་ཆེན་པོའོ།།ཡི་གེ་ཞེས་པ་ནི་མི་འགྱུར་པ་སྟེ། ཡི་གེ་ཨའི་ངོ་བོ་སྟེ། མི་སླུ་བས་ན་དམ་པའོ། །སྲོག་ཆེན་པོ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་གང་བརྗོད་ཀྱང་དེ་ཁོང་ནས་འབྱུང་བས་ན་དེའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་བྱུང་བས་རང་བྱུང་ ཞེས་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་རྗོད་པར་བྱེད་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་ཡན་ལག་དང་སྲོག་སྟེ།འདིར་གསལ་བྱེད་གཙོར་བཟུང་བས་ན། ཚིག་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཚིག་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་གང་བརྗོད་ཀྱང་ཞེས་པའོ། །གསལ་བ་ནི་ཚིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཨ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ན་མཿ་ཨཀྵོ་ བྷྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་གསལ་བྱེད་རྣམས་སོ།།ཡང་ན། བརྗོད་པ་ཀུན་ནི་རྒྱུ་ཡི་མཆོག་།ཅེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དྲུག་ལ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།

现在为了显示胜义菩提心，如是说"如是诸佛世尊"等。"如是"即是如此摄集咒语。佛世尊因咒语与本尊无别，故六咒王即是六佛世尊。圆满佛即是由彼咒所生六尊，即金刚利等。或者，佛是胜义菩提心即阿字之体性，从彼而生。
然后说"阿为一切字中胜"，因其不变不尽故阿为字。"一切字"即既是字又是一切，故为一切字，即元音与辅音。"胜"即无论说何字，彼即为主。因既是义又是大，故说"大义最胜字"。因成就自他二利故为大义。"字"即不变，为阿字之体性，因不欺诳故为最胜。
说"大命"者，因无论说何字皆从其中生故。因此"无生"，不依因缘而生故称自生。因此说"离诸语言表"，即应当亲身体验之义。
现为显示世俗菩提心，说"一切语言因中胜"等。一切所诵之因即身字、支分与气，此处主要取辅音，故说"能显一切语"。"一切语"即无论所说何者。"显"即成为语言，非阿等，而是能显"南无阿閦耶"等之辅音。
或者，"一切语言因中胜"即于六咒王加寂等后缀之义。其余如前。

 །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཉོན་ མོངས་པ་བསལ་བའི་ཐབས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་མཆོད་པ་ནི་མཉེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ནས་གནས་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་མཉེས་པ་སྟེ། མཆོད་པའོ་ཞེས་ཀུན་ལ་གསལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། དེས་འདོད་པར་བྱེད་པའོ། །འདོད་ཆགས་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ཆུང་ངུ་དེ་བཏུལ་ཏེ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །འདི་ནི་ཆགས་བྲལ་ལས་ཁྱད པར་དུ་བྱས་པའོ།།དེའི་ཕྱིར། ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གང་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་ཡང་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཐ་ན་གླུ་དང་གར་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་དགའ་བར་བྱེད་པའོ། །ཞེ་སྡང་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་ནས་ཞེ་སྡང་བའོ། ། ཆེ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིའི་མཐུ་དང་སྟོབས་ཀྱིས་དྲེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚར་གཅོད་པ་དང་། ནང་དུ་ཞེ་སྡང་ཆུང་ངུ་དང་། གསང་སྔགས་ལས་གཞན་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་བསྐྱོད་པ་སྐུ་མདོག་ནག་པོར་གནས་གྱུར་པས་ན། ཉོན་མོངས་ཀུན་གྱི་དགྲ ཆེ་བ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཏི་མུག་ཅེས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། ཆད་པར་ལྟ་བ་ནི་རྒྱུའི་དུས་སོ། །འབྲས་བུའི་དུས་སུ་ནམ་མཁའི་སྤྲིན་དེངས་པ་ལྟར་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འགོག་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་བློ་སྟེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྐུ་མདོག་དཀར་པོར་གྱུར་ཏེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྣང་བས་འཇོམས་པས་གཏི་མུག་ཆེན་པོའོ།།ཁྲོ་བ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཕྲག་དོག་པ་སྟེ། ཐེག་པ་གཞན་ལ་ཞུགས་ཤིང་ལམ་གཞན་ལ་ཞུགས་པ་ལ་ཕྲག་དོག་པ་ནི་ཁྲོ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཉི་ཚེ་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་དགྲ་ཆེན་པོའོ། །དེ་གནས་གྱུར་པ་ནི་དོན་ཡོད་ གྲུབ་པའམ་རྟ་མཆོག་ཅེས་པ་སྐུ་མདོག་ལྗང་གུའོ།།ཆགས་པ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཆགས་ནས་གཞན་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའམ། རང་གི་བདེ་བ་ཆུང་ངུ་ཙམ་ལ་ཆགས་ནས་ང་རྒྱལ་བྱེད་པའོ། །གནས་གྱུར་ནས་རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་སྐུ་མདོག་སེར་པོར་གྱུར་པས་ འཇོམས་པས་ན་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལྟར་གཙོ་བོ་བསྐྱེད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་འཁོར་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

然后为了显示净除菩提心垢染烦恼的方便生起次第，说"大供养"等。如是供养即令欢喜，即如是以大破小烦恼而转依，如是生起欢喜即供养，应当于一切明了了知。
"大贪"即对色等的贪著，由此生起欲求。以贪本身调伏小贪，即从无量光门。此较离贪更为殊胜。因此说"能除一切贪"，即于何处有贪者亦令欢喜，乃至以歌舞等亦令欢喜。
"嗔"即由烦恼所引发的嗔恚。"大"即以外在威力降伏傲慢等，内破小嗔，以及入于密咒以外具苦之道者，世尊不动佛转为黑色身，故说"一切烦恼大怨敌"。
"痴"即不知因果，断见是因位。果位时如虚空云散，遮障身与智慧即是痴心，毗卢遮那佛转为白色身，以身智光明摧破故为大痴。
"大忿"即嫉妒他人圆满，即嫉妒入于其他乘及其他道者为大忿，即是入于片面之道的大敌。彼转依即成就义利或马胜，身色绿色。
"大贪"即贪著自利圆满而对他人悭吝等，或仅贪著小小安乐而生傲慢。转依后成金刚日，身色黄色，以此摧破故能除一切贪。
如是显示生起主尊后，现当显示生起眷属，故说"大欲"等。

 །འདོད་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པའོ། །གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་དང་། ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་དང་། སེར་སྣ་རྡོ་རྗེ་དང་། འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་དང་། ཕྲག་དོག་རྡོ་རྗེ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའོ། །ཡང་ན་འདོད་པ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཏེ། དེ་དག་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་དང་། སྒྲ་རྡོ་རྗེ་དང་། དྲི་རྡོ་རྗེ་དང་། རོ་རྡོ་རྗེ་དང་། རེག་རྡོ་རྗེ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའོ། །ཆེན པོ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པར་བྱེད་པ་དང་འདོད་པར་བྱ་བ་དག་ལྷར་བྱས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེས་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། དགའ་བ་ཆེན་པོ་ནི་རང་གི་དོན་ཏོ། །མགུ་བ་ཆེན་པོ་ནི་གཞན་དོན་འབྱུང་བས་སོ། །ད་ནི་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཆེ་ལུས་ཀྱང་ཆེ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གཟུགས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ལུས་ཀྱང་ཡིན་པས། གཟུགས་ཆེ་ལུས་ཀྱང་ཆེ་བ་སྟེ། བཾ་སེར་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་མདོག་སེར་པོ་གྲུ་བཞི་པ་ཟུར་བཞིར་རྡོ་རྗེས་མཚན་པའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་སུཾ་ལས་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་རིན་པོ་ཆེ་ལས་གྲུབ་པ་དེའི་སྟེང་དུ་མཚན་ཉིད་ ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་བྷཱུཾ་ལས་གྲུབ་པ་བལྟ་བར་བྱའོ།།དེའི་ནང་དུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བ་ལ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ཁ་སྦྱར་བའི་གདན་དང་ལྡན་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ། ཁ་དོག་ཆེ་ཞིང་ལུས་བོང་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་ཁ་དོག་ཆེ་བ་ནི་དཀར་བའོ། །ལུས་བོང་ ཆེ་ཞེས་པ་ནི་རྔམས་མཐུག་པའོ།།ཡང་ན་ས་བས་ཆེ་བར་གྱུར་པས་སོ། །དེ་ཡང་བཾ་དཀར་པོ་ལས་བྱུང་བ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་བུམ་པས་མཚན་པ་ཟླུམ་པོ་ཅན་ནོ། །མིང་ཡང་ཆ་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བ། །ཞེས་པ་ནི་མིང་ཡང་ཞེས་པ་ནི་མེ་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་མང་བས་སོ། །རྒྱ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་ཆུ་བས་ཆེ་བའོ། །དེ་ ཡང་རཾ་དམར་པོ་ལས་བྱུང་བ་འབར་བ་བདུན་གྱིས་མཚན་པ་བྷ་གའི་དབྱིབས་ཅན་ནོ།།དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཡངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་འདིས་ནི་གོང་མ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་མཚན་མ་བསྟན་ཏོ། །ཡངས་པ་ནི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་བས་རྒྱ་ཆེ་ བར་གྱུར་པ་སྟེ།།ཡ~ཾ་སྔོན་པོ་ལས་བྱུང་བ་གཞུའི་དབྱིབས་ཅན་བ་དན་གྱིས་མཚན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།

"大欲"即能欲，即眼等。痴金刚、嗔金刚、悭金刚、贪金刚、嫉金刚和法界金刚。或者"欲"即所欲境，即色金刚、声金刚、香金刚、味金刚、触金刚和法界金刚。"大"即将能欲和所欲作为本尊，是为大乐之义。
对此将成何等之疑问，大喜是自利，大悦是生起他利。
现为显示修持所依宫殿，故说"大形大身"等。既是形又是身，故说大形大身，即从黄色 བཾ 字生起黄色方形地轮，四角以金刚标记。其上从 སུཾ 字生起宝成须弥山王，其上观想从 བྷཱུཾ 字所成具一切相好之宫殿。
其内八瓣杂色莲花中央具日月合抱之座。其下"大色大身量"，大色即白色，大身量即厚重，或较地更大。即从白色 བཾ 字所生白色圆形，以宝瓶为标记。
"大名广大"，"大名"即火有多种异名，"广大"即较水更大。即从红色 རཾ 字所生，以七焰为标记，形如女阴。
"大曼荼罗广大"，以"曼荼罗"亦可了知上文，即显示色相形状标记。"广大"即较火轮更大，应当观想从蓝色 ཡཾ 字所生弓形，以幢幡为标记。

 །ད་ནི་བསྲུང་བའི་བཀའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་མཚོན་ཆེན་འཆང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ཚོགས་བསགས་པའི་རྗེས་ལ་ར~ཾ་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཐུགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལས་མཚོན་པ་སྟེ།རལ་གྲིའི་ཆང་གཟུངས་ལ་ཧཱུཾ་གིས་མཚོན་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ལས་ཧཱུཾ་མཛད་སྐུ་མདོག་སྔོ་ཞིང་ཞལ་གཅིག་པ་ཕྱག་གཉིས་པ་ལྟའོ། །དེའི་ཕྱག་མཚན་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་མཚོན་ཆེན་འཆང་བ་ སྟེ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ་མཚན་པ་རལ་གྲི་སྟེ། དེའི་ཕྱག་གཡས་པར་བྱིན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱག་གཡོན་པར། ཉོན་མོངས་ལྕགས་ཀྱུ་ཆེ་བའི་མཆོག་།ཅེས་པས་ལྕགས་ཀྱུ་བྱིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེའི་ མདུན་དུ་ར~ཾ་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་མ་ལ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་མཛེས་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་ལྕགས་ཀྱུ་དང་ཞགས་པ་འཛིན་པ་ཅན་བསྐྱེད་ལ།གྲགས་ཆེན་སྙན་གྲགས་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གྲགས་ཆེན་ནི་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱིས་གནོད་མཛེས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བའོ། །གནོད་མཛེས་ཀྱི་སྔགས་ བཞི་པོ་བརྗོད་པས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བསྐྱེད་དེ།དེས་མཚམས་བཞིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་། ཁྲོ་བོ་བཞི་དང་ཡང་དག་ལྡན། །སྐད་ཅིག་གིས་ནི་སྐུ་བརྒྱད་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནས་ཁྲོ་བོ་དེ་དག་གིས་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་བཀུག་ སྟ་ཁྲོ་བོ་བཅུའི་མདུན་དུ་གཞག་གོ།།སྙན་གྲགས་ནི་ཨོཾ་གྷ་གྷ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ཏེ། ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་ལ་ཕུར་པ་བཏབ་ནས་ཨཱ་ཀོ་ཊའི་སྔགས་ཀྱིས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕུར་བུས་བཏབ་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་བྱས་ཏེ་བསྟན་པའི་གྲོགས་སུ་བྱས་ པས་སོ།།ཡང་ན་གྲགས་ཆེན་ནི་འོད་ཟེར་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོས་ནས་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་བཀུག་སྟེ་བཏུལ་བའོ། །སྙན་གྲགས་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་ཏེ་དགེ་བ་བཅུ་ལ་བཀོད་པའོ། །སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་དེས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཉི་མ་ལ་ཡི་གེ་རཾ་བལྟས་ཏེ་ཞབས་ཀྱིས་བརྫིས་པས་རྡོ་རྗེ་ས་གཞི་ དང་ར་བ་དང་གུར་དང་མདའི་དྲ་བ་བསམ་མོ།།གསལ་བ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་མེའི་འོབས་གསལ་བར་བསྒོམ་མོ།

现在显示修持护轮，为此说"持大智慧器"等。在上述积累福慧资粮之后，在从 རཾ 字所生日轮上，从心咒字所表示，即以 ཧཱུཾ 字标记持剑杵。从中观想忿怒金刚身蓝色一面二臂。
其手印说"持大智慧器"等，其性质为智慧，标志为剑，应置于右手。其左手"烦恼大钩胜"，即授予钩。因能牵引烦恼故。
其前从 རཾ 字所生日轮上，从 ཧཱུཾ 字生起妙臂一面二臂，持钩索。
"大名大声誉"所说，大名即忿怒金刚向妙臂下令。诵妙臂四咒生起东方等四忿怒尊，由此自然成就四隅。即如"具足四忿怒，刹那成八身"。
然后彼等忿怒尊召请从十不善所生十方护法，置于十忿怒尊前。声誉即以"嗡嘎嘎"等咒语劝请，向十方护法钉橛，以阿库达咒以身语意橛钉之，令离身语意三分别，作为教法助伴。
或者大名即放光十方召请降伏十方护法。声誉即令断十不善安立十善。
"大光明"即于妙臂前观想日轮上 རཾ 字，以足践踏，观想金刚地基、墙垣、帐幕和箭网。"大明显"即于其外明显观想火坑。

 །ད་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མཁས་པ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་འཆང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ འཆང་ཞེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་པས་དེ་ལ་འཕྲུལ་པ་ནི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།།ཡང་ན་སྒྱུ་འཕྲུལ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་རྡེའུ་དང་ཤིང་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟ་དང་གླང་པོ་དང་ཁང་བཟངས་ལ་སོགས་པ་མི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་སྣང་བ་ལྟར་འདིར་ཡང་ ཞེན་པ་མེད་པར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་ན་མཁས་པའོ།།དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་བསྒོམ་པ་ནི་མི་མཁས་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་མི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་སྣང་བ་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྣང་བ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་བསྒོམས་པས་དོན་གྲུབ་བམ་ཞེ་ན། དེའི་ ཕྱིར།སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དོན་གྲུབ་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་ནི་གཉིས་ཏེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་དངོས་གྲུབ་གཉིས་སོ། །གཞན་ཡང་འབྱུང་བ་རིམ་བརྩེགས་ཀྱིས་ཟད་པར་དང་ཟིལ་གནོན་འབྱུང་བས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་ བསྟན་པའི་ཕྱིར།སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དགའ་བས་དགའ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགའ་བས་ཞེས་པ་ནི་བདག་གི་དོན་ཏོ། །དགའ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་འབྱུང་བ་སྟེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་རོ།།སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་མིག་འཕྲུལ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་བསོད་ནམས་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་དང་ཞེན་པ་དང་མ་བྲལ་པས་ནི་ གནོད་སྦྱིན་བྱས་པར་འགྱུར་རོ།།ད་ནི་མངོན་རྟོགས་ཀྱིས་སྡོམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དག་མགོ་གཏོང་བ་དང་མིག་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ས་དང་པོ་ལ་ སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྫོགས་པར་འདོད་པ་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ།འདིར་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྔོན་དུ་སོང་བས་སྐད་ཅིག་གིས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་བྱས་ཏེ་སྙི་གར་ཉི་མ་ལ་ཐུགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བལྟ་བར་བྱའོ།

现在为显示如何修持生起次第的性相，说"持大幻化智者"等。"持大幻化"是指无二幻化菩提心，其幻变即为能依所依坛城。
或者幻化如同幻师以石子木片等显现非真实的马象宫殿等事物一样，此处也是无执著地修持能依所依坛城，故为智者。以实执修持则为非智者之义。
若问：显现非真实事物即显现非胜义，如是修持能否成就？为此说"大幻化成就"。幻化已如前说。义有二：自利他利。或说二种悉地。又以渐次积聚诸大种而生尽处和胜处，故称此名。
为明显显示此义，说"大幻化喜悦喜"。"以喜"是自利。"喜"是他利生起，即身与智慧显现之义。
为显示此同义异名，说"大幻化幻目者"。意为应如幻等十二喻般显示。若非如此，则离此而修福德。若不离实执，则成修习夜叉。
现为显示现观中十波罗蜜多，说"大施主胜主"等。布施是指他人舍头施眼等。虽然初地圆满布施波罗蜜多不待观待，此处于殊胜处安坐舒适座位，以世俗菩提心为先导，刹那生起天尊慢，观想心间日轮上心咒字。

 །དེ་ནས་མདུན་དུ་སྣ་ཚོགས་ པདྨའི་སྟེང་དུ་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་པ་དགུག་པའམ་དེ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། ཕྱི་དང་ནང་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པས་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བ་དང་།མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་གཏང་བ་དང་། རང་གི་ལུས་དབུལ་བ་ནི་ལུས་གཏང་བ་དང་། དེ་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཏང་བ་དང་། དེའི་རྗེས་ལ་འོག་ནས་སྟོན་ པའི་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་དྲན་པར་བྱ་སྟེ།སྔགས་སམ། རིག་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པའོ། །བདག་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ། ཁྱད་ པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དབང་དང་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པའོ།།ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་གཙོ་བོ་ཡང་ཡིན་པས་ཆེན་པོའི་གཙོ་བོ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་པོ་འཆང་བའི་མཆོག་།ཅེས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ གཞི་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་ནི་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འདིར་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བར་ཆད་སྤོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟ་བའི་རིམ་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འཆང་བའི་མཆོག་ནི་དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་དུ་བྱེད་པ་དེའོ། ། བཟོད་ཆེན་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་སྟེ། བསྲུང་བའི་ཁང་པའི་ནང་དེར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཨེ་ལས་བྱུང་བར་བལྟའོ། །དེར་ཡ~ཾ་ར~ཾ་བ~ཾ་ལ~ཾ་རྣམས་ལས་འབྱུང་བ་བཞི་རི་རབ་དང་བཅས་པར་ལྟ་ཞིང་དེར་གཞལ་ཡས་ཁང་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་སྣ་ཚོགས་པདྨ དང་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྡན་པའི་གདན་ཅན་ནོ།།བརྟེན་པ་ནི་རྟེན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ལེ་ལོ་ལ་མི་གནས་པར་ལྷའི་སྐུར་ལྡང་བ་སྟེ། དེར་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ཀུན་ནས་ཁ་སྦྱར་བའི་བར་དུ་ཁམས་གསུམ་པའི་ངོ་བོ་ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ། ཞེས་པར་བསམས་ཏེ། དེ་ རྣམས་གོང་བུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཧཱུཾ་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེའོ།།དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་འཆང་རང་གི་ཤེས་རབ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བཞེངས་པའོ།

然后在前方种种莲花上召请上师及佛陀眷属，或观想其本尊。对其以一切事物作礼敬，以外内等供养令生欢喜，忏悔罪业，随喜功德，劝请转法轮，祈请不入涅槃，皈依三宝，布施受用，布施自身即是舍身，如是回向善根即是舍善根。之后应忆念下文所说的四梵住。
以咒语、明咒或三摩地修空性即是布施。主人即是瑜伽士，具有共同特征即断除十波罗蜜多违品的悭吝等，殊胜特征即具足灌顶与誓言。既是大又是主故为大主，意为超胜波罗蜜多乘。
"持大戒胜者"，此等戒等应知皆摄于一基。戒即断除其违品，此处即瑜伽士断除违品障碍，次第如前。持胜即如是作意者。
大忍即安受苦，于护摩室内观想法界自性法源从字母"ཨེ"(梵文天城体：ए，罗马音：e，意为法界)中生起。其中从"ཡཾ་རཾ་བཾ་ལཾ"(梵文天城体：यं रं वं लं，罗马音：yaṃ raṃ vaṃ laṃ，意为风火水地)生起四大及须弥山，其上有具足一切特征的宫殿，具有种种莲花、月轮、日轮之座。所依即是依处。
精进即不住懈怠而起尊身，其中从元音与辅音生起日月相合之间，观想为三界体性"ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ"(梵文天城体：ॐ आः हूँ，罗马音：oṃ āḥ hūṃ，意为身语意)。彼等融为一体，从中生起具有心性种子字"ཧཱུཾ"(梵文天城体：हूँ，罗马音：hūṃ，意为心)的金刚。从彼起身为与自智慧无二的金刚持。

 །བརྟུལ་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་ལ་མི་བཞུགས་པར་བཞེངས་པའོ། །བསམ་གཏན་ཆེན་པོ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལས་འདས་ ཏེ།དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་ངོ་བོ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ཡི་གེ་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ་སྟེ། ཧོ་དམར་པོ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་གནས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་ཏེ། སྐར་མདའ་འཕྲོ་བའི་རིམ་པས་བདག་ལ་ཐིམ་པས་ཡབ་ཡུམ་ཆགས་པའི་མེ་འབར་བས་སྙོམས་པར་ ཞུགས་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོར་ཞུ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གནས་པའོ།།ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་ལུས་འཆང་བ་ནི་དེ་ལས་ལྷ་མོ་བཞི་ཆད་དེ། སྔོན་གྱི་ཐུགས་དམ་མ་བརྗེད་པར་སྟོང་པ་ལ་བཞུགས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བཞེངས་ཞེས་པའི་གླུས་བསྐུལ་བས་ཟུང་དུ་འཇུག་ པའི་སྐུར་བཞེངས་པའོ།།སྟོབས་པོ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་གནས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱའོ། །ཐབས་ཆེ་བ་ཞེས་པ་ནི་དབང་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་སྐད་གསུངས་པའི་རིམ་པས་ དབང་བསྐུར་བ་དང་རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་རྒྱས་བཏབ་པའོ།།དེའི་རྗེས་སུ་མིག་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དགོད་པའོ། །སྨོན་ལམ་ཞེས་པ་ནི་སྨོན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། སྤྲོ་བ་དང་། བསྡུ་བ་དང་། མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་བ་དང་། ངག་གིས་བཟླས་པ་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་ཐིག་ལེ་དང་ཕྲ་མོ་བསྒོམ་པ་སྟེ། གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་རྡོ་རྗེའི་བསྲུང་བ་བསྡུས། དེ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལའོ། །དེ་ཡུམ་ལ་བསྡུས་ཏེ་བདག་ཤེས་རབ་དང་བཅས་པས་ཟབ་མོའི་དོན སྒོམ་པར་བྱེད་པའོ།།གལ་ཏེ་ལྡང་བར་འདོད་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གཏོར་མས་མཉེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བཟོད་པར་གསོལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གསུམ་གྱི་མཐར་བཞག་པས་གཤེགས་པར་བྱས་ཏེ་སྤྱོད་ལམ་གར་བདེ་བས་གནས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ རྒྱས་གདབ་པ་དང་།ཚད་མེད་བཞི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བྱམས་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱམས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་འདོད་པའོ། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་འདི་བཞི་ཆར་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ།དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པའོ།

"调伏"即不住舍弃而起身。大禅定即超越寻伺，安住于喜乐自性。复次，将三界无余摄于三字，观想两个红色"ཧོ"(梵文天城体：हो，罗马音：ho，意为种子字)之间的虚空，如流星次第融入自身，父母交合之火燃起，入于双运，无二大乐融为明点自性，即是安住三摩地。
持大智慧身即从彼分出四天女，以"不忘昔日誓愿而住空性，为利众生而起"之歌劝请，起为双运之身。
"大力"即具足力，加持其三处，与智慧萨埵成为无二。"大方便"即具足灌顶，如所说次第灌顶并由部主印定。
之后为具足天眼等神通，安布痴金刚等。"愿"即以发愿门中行利他事，即放光、收摄、供养、赞颂、品尝甘露及语诵等。"智慧"即修习明点及细分，收摄宫殿金刚护，彼收于眷属尊，彼收于佛母，自与智慧共同修习甚深义。
若欲起定，以如前所说食子令生欢喜，以百字明祈请宽恕，以彼三者终结令其远去，随意安住于威仪中。
今为以福德资粮印定及显示如何修习四无量，故说"大慈"等。慈且大故名大慈，即欲与一切众生具足安乐因。"自性"即此四者之自性，即所缘及行相。

 །དཔག་ཏུ་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཚད་མེད་པའི་ཚིག་བཟུང་ངོ་། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་དེའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བར་འདོད་ པས་སོ།།བློའི་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་སྒོམ་པ་པོ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་སྒོམ་བཞི་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ།།ད་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་བློ་ཡི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྒོམ་པའི་གང་ཟག་དེའི་ཕྱིར་འདི་དང་ཕ་རོལ་གཉིས་ཀར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ པས་ན་ཤེས་རབ་ཆེན་པོའོ།།སྐུ་གསུམ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་བློའི་མཆོག་སྟེ་གང་ཟག་གི་ཆེ་བའོ། །མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཏེ། དངོས་གྲུབ་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །ཐབས་ཆེ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་མང་བའམ། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ལམ་དུ་ བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཐབས་ཆེ་བའོ།།རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་དང་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་བླ་མ་དང་སློབ་མའི་ནུས་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྐད་ཅིག་ལ་སྤོང་བ་དང་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་ལ་སྐྱེ་བས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའོ། །ཡང་ན་བསྐྱེད་ པ་དང་རྫོགས་པ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་།རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པས་སོ། །སྐད་ཅིག་གིས་ནི་བདག་དང་གཞན་འཁོར་བ་ལས་འདོན་པས་སྟོབས་དང་ལྡན་པའོ། །ཤུགས་ཆེན་མགྱོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ཤུགས་ནི་རྩལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པའོ། ། མགྱོགས་པ་ནི་ཚེ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་སྟེ། ལམ་མྱུར་བའི་ཆེ་བའོ། །འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཆེར་གྲགས་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་འབྲས་བུ་མྱུར་བར་འབྱིན་པས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའོ། །གྲགས་པ་ཞེས་པ་ནི་རང་དང གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་གྲགས་པའོ།།སྟོབས་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའོ།

"无量"即取无量之词。"大悲"即悲且大故名大悲，以所缘及行相门中欲令离苦及苦因故。"胜慧"即如是修习者具大智慧之义。同样应当了知以所缘及行相门中的喜及舍。由此应知四种修习。或者"胜"即殊胜于声闻缘觉。
今为显示金刚乘方便之殊胜差别，故说"大智慧胜慧"等。"大智慧"即如是修习之补特伽罗，为此世他世二者皆作利益众生事，故为大智慧。以三身为道即胜慧，此为补特伽罗之殊胜。"大智者"即善知识，善巧于成就二种悉地之方便。"大方便"即方便众多，或因以烦恼本身作为道故为大方便。
"具大神通力"即神通且大故名大神通，如是以上师与弟子之力能于刹那断除烦恼、刹那生起智慧，故为大神通。或者于生圆二次第心之变化中行持，以大神通作利益众生事故。以刹那令自他出离轮回故具力。
"大势大迅速"即势为力用，断除烦恼。迅速即一生获得果位，此为道速之殊胜。为显示果之殊胜故说"大神通广大名"，以如是殊胜道速疾出生果位故为大神通。"名"即于自他宗派中闻名。"大力"即以果位天瑜伽摄受众生。因此胜过波罗蜜多乘。

 །ཡེ་ཤེས་སྟོབས་ཆེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྲིད་པའི་རི་བོ་ཆེན་པོ་འཇོམས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྲིད་པ་ ནི་སྲིད་པ་གསུམ་སྟེ་རི་བོ་དང་འདྲ་བས་རི་བོའོ།།ཇི་ལྟར་རི་བོ་ཆེན་པོས་ནོན་པ་རྣམས་ནི་ཐར་པ་མེད་པའོ། །ཡང་ན་སྲིད་པ་ནི་ཆུ་བོ་བཞི་སྟེ། ཟབ་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། རྒལ་བར་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་འཇོམས་པས་ན་འཇོམས་པའོ། །དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ། མཁྲེགས་ཤིང་ཞེས་པ་ནི་སྲ་བ་དང་། བརྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་གང་སྙམ་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའོ། །དེས་ན་སྲ་ཞིང་མཁྲེགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་དེས་སྲིད་པའི་རི་བོ་ཆེན་པོ་འཇོམས པའོ།།དྲག་པོ་ཞེས་པ་ནི་རུ་དྲ་ཡིན་ལ། ཆེན་པོ་དྲག་ཤུལ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི། ཞལ་བཞི་ཕྱག་བཅུ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུའི་ཁྲོ་བོ་ཕྱག་མཚན་དང་། བཞུགས་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ་དེས་འཇོམས་པའོ། །ཇི་ལྟར་མེ་དང་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་བཞིན་ནོ། །འཇིགས་ཆེན་ཞེས་པ་ནི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྟེ།དེ་དག་གི་ཚེའི་ཚད་དང་ལུས་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ཐོས་པའམ་བྲིས་པ་དག་མཐོང་ཡང་འཇིགས་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཉིད་ཐོབ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འཇིགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པ་ནི་འཇིགས་པ་སྟེ། དེ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ། །མགོན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྟེ། གང་གིས་དེ་རིག་ པ་ནི་མཆོག་ཆེན་པོའོ།།ཡང་ན་མགོན་པོ་ནི་འབྲས་བུའོ། །རིག་པ་ནི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གོ། །མཆོག་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྟེ་ལམ་མོ། །ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་མཐུ་སྟེ། དེས་དེ་སྤྱད་པས་དེ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་གང་སྙམ་པ་ལ། བླ་མ་གསང་སྔགས་ཆེ་བའི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་ གོང་ན་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་གཞན་མེད་པས་བླ་མའོ།།དེའི་ཕྱིར་གསང་སྔགས་ཆེ་བའི་མཆོག་གོ། །ཡང་ན་བླ་མ་ནི་བླ་མའོ། །དེ་ལས་རག་ལས་པའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་སྤང་བྱ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་ གནས།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་མིང་མི་འགལ་བར་གསུངས་པས་ནའོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ནི་བགྲོད་པའི་ཆོས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག་།ཅེས་པས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་གཞི་གཅིག་ཏུ་དུས་གཅིག་ལ་སྤྱོད་པས་ན་ལྡན་པའི་ཆོས་ཏེ་མཆོག་ ཅེས་བྱའོ།

为显示智慧力大故说"摧毁大有顶山"。"有"即三有，如山故称山。如被大山压者无有解脱。或者"有"即四暴流：深、广、相续不断、难度，此为其义。因摧彼故名摧毁。
若问其喻如何，"坚固"即具坚实、稳固等七法。若问何者，即大金刚，金刚且大故名大金刚，即金刚乘。故以坚固金刚乘摧毁大有顶山。
"暴烈"即鲁德拉，"大暴烈"即四面十二臂等忿怒身相、手印及极为可怖之安住相而摧毁，如火与薪堆。"大怖畏"即地狱等，彼等寿量、身体及痛苦，闻之或见其图像亦生恐惧，若得彼果岂不更生恐惧，因此其因果即为怖畏，此为能摧彼者。
"怙主"即金刚乘，谁了知彼即大胜。或"怙主"即果。"了知"即所依补特伽罗。"胜"即金刚乘，为道。"大"即彼之力，由修彼而生彼，此为其义。
若问何者，说"上师大密咒胜"，此上无有其他殊胜道故为上师。因此为大密咒胜。或"上师"即上师，由依止彼而生故如是称。如是则波罗蜜多乘是否应舍弃？说"住大乘法"，因上说不违背十波罗蜜多之名故。然此为能行之法。"大乘法胜"即同时一处修行十波罗蜜多故为具足之法，名为胜。

།ཅིག་ཤོས་ལྟར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ནི་བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་ཐབས་ཆེ་བས་འབྲས་བུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ནི་སྤངས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་རྣམས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད ཡེ་ཤེས་གང་ཆེན་མཚོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་ཡིན་ལ།ཁོ་བོ་ཅག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གསལ་བ་སྟེ། འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། སྣང་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་དེར་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་དུ་རུང་བ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དབྱེར་མེད་པའི་སྐུ་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ། ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཐུབ་ཆེན་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུར གྲགས་པས་ཆགས་བྲལ་གྱི་གཟུགས་འཛིན་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ཅན་ནོ།།འདིར་ནི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། སྤྲུལ་སྐུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དྲེགས་པ་ཅན་ཚར་གཅད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་སྐུའི་ཁྲོ་བོ་ཞལ་བཞི་ཕྱག་བཅུ་ གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཤེས་རབ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་དང་བཞུགས་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་སྤྲུལ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་སྤྲུལ་པ་དག་གོ།།ངོ་བོ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྐུའོ། །གལ་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གཞུང་འདིར་ཐུབ་པ་དང་ཐུབ་པ་ ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་།རང་གི་གཞུང་ལ་དེ་ལྟ་བུ་མ་གྲགས་སོ་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡི་གེ་ཉུང་ངུ་ལས། ཨོཾ་ཏ་དྱ་ཐཱ། མུ་ནེ་མུ་ནེ་མ་ཧཱ་མུ་ན་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་གསལ་པོ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།

非如其他需三大阿僧祇劫等。以上已说明菩提心金刚。现为显示如是大方便所成就殊胜色身果，故说"大毗卢遮那佛"等。因断除烦恼等违品，及法界清净等智慧增长故为佛。如前所说波罗蜜多乘中，具相好之毗卢遮那名为智慧大象海之佛，具最胜菩提印。我等之识即明显，为光明法界清净智慧。"遮那"即于彼身智之显现可现，为大，即殊胜圆满受用身，无二之身，三世一切如来身之毗卢遮那。
若问化身殊胜如何，说"大能仁具大能"。"大能仁"即化身，以离欲形相于亿百赡部洲现百亿化身而作有情利益。此中大能仁即殊胜化身，为调伏傲慢者现四面十二臂等忿怒身相，与自智慧无二，身色手印及安住相等皆不为他所胜，化现恒河沙数化身。体性为双运身。
若谓虽于此金刚乘论中说能仁及大能仁，然于自宗未闻如是。《般若波罗蜜多略本》中明说："嗡 达雅他 牟尼牟尼 玛哈牟那耶 娑婆诃"（ཨོཾ་ཏ་དྱ་ཐཱ། མུ་ནེ་མུ་ནེ་མ་ཧཱ་མུ་ན་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། , ॐ तद्यथा मुने मुने महामुनये स्वाहा, oṃ tadyathā mune mune mahāmunaye svāhā, 意为"如是 牟尼牟尼 大牟尼 娑婆诃"）故。

 །ད་ནི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གསང་ སྔགས་ཚུལ་ཆེན་ལས་བྱུང་བ།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསང་བ་ཞེས་པ་ནི་གསང་སྔགས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ། གནས་དང་སྟོན་པ་དང་ཆོས་དང་རྫས་ལ་སོགས་པ་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་གསང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་སྐྱོབ་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེའི་ཚུལ་ ལམ་ལུགས་སམ་ལམ་ལས་དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆེན་པོའོ།།ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་འབྱུང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། གསང་སྔགས་ཚུལ་ཆེན་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལམ་དང་འབྲས་བུ་ གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བས་ན་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒྲ་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་ཐོབ་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཐབས་དང་། སྟོབས་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། ཡེ་ཤེས་སོ། །ཐོབ་པ་ཞེས་པ་ནི་ཐོབ་པ་འབྲས་བུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ ཀུན་རྫོགས་པ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་གནས། །ཞེས་པ་ནི་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །གནས་པ་ཞེས་པ་ནི་གནས་པ་ལམ་སྟེ། སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལམ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྟན་ཏེ། སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཕ་ རོལ་ཕྱིན་བཅུ་དག་པ་སྟེ།།ཞེས་པ་ནི་དག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་སྙམ་པ་ལ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ལམ་ལྔ་དང་ས་བཅུ་བགྲོད་པས་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་འདིར་དག་པའམ་ལྡན་པ་སྟེ། རིག་པའི་ཕོ་ཉ་མོ་འམ། དབྱངས་ཀྱི་ ཕོ་ཉ་མོ་ལ་བརྟེན་ནས་དག་པས་ཏེ།སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་འཁོར་ལོ་བཞིའམ་དྲུག་ལུས་ལ་གནས་ཏེ། སྤྱི་བོ་གཙུག་ཏོར་གྱི་འཁོར་ལོར་རྩ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་འཁོར་ལོར་ཕྱིའི་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་ནང་འདབ་མ་བརྒྱད་དོ། །ལོངས་ སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཕྱིའི་འདབ་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ནང་འདབ་མ་བརྒྱད་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཕྱིའི་འདབ་མ་བརྒྱད་དང་ནང་གི་འདབ་མ་བརྒྱད་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་ཕྱི་འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ནང་འདབ་མ་བརྒྱད་པའོ།

现为显示殊胜道故，说"从大密咒法中生"等。"密"即密咒，因对于无缘者须秘密处所、导师、法、物等故。"咒"即护持意，故其法即道轨或道，从此生故为大。"从生"意为从无二中生无二果。
因此说"具大密咒法自性"，由从无二道果生故为具自性，即一体性之义。余如前。
今当详释法界清净之声义，故说"获得十波罗蜜"等。十波罗蜜即：布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧、方便、力、愿、智。"获得"即获得果位十波罗蜜，如下文"圆满诸波罗蜜"等所说。
"住于十波罗蜜"如前已说。"住"即住道，如"大施主为主"等所说生起次第之道，如前已说。"十波罗蜜清净"即自性清净波罗蜜。
若问此清净如何，如前所说波罗蜜乘中经五道十地而得三身果，此中清净或具足，即依明妃或声妃而清净。以三身自性自然安住于身中四轮或六轮：
顶轮有八瓣；
大乐轮外有三十二瓣内有八瓣；
受用轮外有十六瓣内有八瓣；
法轮外有八瓣内有八瓣；
化身轮外有六十四瓣内有八瓣。

 །དེ་ལ་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་གྱི་གདམས་ངག་གིས་རིག་པའི་ཕོ་ཉའི་ རིམ་པའམ།དབྱངས་ཀྱི་ཕོ་ཉའི་རིམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤེལ་བ་དང་སྤྲོ་བ་བྱས་ཏེ། སླར་བསྡུས་ཏེ་བདེ་བ་ཆེན་པོས་བཀང་ནས་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ནང་འདབ་མ་ཁེངས་པར་བྱེད་པའི་རིམ་པས་དག་པའམ་ལྡན་པའོ། །དེའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ ནང་གི་ཤར་དང་བྱང་ཁེངས་པས་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་པའོ།།ནུབ་དང་ལྷོ་གང་བས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཤར་དང་བྱང་གང་བས་ནི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ནུབ་དང་ལྷོ་གང་བས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པའོ། །ཤར་དང་ལྷོ་དང་ནུབ་གང་བས་ནི་བསམ་ གཏན་ལ་སོགས་པའོ།།ནུབ་དང་ཤར་དང་བྱང་གི་ནི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་ཤར་དང་བྱང་གི་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷོ་དང་ནུབ་ནི་ཐབས་ལ་སོགས་པའོ། །ཤར་དང་ལྷོ་དང་ནུབ་ཀྱི་ནི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའོ། །ནུབ་དང་བྱང་དང་ཤར་གྱི་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ དག་པའམ་ལྡན་པའོ།།གཞན་ཡང་དེའི་ནུས་པས་ལུས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། ཚོར་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། ཆོས་དང་། སེམས་དང་། འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དཔྱོད་པ་དང་། སེམས་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་ པ་དང་།མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་རྣམས་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་མོ། །དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་རྣམས་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། རྟོག་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ། འཚོ་བ། རྩོལ་བ། དྲན་པ། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བསྡུའོ། །སྐུ་གསུམ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ་བསྡུའོ། །དེ་ལྟར་ན་དག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡི་ཚུལ། །ཞེས་པ་ནི་ཚུལ་མན་ངག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ།

于此，依上师教授，以明妃次第或声妃次第增长、扩展菩提心，复收摄后以大乐充满，以三身自性充满三轮内瓣之次第而清净或具足。其次第如是：
受用轮内东北充满即布施等清净；
西南充满即持戒等；
法轮东北充满即忍辱等；
西南充满即精进等；
东南西充满即禅定等；
西东北即智慧等；
化身轮东北即力等；
南西即方便等；
东南西即愿等；
西北东即智等清净或具足。
复次，由其力故：身念处、受念处、法念处、心念处、欲神足、精进神足、观察神足、心神足、未生善法令生、已生善法令增长、已生不善法令断、未生不善法令不生等为资粮道。
信根、精进根、念根、定根、慧根、信力、精进力、念力、定力、慧力等为加行道。
正定觉支、精进觉支、喜觉支、轻安觉支、择法觉支、念觉支、舍觉支等为见道。
正见、正思维、正精进、正业、正命、正勤、正念、正定等摄于修道。
三身摄于究竟道。
如是即自性清净波罗蜜。"十波罗蜜法"即教授波罗蜜。

 །མགོན་པོ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ནི། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་གར་གནས་སྙམ་པ་ལ། ས་བཅུ་ལ་ནི་གནས་པ་པོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ས་བཅུ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དྲི་མ་མེད་པ་དང་། འོད་བྱེད་པ་དང་། འོད་འཕྲོ་བ་དང་། སྦྱང་དཀའ་བ་དང་། མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་། རིང་དུ་སོང་བ་དང་། མི་གཡོ་བ་དང་། ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །གནས་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོའི་རིམ་པ་ནི་ས་བཅུ་ཡིན་ལ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོར་ཧཾ་གི་རྣམ་པར གནས་པ་ནི་གནས་སོ།།ཤེས་བཅུ་ཞེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་དང་། ལམ་དང་། འགོག་པ་དང་། ཟད་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་དང་། ཆོས་དང་། རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་། སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ འགེངས་པའི་རིམ་པས་སོ།།བདག་ཉིད་ཅན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་བཅུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འཁོར་ལོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱས་ཤིང་གང་བས་འཆང་བའམ་འཛིན་པའོ། །དེས་ན་ས་བཅུ་ནི་བཤད་པ་དང་། འཆད་པའོ། །དོན་བཅུའི་དོན་ནི་དེ་དག་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ དག་པས་དོན་ཏོ།།ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །སྟོབས་བཅུ་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པ་དང་། ཁམས་སྣ་ཚོགས་མཁྱེན་པ་དང་། དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ མཁྱེན་པ་དང་།ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མཁྱེན་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་བསམ་གཏན་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པ་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མཁྱེན་པ་དང་། འཆི་འཕོ་བ་དང་། སྐྱེ་བའི་གནས་མཁྱེན་པ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་སོ། །དེ་དག་མངའ་བ་དེ་དག་ལ་ཡང་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་ཁྱབ་པས་ན་བདག་ཉིད་དོ།།དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། ཀུན་གྱི་དོན་ནི་མ་ལུས་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་སོ། །དོན་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །མ་ལུས་ཞེས་པ་ནི་བཤད་པ་དང་འཆད་པའི་རྣམ་པས་སོ། །བྱེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཞེས་ པའི་དོན་ཏོ།།རྣམ་བཅུ་དབང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་ཚེ་ལ་དབང་བ་དང་། སེམས་ལ་དབང་བ་དང་། ཡོ་བྱད་དང་། ལས་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དང་། མོས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། ཆོས་ལ་དབང་བ་རྣམས་སོ། །ཆེ་བ་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་རྣམས་སོ།

怙主十地自在者，即是菩提心。若问其安住何处，如说："安住于十地"。十地即：极喜地、离垢地、发光地、焰慧地、难胜地、现前地、远行地、不动地、善慧地、法云地。
所谓"安住"，如轮次第即是十地，而大乐轮中以吽字形相安住即是安住。
"十智"即：苦智、集智、道智、灭智、尽智、无生智、法智、类智、世俗智、非如言智。清净即是以菩提心充满之次第。自性即是菩提心。如是，十智清净即是以轮菩提心充满而持或执持。
因此，十地即所说及能说。十义之义即是彼等一切清净为菩提心故为义。
能仁王即是佛世尊。十力即：处非处智力、业异熟智力、种种胜解智力、种种界智力、根上下智力、遍趣行智力、禅定等持等至智力、宿住随念智力、死生智力、漏尽智力。彼等具足者亦为菩提心所遍故为自性。
若问其作何事，如说："无余作众利"。"众"即彼等诸相。"利"即菩提心。"无余"即以所说及能说之相。"作"即无二之义。
"具十种自在"即：寿自在、心自在、资具自在、业自在、生自在、神变自在、胜解自在、愿自在、智自在、法自在。"大"即显示菩提心之大。

 ། དེ་ནས་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མ་ནི་སྔ་མ་སྟེ་རྣམ་པའོ། །དེའི་ཐོག་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ལས་ཐོག་མར་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་སྤྲོས་པར་འགྱུར་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སྤྲོས་མེད་བདག་ཅེས་གསུངས སོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་བདག་ཅེས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་དག་པའོ། །བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་དག་པ་ནི་མར་མེ་དང་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་འགག་པ་གནས་པ་གསུམ་མེད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཐོག་མ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་དེ་དག་པ་ སྣང་བ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་ཉིད་དོ།།ད་ནི་དག་པ་བསྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེན་པར་སྨྲ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེས་ལུང་སྟོན་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མེད་ལ། གཞན་དག་གིས་ཀྱེ་མ་ཁྱོད་ལུས་བཏང་བའི་སྡུག་བསྔལ་འདིས་འགྱོད་པར་མ་གྱུར་ ཏམ་ཞེ་ན་མ་གྱུར་ཅེའོ།།འོ་ན་ཁྱོད་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་ཚིག་དོན་བདེན་ན་ནི་དེའི་མཐུས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་འགྱུར་པའོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ལ་སོགས་པས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ བ་ལྟར་རོ།།གཉིས་མེད་ཅེས་པ་དག་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་བཏུལ་བའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན་ཅེས་པ་ནི་དེ་དག་ཀྱང་དག་པ་ལ་འཛུད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བརྡ་ལ་ཤེད་མ་བྱེ་བའི་བྱིས་པ་དག་ལ་བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཕ་མས་བུ་རམ་སྦྱིན་པར་འདོད་པས་ཁར་བུ་རམ་བཅུག་ཀྱང་ཟ་བར་མི་བྱེད་ལ། དེའི་རོ་མྱང་བར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲག་ཤུལ་ཀྱིས་འཇུག་པར་བྱའོ།།དེས་དེའི་རོ་མྱང་ནས་དེ་ལ་རྩོལ་བ་མ་བྱས་པར་དཔྱོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་པ་ནི་གནས་ནས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྣམས་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་ནུས་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་རང་བཞིན་དག་པ་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཡང་དག་པའི་ མཐའ་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ནི་བདག་མེད་པ་སྟེ་དག་པའོ། །དེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཅན་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པ་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་ཅིང་དེའི་ སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་བསྟན་པ་ལ་དགོད་པའོ།

为显示彼等之本性，故说"无始"等。始即前者，即相。其始即是菩提心。因无先于彼者故为无始。若有则成戏论，故说其"无戏论自性"。
"如是性自性"即如前者，即清净。"自性"者，相与清净如灯与光明故而如是称。或者"无始无终"即因无生灭住三故而如是称。或者始即是因，彼清净显现即是天坛城之自性。
今为显示修习清净之利益，故说"说真实"等。通达清净者，彼作授记时亦无苦，若他人问："呜呼，汝舍身之苦岂不后悔耶？"答曰："不悔"。
若问："汝有何量？"若如是则成苦，若语义为真，则以其力如前所说，说毕即成。"如所说而作"即如说"śāntiṃ kuru"等而成寂等。
"无二"即以清净门调伏所化。"示无二"即令彼等入于清净，如同父母以慈心欲与不解语言之婴儿糖，虽置糖于口中亦不食，为令尝其味故当以威力令入。如彼尝味已不用功用而观察。
"安住真实边"即安住已能摧伏诸论敌之义。或者通达自性清净已安住真实边之义。
若问其作何事，故说"无我"等。人法无我即无我，即清净。宣说彼声则能摧伏执我见之外道等，以其力安立于自教。

།དེའི་མཐུན་པའི་དཔེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ་གོ་སླའོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་ཡོད་སྟོབས། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །དོན་ཡོད་ཅེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པ་དང་མི་བྲལ་ཞིང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། །ཡང་ན་ དག་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་འགྲོ་ལ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དོན་ཡང་ཡོད་པས་ན་དོན་ཡོད་སྟོབས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡིད་ལྟར་མགྱོགས། །ཞེས་པ་ནི་སྟོབས་ཞེས་པ་གོམས་པའི་འགྲོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུ་ལྟར་མགྱོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་ཐུགས་ནི་མཁྱེན་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་ཀུན་མཁྱེན་པས་ན་མགྱོགས་ཞེས་པའོ།།རྒྱལ་བ་ཞེས་པ་ནི་དག་པ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པས་སོ། །རྣམ་པར་རྒྱལ་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ལམ་དུ་བྱས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དགྲ་ལས་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་མཐུན་དཔེ་གསུངས་པ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པའི་རྒྱལ་པོས་གླིང་བཞི་པོ་ཀུན་བཏུལ་ནས་རང་གི་འབངས་སུ་བྱས་པས་ན་སྟོབས་ཆེ་བའོ། །དཔེའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་བསྟན་པ། ཚོགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཚོགས་ནི་མིའི་ཚོགས་སོ། །དེའི སློབ་དཔོན་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་བཏུལ་ནས་རང་གི་སློབ་མར་བྱས་པས་ན་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་གོ།།ཡང་ན་ཚོགས་ནི་སྣང་བའོ། །དེའི་སློབ་དཔོན་ནི་དག་པ་སྟེ་འདུལ་ཞིང་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་གོ། །ཚོགས་རྗེ་ཚོགས་བདག་དབང་དང་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་རྗེ་བོ་དང་། བདག་ པོ་དང་།དབང་ཕྱུག་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །མཐུ་ཆེན་གཅེས་པ་འཛིན་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྐད་ཅིག་ལ་འཇོམས་པ་ན་མཐུ་ཆེ་བའོ། །གཅེས་པ་ནི་དག་པ་སྟེ་གནོད་བྱེད་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་རང་ལ་མི་ཚུགས་ཤིང་གཞན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་ན་མཐུ་ཆེན་ཞེས་ བྱའོ།།འཛིན་པ་ནི་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཆེན་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཚུལ་འདིར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་གཞན་ལ་རག་མི་ལུས་པ་སྟེ། ཚུལ་མན་ངག་དང་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ པའི་ཕྱིར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་ས་དང་ལམ་བགྲོད་པ་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཚིག་རྗེ་ཚིག་བདག་སྨྲ་མཁས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་རྗེ་བོ་དང་བདག་པོ་ནི་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

为显示其相应比喻故说"狮子"等，易解。
"普遍义成力"即遍一切方所。"义成"即不离真实之行且为其本性。或者具清净者，其身语意普遍所行亦行且非无义，因有义故为义成力。
"如来意迅速"中"力"即修习之行，如来威力般迅速。如来心于一刹那遍知一切故称迅速。
"胜者"即以彼清净降伏烦恼故。"遍胜"即将烦恼本身作为道路。故称"胜敌"。
其相应比喻所说："转轮王大力"即转轮王降伏四洲皆成己民故为大力。
显示其他譬喻："众之上师众中胜"所说，众即人众。"其上师"即降伏彼等成为己之弟子故为众中胜。或者众即显现，其上师即清净，因调伏摧毁故。故为众中胜。
"众主众主具自在"即主、主人、自在是异名。"大力持珍宝"即刹那摧毁烦恼故为大力。珍宝即清净，意为能害者。或者自身不可侵且能胜他故称大力。持即具清净之瑜伽师。
故说"大法不依他"，即于此金刚乘法中具清净者不依赖其他乘，因住于教授与清净自性之波罗蜜多故，不须经无数劫行地道之义。
"语主语主善巧说"即诸语之主人与主即是清净，因从彼生故。

 །སྨྲ་མཁས་པ་ནི་དག་པ་སྟེ་སྨྲས་པས་སེམས་ཅན་དབུགས་འབྱིན་ པའོ།།ཚིག་ལ་དབང་བ་ནི་གང་སྨྲས་པ་དེ་འགྲོ་བ་གཞན་ཉན་པའོ། །ཚིག་མཐའ་ཡས་ཞེས་པ་ནི་གང་ལ་གང་བསྟན་པར་འོས་པའི་ཚིག་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའོ། །ཚིག་བདེན་པར་སྨྲས་པས་དོན་བདེན་པར་གྱུར་པ་ན་ཚིག་བདེན་པར་སྨྲའོ། ། ཚིག་མཐའ་ཡས་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་གང་སྙམ་པ་ལ། བདེན་པ་བཞི་ནི་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདེན་པ་བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་མོ། །སྟོན་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་དག་པ་དང་ལྡན་པ་དེས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ན། ཕྱིར མི་ལྡོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཕྱིར་འོང་བ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འབའ་ཞིག་གམ་སྙམ་པ་ལ། འདྲེན་པ་རང་རྒྱལ་ཏེ། འོག་ནས་སྟོན་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པས་དེའི་འབྲས་བུ་ བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་།ཚོགས་ནི་སྤྱོད་པ་འབྱུང་བའོ། །དེར་མ་ཟད་དེ། ངེས་འབྱུང་སྣ་ཚོགས་ལས་བྱུང་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མདོར་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ངེས་འབྱུང་སྣ་ཚོགས་སོ། །ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་འདི་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འབྱུང་བ་ ཆེན་པོ་རྒྱུ་གཅིག་པོ།།ཞེས་པ་ལ། འབྱུང་བ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་ངོ་། །རྒྱུ་གཅིག་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་ཟག་པ་ཟད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། དགེ་སློང་ཞེས་པ་ནི་བཏགས་པའི་ དགེ་སློང་དང་དམ་བཅས་པའི་དགེ་སློང་དང་།སློང་བའི་དགེ་སློང་དང་། དོན་དམ་པའི་དགེ་སློང་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་དགེ་སློང་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་སྟེ། དེས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་ ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལ་བརྟན་པའི་རྟོག་པའོ།།ཟད་པ་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྒོམ་པའོ། །ཡང་ན་འདོད་པའི་ཟག་པ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་རྟོག་པ་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པ་ནི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་དང་། མ་རིག་པའི་ཟག་པ་ནི་འཁོར་བར་འཁོར་བར་བྱེད་པའོ། །ལྟ་བའི་ ཟག་པ་ན་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་སྟེ།དེ་དག་དགེ་སློང་དེས་ཟད་པར་བྱས་པའོ།

善巧说即清净，因说法令众生得到解脱。于语自在即所说为他众所听闻。无尽语即对各类所应示现之语，如对声闻等示现四谛等。说真实语故义成真实时即说真实语。
关于所谓"无尽语"，说"四谛即能说"。四谛即苦、集、灭、道。"能说"即具清净者对声闻等说法。
其结果如何？说"不退"等，因能令获得声闻果位之一来、不还、阿罗汉等果位故。
不仅如此，"引导缘觉"，以下所说十二缘起支令获得如独角兽果位，众即行之生起。
不止于此，说"出生种种出离"，简言之即三乘所摄之种种出离。"所生"即从此清净所生之义。
"大种唯一因"中，既是种又是大故为大种，即地水火风。"唯一因"即清净菩提心。
"比丘阿罗汉漏尽"中，比丘即假名比丘、誓愿比丘、乞食比丘、胜义比丘，此为胜义比丘，因为是清净故。阿罗汉即烦恼之敌，因夺取七圣财故。漏即依境与根之分别。尽即修习境与根为无二之天尊天母。
或者欲漏即分别境与有境，有漏即生老病死，无明漏即轮回中流转，见漏即执著我与我所，彼等为此比丘所尽。

 །ཟད་པ་དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་བྲལ་བས་དབང་པོ་ཐུལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ནི་ཡུལ་ལ་འདོད་ཅིང་ཆགས་པ་སྟེ། དེ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དབང་པོ་ཐུལ་ཞེས་པ་ནི་ལུས་ལྷའི་ དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམ་པ་ལས་སོ།།ཡང་ན་དབང་པོའི་སྤྱོད་ལམ་དུལ་བའོ། །ཐུལ་བ་ཙམ་མམ་ཞེ་ན། དེའི་སྟེང་དུ། བདེ་བ་རྙེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་རྙེད་པའོ། །འཇིགས་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཡུལ་གང་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་འཇིགས་པའམ། ཡ་ང་བ་ མེད་པའོ།།ཡང་ན་ཡུལ་གང་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཐོབ་པ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྙེད་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལའང་འདོད་པའི་གདུང་བ་མེད་པས་ན་བསིལ་བར་གྱུར་པའོ། །རྙོག་པ་ནི་རྟོག་པའི་རྦ་རླབས་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་གང་གིས་ རྙེད་སྙམ་པ་ལ།རིག་པ་དང་ནི་རྐང་པར་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བླ་མའི་མན་ངག་ནི་རིག་པ་སྟེ། མིག་དང་འདྲ་བས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྐང་པ་དང་འདྲ་བས་བགྲོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་རིག་པ་ནི་ལྟ་བ་སྟེ་མིག་དང་འདྲ་བའོ། །དེ་བླ་མའི་ཞབས་ལ་གུས་ པར་བྱས་པས་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་སྟེ།ཡང་སྤྱོད་པ་ཡང་རྐང་པ་དང་འདྲ་བར་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ། བདེ་གཤེགས་འཇིག་རྟེན་རིག་པའི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་གནས་ཀྱང་བདེ་བར་གཤེགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམ་ པར་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་རིག་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཆོག་གོ།།རིག་པ་དེ་ཅི་འདྲ་སྙམ་པ་ལ། བདག་གིར་མི་འཛིན་ངར་མི་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་དང་བདག་གི་ཞེའམ་ང་དང་ངའི་ཞེས་པར་མི་འཛིན་པའོ། །འོན་ཀྱང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས། ། ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་གནས་ཏེ། མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་མཐར་སོན་པའོ། །བྱ་བ་བྱས་པས་སྐམ་སར་གནས། །ཞེས་པ་སྟེ། མི་སློབ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པ་ལ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་འཇུག་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་བྱ་བ་བྱས་པ། །བྱེད་པ་བྱས་པ། ཁུར་བོར་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་ངེས་བསལ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ན་ས་དང་རྡོ་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཡང་མི་གྲག་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ ཡང་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་གང་ཡང་མི་འབྱེད་དོ།

那么此"尽"是什么呢？说"离贪故调伏诸根"。贪即对境贪著爱恋，与此相离。"调伏诸根"即修身为天尊坛城。或者说诸根行为调柔。
是否仅仅调伏而已？此外又说"获得安乐"，即依五欲功德而获得。"无畏"即于任何境界受用亦无恐惧怖畏。或者说于任何境界受用亦离轮回怖畏。"获得"即由此门获得真实义。于涅槃中亦无欲求热恼故成清凉。无浊即无分别波浪故。
思维如此由何获得？说"具足明与足"等。上师教言即明，如眼睛般应了知，而修证如足般应趣入。或者说明即见解如眼睛。对上师足恭敬而获得彼，行为亦应如足般修行。
其中"善逝世间明中胜"，虽住世间亦应了知为善逝。或者说世间即色等，了知彼清净无二即善逝之胜。
思维此明如何？说"不执我所不执我"，即不执为我与我所或我与我的。然而"住于二谛理"即以胜义谛与世俗谛二理而住，即无现证了知之义。彼即到达轮回彼岸。
"所作已办住干地"即无学位。然而对初业者则如上所说趣入十波罗蜜多。因此具有"所作已办"、"所为已作"、"已舍重担"等特征。如是唯一智慧决定遣除，如到达珍宝洲则连土石等名字也不闻，此处亦不开启任何他者机会。

།དེས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མགོ་ལྟུང་བར་བྱེད་པས། ཤེས་རབ་མཚོན་ཆས་རྣམ་འཇོམས་པ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ནི་རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དམ་ཆོས་ཆོས་རྒྱལ་གསལ་བར་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དམ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། ཆོས་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནི་དེ་ལས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ། གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའོ། །གསལ་བ་ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་སྟོན་པས་ན་ལྡན་པའོ། ། འཇིག་རྟེན་སྣང་བར་བྱེད་པའི་མཆོག་།ཅེས་པ་འཇིག་རྟེན་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་གནས་པ་ནི་མུན་པ་དང་འདྲ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྣང་བ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་སྣང་བར་བྱེད་པ་ནི་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་དབང་སྒྱུར་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསང་སྔགས་སོ། །ཡང་ན་ཆོས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཡིན་ལ། དེ་ལས་རྒྱལ་བས་ན་རྒྱལ་བའོ། །ལམ་གྱི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལེགས་པ་ནི་ སྐུ་བཞི་ཡིན་ལ།དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་བཤད་ཟིན་པ་དེ་དག་སྟོན་པས་སྟོན་པའོ། །འབྲས་བུའི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དོན་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྐུའོ། །གྲུབ་པ་ནི་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་ གྱི་བསམ་པ་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་རློམ་སེམས་ཡོད་པས་སམ་ཞེ་ན། ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཞེས་པ་ནི་སྲེ་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། སྔ་ཕྱི་བསྲེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་ པ་ནི་མ་ལུས་པའོ།།སྤངས་ཞེས་པ་ནི་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་ཀྱང་རློམ་སེམས་མེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་དབྱིངས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་མི་རྟོག་དབྱིངས་མི་ཟད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་མོ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མི་ཟད་པ་ཞེས་པ་ནི་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པས་དཔག་པར་མི་ནུས་པའོ།

由此令烦恼头坠落，故说"以智慧武器摧毁"。现为宣说因、道、果三法故，说"具足胜法法王明"等。胜即一切种智佛陀，法即十二分教法。法王即从彼分别开示，即无上密法。"明"即光明，由宣说彼故说具足。
"世间光明最胜者"，世间即欲界、色界、无色界，住于彼等如同黑暗之义。光明即光明，令光明即转光明法轮之义。法自在即于诸法得自在。法王即密咒。或者说法即世间八法，胜彼故为胜。
为宣说道法故，说"善道之示者"。善即四身，宣说能获得彼之道即已说十波罗蜜多，由宣说彼故为示者。为宣说果法故，说"事业成就"等。事即双运身。成就即现证。"意愿成就"即为成就自他意愿故示现身智光明。
如是宣说是否有慢心？说"断除一切遍计"。遍计即混合之识，即前后混合等。"一切"即无余。"断"即由断除故虽成就自他利亦无慢心之义。
现为宣说法界故，说"无分别界无尽"等。无分别即仅离分别。法界无尽即数论等无法测度。

 །ཡང་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་དབྱིངས་མི་ཟད། །ཅེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའི་ལུགས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། བསྟན་པ་ནུབ་པར་འདོད་པ་དེས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད ཅེས་གསུངས་སོ།།སྔགས་ཀྱི་བཞེད་པས་ནི། །སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་མི་འདའ་ལ། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ཟད་མི་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །དམ་པ་ ཞེས་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་སྟེ།དེ་ཟད་མི་ཤེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དག་ནི་ཆུ་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་མཆིལ་མ་དོར་བ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསོད་ནམས་ལྡན་པས་བསོད་ནམས་ ཚོགས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསོད་ནམས་ལྡན་པ་ནི་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཡོད་པའོ། །དེའི་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཞེས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་སྟེ། ཐ་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཅིག་ཙམ་བྱས་ཀྱང་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་འགྱུར་པའོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཞེས་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དེར་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་ཡོད་མེད་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡོད་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་པ་ དང་།མེད་པ་སྟེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ཅི་ལས་བྱུང་ན། ཚོགས་གཉིས་ཚོགས་ནི་བསགས་པ་པོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚོགས་གཉིས་ལས་ནི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ནི་དམ་པ་ཞེས་པའི་མིང་ཅན་ཟད་མི་ཤེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་བསྟན་ནས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ཀུན་རྒྱལ་རྣལ་འབྱོར་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལ་ལ་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་གཟུགས་སྐུ་ནི་མི་འདོད་དེ། ཆོས་སྐུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གནས་སོ་ཞེས་འདོད་ལ། ལམ་གྱི་དུས་སུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མི་དགོས་སོ་ཞེས་ཆད པར་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་གཏི་མུག་ཅན་དེ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ།།རྒྱལ་བ་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུའི་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ།

或者，"无分别界无尽"是为了明显说明波罗蜜多乘宗认为佛陀入涅槃及教法灭尽的观点而如是宣说。密宗的主张则是"佛不入涅槃，法亦不灭尽"。
为明显宣说此义故说"胜法界无尽"。法界即光明。"胜"即从彼法界出现身语意光明，彼无尽。因此，其他则如水木之果，此则如向大海吐唾。
现为宣说智慧差别故，说"具福德者福德资粮"等。具福德即有往昔福德。其福德资粮即小福德，乃至仅修生起次第也成为极大资粮。
对于由此成何等之疑问，说"智慧"等。智慧即法界智。智慧差别即因摄大圆镜等四智故。因此说"具智慧者知有无"，即具如是智慧者了知有即现前及无即隐蔽。
若问此从何生？说"积集二资粮者"。从二资粮出现身智光明，名为"胜"且无尽。
如是宣说法界之词义后，为宣说毗卢遮那之词义故，说"常遍胜瑜伽者"等。有些人不承许果位时有色身，认为唯住法身，道位时不需福德资粮，为遣除如是与断见相顺的愚痴者故说"常"。"一切胜者"即三世如来，彼等身之光明即毗卢遮那。

 །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་བསམ་ གཏན་དུ་བྱེད་པ་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།བསམ་གཏན་བསམ་བྱ་བློ་ལྡན་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་བསྐྱེད་པ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བ་དང་། རྫོགས་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་བསམ་གཏན་དུ་བྱ་བའོ། །བསམ་བྱའི་བློ་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་བློ་དང་ལྡན་ པའི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ།།བསམ་གཏན་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སོ་སོ་རང་རིག་མི་གཡོ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསམ་གཏན་དེ་གཞན་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ན་རང་རིག་གོ། །དེ་ཡང་སེམས་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པས་ན་མི་གཡོ་བའོ། །དེ་དག་ གི་འབྲས་བུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།མཆོག་གི་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་ཡིན་ལ། དེའི་དང་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་ བདག་ཉིད་ཅན།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ་སྐུ་ཡང་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐུ་དང་། མི་བསྐྱོད་པའི་སྐུ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་སྐུ་དང་། འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་སྐུ་དང་། དོན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ སྐུ་རྣམས་སོ།།བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སྐུ་དེ་ཉིད་གཅིག་པའོ། །ཁྱབ་བདག་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག་།ཅེས་པ་ནི། །ཡེ་ཤེས་ལྔས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་ན་ཁྱབ་བདག་གོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཞེས་པ་ནི། འདི་ལྟར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མཉམ་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་།སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ཅེས་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་སྐུ་ལྔ་དང་། འདི་ཉིད་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པས་བདག་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་ཅོད་ པན་ཅན་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རེ་རེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ལྔའི་ཅོད་པན་ཅན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། ད་ནི་དབྱིངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྤྱན་ལྔ་ཆགས་པ་མེད་པ་འཆང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྤྱན་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ནོ། །ལྔ་ཞེས་པ་ནི་མཱ་མ་ཀཱི་དང་། གོས་དཀར་མོ་དང་། སྒྲོལ་མ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་རྣམས་སོ།

瑜伽者即修持如是义理之人。现为宣说禅修者故，说"禅修所修具慧胜"。其中生起次第修天尊瑜伽禅修，圆满次第修智慧禅修。所修具慧即如是修持之人称为具慧胜者。
为宣说禅修自性故，说"各别自证不动"等。彼禅修非他所证故为自证。又因不离于心故为不动。
为宣说彼等果故，广说"胜之初"等。胜即胜悉地，为三身，其初为法身。为宣说受用圆满身及化身故，说"佛五身自性"。既是佛又是身故为佛五身，即毗卢遮那身、不动佛身、宝生佛身、无量光佛身、一切义成就身。自性即佛与身为一。
"遍主五智主"即以五智遍及自他一切事物故为遍主。五智即：大圆镜智、平等性智、妙观察智、成所作智、法界智。主即前说五身与此不可说为一异故为自性。
因此，"五佛主冠饰"，即每一如来皆具五如来冠饰。彼等为智慧，现为宣说界故，说"持五眼无贪"。眼即佛眼。五即玛玛吉、白衣母、度母、法界自在母等。

 །དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། ཆགས་པ་མེད་པ་འཆང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་དག་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །དེ་ནི་དབྱིངས་ཡིན་ལ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འཁྲུངས པར་མཛད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ནས་སྐྱེ་གནས་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་དུས་དང་ཕྱོགས་དང་རིགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ པས་སོ།།སྐྱེད་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྱན་ལྔ་ལས་སོ། །བསྐྱེད་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་སྲས་པོ་དམ་པའི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ་སྲས་པོ་ཡང་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་སྲས་པོའོ། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྲས་པོ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ལས་བལྟམས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་དམ་པ་དང་མཆོག་གོ། །ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་དབུ་མ་མི་མངོན་པར་བྱས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་པོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་སྲིད་འབྱུང་སྐྱེ་གནས་མེད་པ་སྟེ། སྲིད་པའི་འབྱུང་གནས་སམ་སྐྱེ་གནས་བཞི་སྟེ། མངལ་དང་། སྒོ་ང་དང་། དྲོད་གཤེར་དང་། རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའོ། །མེད་ཅེས་པ་ནི་དེ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཆོས་ལས་འབྱུང་བ་སྲིད་པ་སེལ། །ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ལས་འབྱུང་བ་སྐྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་སྐུ་སྟེ་རང་བྱུང་བ། །ཞེས་པ་ཡང་དེ ཉིད་ལས་དགོངས་པའོ།།དེས་སྲིད་པ་སེལ་ཏེ་སྐྱེ་གནས་བཞི་ལས་བྱུང་བ་བསལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི། གཅིག་པུ་སྲ་མཁྲེགས་རྡོ་རྗེའི་བདག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། གཅིག་པུ་ཞེས་པ་ནི་རང་བྱུང་གི་སྐུ་དེའོ། །གཞན་གྱིས་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འགྲོ་བའི་བདག་།ཅེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་གནས་བཞིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཛིན་ཅིང་དབང་བསྒྱུར་བས་ན་འགྲོ་བའི་བདག་པོའོ། །ཡང་ན་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྐུ་སྟེ། སྐྱེ་གནས་བཞི་ལ་སྐྱེ་བར་མཛད་པ་དེ་འགྲོ་བ་དང་མཐུན་པར་མཛད་པས་ན། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ འགྲོ་བའི་བདག་།ཅེས་བྱའོ། །ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་རང་བྱུང་བ། །ཞེས་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རང་བྱུང་བའི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ།

对此作何解释，说"持无贪"，即以无贪方式与彼等入等持。此为法界，由此令诸如来诞生，此为其义。
为宣说决定生处故，说"一切佛生者"等。一切佛即由时、方、种类所摄，既是佛又是一切故。生者即从法界自性五眼。所生为何？说"佛子胜中胜"，既是佛又是子故为佛子。如是佛即为子，因从法界出生故。因此为胜中胜。
智即省略中间词，为智慧。从彼所生即有生无生处，有生处或四生处即：胎生、卵生、湿生、化生。无即无从彼等生。
又为明显宣说彼义故说："从法生除有"。法即法界。从彼生即生，因此"智慧身自生"亦从彼义而说。彼除有即除四生处所生。
因此说："独一坚固金刚主"。独一即彼自生身。因不可为他所坏故如金刚而如是称。
"生已众生主"即从法界生已，统摄主宰四生处所摄一切故为众生主。或为离贪身，于四生处示现出生，随顺众生故称"生已众生主"。
"从虚空生自生"，虚空即与虚空相顺，为法界。从彼所生即称自生身。

 །དེ་དག་གིས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རང་བྱུང་བ་ཞེས་པ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ ནི་སྐྱེ་གནས་བཞི་ཀ་འདུལ་བའི་ཕྱིར།འགྲོ་བ་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་གནས་བཞི་ཀ་ལས་སྐྱེ་བར་མཛད་པའོ། །ད་ནི་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་མེ་བོ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་ མེད་པ་ནི་མེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ།གསལ་བ་དང་སྲེག་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སོ། །འོད་གསལ་བ་ལས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བས་ན་འོད་ཆེན་རྣམ་པར་སྣང་བར་མཛད་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྣང་བ་ཡིན་པས་ན་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའོ། །ལམ་མེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའོ། ། འགྲོ་བའི་མར་མེ་ཡེ་ཤེས་སྒྲོན། །ཞེས་པ་ནི། འགྲོ་བ་མུན་པ་དང་འདྲ་བ་འོད་གསལ་བ་ལས་སྐུ་དང་མེ་དང་འདྲ་བས་སྣང་བར་མཛད་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མའོ། །དེ་ཉིད་སླར་བཤད་པ། གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་འོད་གསལ་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཡོགས་པའམ། བར་དུ ཆོད་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་ན་གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོའོ།།འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་ན་འོད་གསལ་བའོ། །ད་ནི་མཛད་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔགས་མཆོག་མངའ་བདག་རིག་སྔགས་རྒྱལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་ སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མ་ཡིན་པས་ན་སྔགས་མཆོག་གོ།།མངའ་བདག་རིག་སྔགས་རྒྱལ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་སྔགས་མཆོག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཡིད་སྐྱོབ་པས་སྔགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མངའ་བདག་རིག་ སྔགས་རྒྱལ་པོའོ།།སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པས། གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་དོན་ཆེན་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་རྨད་བྱུང་གཙུག་།ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཙུག་ཏོར་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ སོ།།དེ་ལས་བྱུང་བར་མཛད་པས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་གཙུག་ཏོར་རོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་བདག་པོ་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནམ་མཁའི་བདག་པོ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་བདག་ཉིད་དོ། །སྣ་ཚོགས་སྟོན་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་སྣང་བ་ལས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་པ་མི་ཟད་པར་འབྱུང་བར་མཛད་པའོ།

这些是关于智慧身自生的解释。化身为调伏四生处故，为随顺众生故，亦示现从四生处出生。
现在为显示光明的特殊性故，说"智慧智大火"等。智慧与智不二如火，明亮且能焚烧烦恼聚。从光明中显现身与智慧的光明，故为大光遍照。自性光明故为智慧光明。"炽然"即明亮。
"众生明灯智慧灯"，众生如黑暗，从光明中以身如火而作照明，即智慧灯。再次解释此义说："大威光明耀"，因无遮蔽或间隔故为大威德。遍及轮回与涅槃一切故为光明。
现在为显示事业的特殊性故，说"咒主持明王"等。如是唯在密咒传统中有，非他传统故为胜咒。咒主持明王即是如是金刚持故。或胜咒即不二智慧，因护持意故为咒。因此为咒主持明王。
以身与智慧光明利益众生故说："密咒王作大义"。"大顶髻稀有顶"中，既是顶髻又是大故为大顶髻，即法界。从彼显现故为稀有顶髻。
为明显显示彼义故，说"虚空主显种种"。虚空主即与虚空相顺之本性。显种种即从彼所生智慧身光明中显现无尽种种身与智慧。

།སངས་རྒྱས་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏེ་དེ་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །སྐུ་ཡི་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཇི་སྲིད་དུ་འབྱུང་བ་ དེ་སྲིད་དུ་སྐུའི་སྣང་བ་མཛད་པའོ།།འགྲོ་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་འགྲོ་བ་ཀུན་ཏེ་རིས་དྲུག་གོ། །དགའ་བའི་མིག་ཅེས་པ་ནི་གང་མོས་པའི་གཟུགས་འཛིན་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་མིག་དགའ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་ གཟུགས་ཅན་སྐྱེད་པ་པོ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བ་ཀུན་གང་ལ་མོས་པ་དེའི་གཟུགས་སྣང་བར་མཛད་པས་ན་སྐྱེད་པ་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་དྲང་སྲོང་སྐྱེ་དགུ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་དྲང་ཞིང་ངག་གསོང་པོར་སྨྲ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སོ། །མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་ ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་དེ་ལ་བསྔགས་པ་མཛད་པའམ་ཆེ་བ་བརྗོད་པའོ།།རིགས་གསུམ་ནི་གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་དང་། གཟུངས་སྔགས་དང་། ཡང་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རིགས་ལས་རིགས་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་ འབྱུང་བས་འཆད་པའོ།།གསང་སྔགས་ལ་འཆང་བ་འདིའི་ཚུལ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་འཛིན། །ཞེས་པ་ལ། དམ་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་སྟེ། མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་འགྲོ་ བའི་དོན་བྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ།།གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཡོད་པའི་ཡིད་སྐྱོབ་པར་བྱེད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་འཛིན་པའོ། །གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་འཛིན་པ། །ཞེས་པ་ལ། གཙོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཟུང་བས་ ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་འཛིན་པའོ།།དེ་ཡང་། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །གང་དུ་ཡིད་ནི་སྒོམ་བྱེད་ན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ནི་ཆོས། །དགེ་འདུན་ཉིད་དུ་དེ་བསྟན་ནོ། །ཞེས་པ་དེ་ལྟ་བུའོ། །ཐེག་པ་མཆོག་གསུམ་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་མཆོག་ཀྱང་ཡིན་པས་ ཐེག་པ་མཆོག་སྟེ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའོ།།གསུམ་ནི་གསང་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་དང་། གཟུངས་སྔགས་ཏེ། དེ་སྟོན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའོ།

"诸佛"是既是佛又是一切的诸佛，即三世所摄。"身之胜"即三世诸佛乃至出现之时，皆作身之显现。"诸众生"是既是众生又是一切的众生，即六道。"欢喜眼"即摄受任何所信仰的形相，即令一切众生眼生欢喜之义。
为明显显示彼义故，说"种种色相生"。因为对一切众生显现其所信仰之形相故称为生者。如是彼"仙人九生"即心直而语正直，即诸佛世尊。"供养赞"即对不二光明毗卢遮那佛这一名号作赞叹或称扬。
三种即密咒、明咒、陀罗尼咒，或从身语意种性出生百种等而解释。此持密咒之法唯此有，他处则无，此为其义。
"大誓密咒持"中，既是誓言又是大故为大誓言，因不违越故。此亦因最初发起利益众生之心故如是称。于密咒法中有护持意及持不二双运身。
"主尊持三宝"中，主尊即不二，由持彼故持三宝。如说："空性大悲无别时，何处意作修习时，彼即佛及法，僧伽性中彼示现。"即如是义。
"显示三胜乘"中，既是乘又是胜故为胜乘，即金刚乘。三即密咒、明咒、陀罗尼咒，彼之显示即智慧身。

 །དེའི་མིང་ནི། དོན་ཡོད་ཞགས་པ་རྣམ་པར་རྒྱལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གསུངས་ཏེ། རླུང་ངམ་ནམ་མཁའ་ལ་འདེབས་པ་བཞིན་དོན་མེད་པ་ མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ་ལ།དོན་ཡོད་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་ན་ཞགས་པའོ། །གང་གི་ཞགས་པ་ཡིན་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའོ། །འཛིན་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་ཡང་ཡིན་པས་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་སྟེ། ཐེག་ པ་གཞན་གྱི་ལམ་དུ་མི་གཏོང་བས་ན་འཛིན་པ་ཆེན་པོའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་ཞགས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ཞགས་པ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་ཞགས་པ་དང་ལྕགས་ཀྱུ་ཡིན་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ ལྕགས་ཀྱུ་ཞགས་པ་སྟེ་འདྲེན་པའི་རྣམ་གྲངས་སོ།།དེ་དག་གིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་འཇིགས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་མཉམ་ གཞག་ཡིན་ལ།མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྗེས་ཐོབ་སྟེ། རྗེས་ལ་སྐུ་ཁྲོ་བོའི་རྣམ་པར་བསྟན་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ནོ། །འདིར་གདུལ་བྱ་ཞེ་སྡང་ཅན་རྣམས་ནི་སྐུ་ཁྲོ་བོ་མ་ཡིན་པས་མི་འདུལ་བས། དེའི་ཕྱིར་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་དང་རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་ལ་སོགས་པ་ རྣམ་པ་དང་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།མཚན་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །ཡང་བཤད་པར་བྱ་བ་ལྔ་ཡིན་ཀྱང་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དང་པོ་མཛད་པའོ། །ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེས་འཇིགས་ བྱེད་ཅེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་བདུད་བཞིའམ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་འཇིགས་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་གང་གི་སྙམ་པ་ལ། ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་གདོང་དྲུག་འཇིགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐུའི་རྣམ་པ་ཁྲོ་བོ་སྟེ་མཆེ་བ་གཙིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ མཚན་ཉིད་ཅན་འཆད་པར་འགྱུར་པའོ།།རྒྱལ་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའོ། །གདོང་དྲུག་ནི་རྟོགས་པར་བླའོ། །མིག་དྲུག་ནི་མི་མཉམ་པའི་སྤྱན་མངའ་བས་སོ། །ཡང་ན་རིག་པར་བྱེད་པས་ན་མིག་སྟེ་གསུམ་གཟུང་ངོ་། །ལག་དྲུག་ནི་གཡས་པ་མཚོན་ཆ་ སྟེ།གཡོན་པ་ཞར་ལ་འཆང་བའོ།

其名为"如意胜利索"等，对于似乎如同向风或虚空掷物般无意义的疑虑，实是有意义的。因摄受众生故为索。是何等索？因为是金刚乘的索。以此战胜烦恼。既是持又是大金刚索故为大持金刚索，因不令入其他乘道故为大持。金刚即空性与大悲无二而摄受众生故为索。
"金刚钩索大"即是索与钩，其性相为金刚，故为金刚钩索，是引导的异名。
以上已说法界智。今为显示大圆镜智故，说"金刚怖畏作怖畏"等。此中法界智是等持，大圆镜智是后得，后显现忿怒身相即名为不动佛。此中调伏对象瞋恚者非以非忿怒身所能调伏，因此应了知身色、手印、装饰、形态等相貌与性相二者。
性相即金刚。虽有五种所说，应了知为一德之差别。因此首先是事业。以事业显示不动，金刚即无二智慧。"作怖畏"即令众生怖畏的四魔或摧毁烦恼故为作怖畏。
对于此为何的疑问，说"忿怒王六面怖"。身相为忿怒，即具露牙等性相，将作解说。王即超出世间的殊胜者。六面易于了知。六眼即具不等眼故。或者因能了知故为眼，应取三。六臂即右手持武器，左手随持。

 །སྟོབས་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་མ་རུངས་པ་འདུལ་བའི་སྟོབས་ཡོད་པའོ། །ཀེང་རུས་མཆེ་བ་ནི་ཀེང་རུས་ཤིན་ཏུ་དཀར་པོ་དང་འདྲ་བའི་མཆེ་བ་དཀར་པོ་བཞིའོ། །གཙིགས་པ་ནི་གཞན་དག་གིས་གསལ་བར་མཐོང་བ་སྟེ། འདིར་ནི་སྨིན་མ་ནག་པོ་ཆར་སྤྲིན་ལྟ་ བུ་ལས་འོད་གློག་ལྟ་བུ་འཕྲོ་བ་དང་།ཤངས་ནས་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་པ་འབྲུག་གི་སྒྲ་ལྟ་བུ་དང་། མཆེ་བ་བཞི་རྩེ་སྤྲད་པའི་བར་ནས་ལྗགས་འདྲིལ་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ཐོག་དང་སེར་བ་ལྟར་འདྲིལ་བའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཆ་ལུགས་དེར་མ་ཟད་དེ། ཧ་ཧ་ལ་གདོང་བརྒྱ་པ། །ཞེས་པ་ནི་དྲུག་ཡིན་ལ། སེམས་ ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞལ་བརྒྱར་སྤྲུལ་ནས་དེ་གསོལ་བར་བྱེད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཤིན་རྗེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། གཤེད་ནི་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་དོ། ། བགེགས་ནི་བི་ནཱ་ཡ་ཀའོ། །ཡང་ན་ལམ་ལོག་པར་འདྲེན་པས་ན་བགེགས་ཏེ། མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱལ་བ་ནི་དེ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། གོང་མ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོབས་ཅི་སྙམ་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཅན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཤུགས་ཐོག་ལྟ་བུའོ། །དེས་འཇིགས པར་བྱེད་པས་ན་འཇིགས་བྱེད་དོ།།ད་ནི་རང་བཞིན་ཐུགས་ཀྱི་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་གྲགས་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་སྲ་བ་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པར་རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ལས་གྲགས་པས་དེའི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་རྡོ་རྗེ་གསུས་པོ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་འདི་ལྟ་བུར་མཛད་པའོ། །སྲིད་པ་གསུམ་ཡང་དེའི་ལྟོ་བ་ན་ཡོད་པས་གསུས་པོ་ཆེའོ། །ད་ནི་ཡོན་ཏན་སྤྲུལ་པའི་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་ རྗེ་ལས་སྐྱེས་རྡོ་རྗེའི་བདག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལས་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པའོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྐུ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྡོ་རྗེའི་སྙིང་པོ་མཁའ་འདྲ་བ། ཞེས་པ་ནི། སྙིང་པོ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེའོ།

"具力"是指具有调伏恶者的力量。"骨架獠牙"是指如同极白骨架般的四颗白獠牙。"龇露"是指他人能清晰看见，此处是指黑眉如雨云般闪射电光般的光芒，从鼻中发出"吽"字如雷声般的声音，四獠牙相对之间卷动舌头，从中旋出细小金刚如雷电冰雹般盘旋。
不仅如此形态，"哈哈百面"虽是六面，为摄受众生故化现百面而食之，故如是称。为显示其性相故说"阎魔杀者"，阎魔即烦恼及其果报，杀即摧毁者，即是彼。
障碍即毗那夜迦。或因引入邪道故为障碍，即恶知识等。胜即战胜彼者，即前者。对于如是何等力量的疑问，为"金刚势"。如金刚般的势力如雷电，因令人恐怖故为怖畏。
今为显示自性心不动佛故，说"金刚名称金刚心"等。金刚即具坚固稳固等七法，依自他宗义广为人知，其心如金刚般无二，如所说"金刚不可分"。
"幻化金刚大腹"是指为调伏众生故如是示现。因三界皆在其腹中故为大腹。今为显示功德化身不动佛故，说"金刚所生金刚主"等。"金刚所生"中金刚即空性，因从彼生故如是身相亦为金刚本性。"金刚心要如虚空"中，心要即无二即金刚。

 །མཁའ་འདྲ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྙིང པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ཀུན་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའོ།།མི་གཡོ་རལ་པ་གཅིག་གིས་བསྒྱིངས། །ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་དག་མི་གཡོ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། དེ་ལས་མ་གཡོས་པར་བསྟན་ཏོ། །རལ་པ་གཅིག་གིས་བསྒྱིངས་ ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རལ་པའམ།སྐྲ་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་དར་གཅིག་གིས་གཅིག་ཏུ་བཅིངས་པ་ལྟར་སྣང་བའི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པ་མི་བསྐྱོད་པར་བསྡམས་པའོ། །ཡང་ན་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་པོར་ཕྱེ་ཡང་མི་བསྐྱོད་པའམ། རྡོ་རྗེའི་རིགས་སུ་བསྡུས་པའོ། གླང་ཆེན་ཀོ་རློན་གོས་སུ་གྱོན། །ཞེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གདུལ་བར་དཀའ་བའི་གདུག་པ་ཅན་བཏུལ་ནས་དེའི་པགས་པ་གྱོན་པ་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་གཏི་མུག་ཅན་གདུལ་བའི་རྟགས་སུ། ན་བཟའ་དེ་མནབས་པའོ། །དེ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྒྱན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བརྒྱན་པའོ། ། ད་ནི་གདུལ་བྱ་གསུང་གི་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དྲག་ཆེན་ཧཱ་ཧཱ་ཞེས་སྒྲོགས་པ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསུང་གི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་སྐྲག་ཅིང་ཚར་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མ་རུངས་པའི་གད་མོ་ཤིན་ཏུ་དྲག་ལ་ཆེ་བར་ཧ་ཧ་ཞེས་དགོད་པའོ། །དེ་ཡང་བཞིན་ཁྲོས་པ དང་བཅས་པས་བགད་པ་ནི་མ་རུངས་པའི་གད་མོ་སྟེ།ཚར་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞིན་མདངས་ཕྱུང་ནས་དགོད་པ་ནི། རངས་པའི་དགོད་པ་སྟེ། གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའོ། །ཧཱི་ཧཱི་ཞེས་སྒྲོགས་འཇིགས་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་ཧཱི་ཧཱི་ཞེས་སྒྲོགས་པའི་ཚེ་གནས་དང་མཐུ་ལ་སོགས་པ་ དྲེགས་པར་བྱེད་པའི་མ་རུངས་པ་རྣམས་འཇིགས་པར་མཛད་པའོ།།དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གད་མོ་ཆེན་པོའོ། །གད་རྒྱངས་ནི་ལྟེ་བ་ནས་ཡོངས་སུ་བསྐྱོད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་གད་མོ་ཆེར་སྒྲོགས་པ། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གསུང་གི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་འདུལ་བར་མཛད་པས་ན་དེ་ སྐད་ཅེས་བྱའོ།།འོ་ན་དེ་ལྟར་མི་བསྐྱོད་པ་དེས་གདུལ་བྱ་ཉེ་བར་འདུལ་བ་དེ་རློམ་སེམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་མང་དུ་མཛད་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པ་གཉུག་མ་ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་པའི་ཕྱིར་གང་ལྟར་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཚ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།

"如空"是指金刚心要法界无二，如同虚空遍及一切且一切皆属其中。"不动独髻高竖"中，前述那些不动即不动佛，表示不离于彼。"独髻高竖"是指虽有众多发髻，如同用一根带子束成一束，虽有多种显现差别，却都统摄于无二的不动佛中。或者说虽分为多种种姓，却都归摄于不动佛或金刚种姓中。
"身披鲜象皮衣"是指降伏极难调伏的恶者后披其皮，或为调伏愚痴者之相而披此衣。这是近似表征，还以其他尸林饰物庄严。
今为显示所化语不动佛故，说"大威吼哈哈声"等。为从语门令所化者恐惧并予以降伏，故发出极其猛烈的恶笑"哈哈"声。而且以忿怒面相大笑是恶笑，为降伏故。展颜而笑是欢喜笑，为摄受所化众生。
"吼叫嘻嘻令恐怖"是指当发出"嘻嘻"声时，令住处、神通等骄慢的恶者生起恐惧。因具大义故为大笑。笑声是从脐部完全震动发出。"金刚大笑声震吼"是指以如金刚般无碍的语门调伏所化众生，故如是称。
那么如是不动佛近调所化众生，岂非傲慢心？为此故说"金刚勇识大勇识"等。如是虽作众多身语意事业，因不离无二本性法界故，是内外热等之义，因此对彼如是称呼。

 །རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་པ་མང་ན་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་རྒྱལ་པོ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ན་གདུལ་བྱ་རྣམས་བཏུལ་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།རྡོ་རྗེ་དྲག་པོ་དགའ་བ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནི་གསུང་དེས་གདུལ་བྱ་རྣམས་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལམ་ལ་འཇོག་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་སྟེ་ཧཱུཾ་ཞེས་སྒྲོགས། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནི་རང་གི་རིགས་ ཡིན་ལ།དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རིགས་ཀྱི་ས་བོན་ཧཱུཾ་སྟེ་དེ་འདོན་ཅིང་སྒྲོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡང་ཆོ་ག་ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའོ། །ད་ནི་དྲག་པོ་སྐུའི་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཚོན་དུ་རྡོ་རྗེ་མདའ་ཐོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་ཕྱག་དྲུག་སྨོས་པའི་ཕྱག་མཚན་བསྟན་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་མདའ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པར་འབིགས་པར་བྱེད་པའི་མདའོ། །འདི་དག་ལ་རྣམ་པ་དང་མཚན་ཉིད་གཉིས་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་ཐོགས་པ་མེད་པར་གཅོད་པའི་རལ་གྲི་སྟེ། ཤེས་རབ་ཆེན པོའོ།།གཅོད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་དང་བག་ལ་ཉལ་བ་མ་ལུས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེས་ནི་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་གཡས་གཉིས་སྨོས་པ་སྟེ། གཡོན་གཉིས་ན་ཨུཏྤལ་དང་། གཞུ་འཛིན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཀུན་འཆང་རྡོ་རྗེ་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའོ། །འཆང་བ་ནི་འཛིན་ པའོ།།རྡོ་རྗེ་གཅིག་པུ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་རིགས་སུ་གཅིག་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཡུལ་ནི་ཉོན་མོངས་དང་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཚེ་དེས་སེལ་བའོ། །དེ་དག་གི་ཕྱག་མཚན་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ ཕྱིར།རྡོ་རྗེ་འབར་བ་མིག་མི་བཟད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འབར་བ་ཞེས་པ་ནི་མེ་སྟེ། རེག་བྱ་ཚ་བ་དང་ཁ་དོག་དམར་བའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་གདུལ་བྱ་མ་རུངས་པ་རྣམས་གཟིགས་པས། རྡོ་རྗེ་ལྟར་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྲེག་པའོ། །སྐྲ་ཡང་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་སྟེ། །ཞེས་པ་ ནི་སྐྲའི་ཁ་དོག་མེ་འབར་བ་ལྟར་གྱེན་ལ་འགྲེང་བ་དང་།མདོག་དམར་སེར་གྱི་མེ་ལྟ་བུ་དེས་ནམ་མཁའ་འམ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་ན་གནས་པའི་གདུག་པ་ཅན་རྡོ་རྗེ་ལྟར་ཐོགས་པ་མེད་པར་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ།

"金刚王大乐"是说虽有众多，但这个无二金刚是一切中的王者，故如是称。其即是大乐，如是调伏所化众生后安置于大乐中，故如是称。
"金刚猛大喜"是说以金刚语令所化众生生起大喜，安置于无二之道。
"金刚吽字发吽声"是说金刚是自身种姓，而生起此种姓的种子字是吽，诵念并发出此声。因此生起次第也是以三支仪轨生起。
今为显示猛烈身不动佛故，说"手持金刚箭"等。显示前述六臂的手印，金刚箭是能无碍穿透的箭。这些应知各有形相和性质两个方面。"金刚剑"是如金刚般无碍斩断的剑，即大智慧。斩断是指断除一切现行和随眠烦恼。这说的是文殊金刚右手二印，左手二印持青莲花和弓。
"金刚持一切金刚者"是指杂色金刚。"持"是执持。"独一金刚"是指单股金刚杵，一切形相在性质上都属于金刚种姓为一，故如是称。战斗是指与烦恼交战时以此断除。
显示了手印后，今当显示眼等特征，为此说"金刚炽燃目可畏"等。"炽燃"是指火，具有炽热触感和红色形相的特征，以此观视恶劣所化众生，如金刚般无碍焚烧。
"发亦金刚炽燃相"是说发色如火焰向上竖立，呈红黄如火色，以此无碍如金刚般调伏住于虚空或上方的恶者。

 །རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྐུ་དབྱར་གྱི་ཆར་སྤྲིན་ལྟར་སྨིན་མའི་བར་ནས་གློག་ལྟ་བུའི་འོད་འབྱུང་ བ་དང་།མཆེ་བ་གཙིགས་པའི་བར་ནས་ལྗགས་འདྲིལ་བས་ཞལ་དང་ཚེམས་ཀྱི་བར་ནས་རྡོ་རྗེའི་ཐོག་འབེབས་པའོ། །འབེབས་པ་ཆེ་ཞེས་པ་དེ་དག་གི་བ་སྤུ་ནས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ལྟར་ཐོགས་པ་མེད་པར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཚོགས་འབེབས་པའོ། །མིག་བརྒྱ་པ་ཞེས་པ་ནི་གདོང་པ་བརྒྱ་ ལ་མི་མཉམ་པའི་མིག་བརྒྱ་ཡོད་པའོ།།རྡོ་རྗེའི་མིག་ཅེས་པ་ནི། རེག་བྱ་ཚ་ཞིང་ཁ་དོག་དམར་བའི་མིག་གིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བལྟས་པས་རྡོ་རྗེ་ལྟར་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྲེག་པའོ། །ལུས་ནི་རྡོ་རྗེའི་བ་སྤུ་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་བ་སྤུ་གསུམ་རྩེ་མོ་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ཅན་ནོ། །རྡོ་རྗེའི་སྦུ་ནི་གཅིག་པུའི་ལུས། ། ཞེས་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་རྙི་ཞིང་ཆ་ཕྲ་བའི་ལུས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ལྟར་ཐོགས་པ་མེད་པར་གདུལ་བྱ་འདུལ་བར་བྱེད་པས་ལུས་ཁྱབ་པས་ན་ལུས་སོ། །སེན་མོ་སྐྱེས་པ་རྡོ་རྗེའི་རྩེ། །ཞེས་པ་ནི་སེན་མོའི་རྩེ་རྡོ་རྗེ་ལྟར་རྣོ་བས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་པགས་པ་ཕུག་ནས་མེ་འབར་བར་བྱེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ནི ཐུགས་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཐོགས་པ་མེད་པའོ།།དེ་ལ་གཡོས་པའི་པགས་པ་ཡང་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གོ་བགོ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཁྲེགས་ཞེས་པ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་ཐོགས་དཔལ་དང་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཐོད་པའི་ ཕྲེང་བས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དོ་ཤལ་ཅན་ནོ།།རྡོ་རྗེའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་རུས་པ་ལ་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པ་ལྟར་བྱས་པའམ། དེ་ལྟར་སྲ་བའི་རྒྱན་ཆ་བདུན་དང་ལྡན་པའོ། །ད་ནི་གསུང་གི་རྣམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གད་རྒྱངས་ཧཱ་ཧཱ་ངེས་པར་སྒྲོགས། །ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཞུམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཧཱ་ཧཱ་ཞེས་སྒྲོགས་པས་རང་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་པར་མཛད་པའོ། །ཡི་གེ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེའི་སྒྲ། །ཞེས་པ་ནི་གཞན་དག་གི་།ོཾ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ་ཞེས་པ་ལ་བཞེད་དོ། །ལ་ལ་ཡི་གེ་དྲུག་པ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པ་དྲུག་གི་སྔགས་ སོ་ཞེས་བཞེད་དོ།།འདིར། ཞལ་དྲུག་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་དང་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞལ་ནས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་ཧཱུཾ་དྲུག་བརྗོད་པའམ། གདུལ་བྱར་བསྒྲག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཞེས་བརྗོད་པའོ།

"金刚降下"是说身如夏季雨云，眉间放出如闪电般的光芒，从龇牙之间卷动舌头，从口和齿间降下金刚雷电。"大降下"是说从全身毛孔也无碍如金刚般降下细小金刚群。
"百目"是说有百张面孔，每面都有不同的百目。"金刚目"是说以炽热触感和红色的眼睛观视所化众生时，如金刚般无碍焚烧。
"身具金刚毛"是说毛发三端汇聚成金刚尖端形。"金刚细微独一身"是说极其细微的身体也能如金刚般无碍调伏所化众生，因遍及全身故称为身。
"指甲生金刚尖"是说指甲尖如金刚般锐利，能刺穿所化众生的皮肤并使之燃烧。"金刚心要"是说心如金刚无碍。其上震动的皮肤也如金刚，因此称为"披金刚铠"。"坚硬"是表示具有金刚七法。
"持金刚鬘具吉祥"是说以具金刚性质的头骨串成的璎珞，具有五智自性。"以金刚饰庄严"是说以骨饰做成金刚形状，或具有如是坚固的七种庄严。
今为显示语的形相，说"发出哈哈大笑声"等。以无畏心发出"哈哈"声，令他者极为恐惧。"六字金刚声"，有些说是"嗡 瓦格湿伐里 吽"。有些则说六字是指六转轮王的咒语。
这里说"六面具铃声"，是说从口中极快念诵六个吽字，或为了向所化众生宣说而念诵"阿拉拉拉拉拉"。

 །ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བསྒྲགས་ཀྱང་ནང་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པས་ན་འཇམ་ དབྱངས་ཆེན་པོའི་སྒྲ་ཆེ་བའོ།།འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་སྒྲ་གཅིག་པ། །ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སོ། །དེ་ནི་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་སྒྲ་ཇི་སྙེད་དུ་གྲགས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་སྒྲ་གཅིག་པུ་འདི་མཆོག་གོ། །ཡང་ན་ལུས་ ངག་ཡིད་གསུམ་དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་སྒྲ་སྒྲོགས་པའོ།།ཇི་ཙམ་དུ་ཁྱབ་སྙམ་པ་ལ། ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་སྒྲ་སྒྲོགས་པ། །ཞེས་པ་འདིས་ནི་བཟླས་པའི་ཕན་ཡོན་ཀྱང་བཤད་པའོ། །སྒྲ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་པ་ནི་སྒྲ་ནི་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་སྒྲ་རྣམས་ལས་འདིར་མཆོག་ གོ།ཕུལ་ལོ། །གྱ་ནོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་གིས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་བདག་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པ་ནི་མ་ནོར་བའོ། །དེ་ནི་ མི་སླུ་བའོ།།དེ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ཕྲད་པར་འདོད་པའོ། །ཕྲད་པ་ནི་ཡོད་ན་ཕྲད་ཅིང་མེད་ན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ནི་ཡིད་ལ་ཕྲད་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ལ་མི་ཕྲད་པ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའོ། །བདག་མེད་པ་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་ བདག་གིས་དབེན་པའོ།།དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཡི་གེ་མེད་ཅེས་པ་ནི་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་ལ་གུས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ་ ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེས་ནི་ཐུགས་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྲོ་འདོགས་དང་བྲལ་བས་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་གསུང་གི་སྣང་བ་སོ་སོར་དབྱེ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་བ་ལང་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཁྱུ་མཆོག་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། འདི་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་སྨྲ་བ་མཆོག་སྟེ། གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་སྒྲ་སྒྲོགས་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཟབ་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ཡིན་ལ། དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།

虽然向外宣说，但内在不离不二状态，故为大文殊音的大声。"三界中为一声"，三界即欲界、色界、无色界。无论有执受或无执受的声音如何响起，都是不二文殊音这一声最殊胜。或者说是身语意三者无别一体发出的声音。
至于遍及多远，"遍虚空际发声响"，这也说明了持诵的功德。"具声中最胜"是说在有执受和无执受的一切声音中此为最胜、最上、最妙等义。以上已说明镜像智。
现在显示分别观察智。说"真实无我真如"等。"真实"即无错谬，是不欺诳，是意欲相遇。"相遇"是说若有则相遇，若无则不然，即无二菩提心的异名。是与意相遇，非如兔角般不相遇。"无我"是离法我和人我。其性相有真如、胜义、不可思议界、法性等异名。
"无文字"是说非寻思者的境界，是恭敬依止上师莲足者的境界之义。这是显示离增益的心的显现。
现为显示语的显现差别，说"空性说中最胜者"等。如同牛群中公牛最为殊胜，此亦是宣说空性、胜义等最胜者，因为不被他者所胜。"深广发声响"，"深"即前述所说，对于宣说此义发出声音者也如是称呼。

 །རྒྱ་ཆེ བ་ནི་ཐབས་མང་བ་དང་།ཐབས་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ད་ནི་བརྗོད་པའི་སྔགས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དུང་སྟེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བརྡ་ཡིན་པས་བརྡའི་སྔགས་སོ། །དངོས་པོ་འདི་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །མི་གནས་མྱ་ངན་ འདས་པ་པོ།།ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་མི་གནས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུའི་ལམ་ལ་སྐུལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའོ། །ད་ནི་སྐུའི་སྣང་བ་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་མེད་གཟུགས་བཟང་དམ་པ་ སྟེ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཡུལ་དཔྱད་པས་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་དང་། རེག་པས་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའོ། །གཟུགས་བཟང་ཞེས་པ་ནི་ཆུའི་ནང་དུ་སྐྱེས་པའི་གྲིབ་མ་སྣང་བ་ལྟ་བུར་སྣང་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་པ་སྟེ་ ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཡིད་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་གསལ་བ་ཡིན། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་དང་། གཟུགས་སྣ་ཚོགས་དང་། རེག་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཅན་ནོ། །ཡིད་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ ཡིད་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཡིད་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་དཔལ། །ཞེས་པ་ནི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་སྟེ། གང་ལ་གང་གིས་འདུལ་བའི་སྐུའོ། །དཔལ་ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་ གཞན་གྱི་དོན་འབྱུང་བས་སོ།།གཟུགས་བརྙན་མ་ལུས་འཆང་བ་པོ། །ཞེས་པ་ལ། གཟུགས་ཞེས་པ་ནི་སྣང་དུ་རུང་བའོ། །བརྙན་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆུའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའོ། །མ་ལུས་ཞེས་པ་ནི་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ་དང་མང་བ་དང་ཉུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཆང་བ་ནི་དེ་ ལྟ་བུའི་གཟུགས་འཛིན་པའོ།།ཡང་ན་གཟུགས་ནི་གསུམ་སྟེ། འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་དང་། པདྨ་ལྟ་བུ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཚུགས་པ་མེད་ཅིང་ཆེ་བར་གྲགས། །ཞེས་པ་ལ། འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་ལ་འབྱུང་བ་བཞིའི་གནོད་པས་མི་ཚུགས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྐུ་ཆེན་པོ་ཞེས་རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གྲགས་སོ། །ཁམས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་མོ།

"广大"是指方便众多和方便广大。现在说表示的咒语。"法螺"等三者是能诠表的符号，故为符号咒。通过这三种事物显示胜义谛。
"不住涅槃者"是说不住于轮回和涅槃，即智慧身之义。因此劝导趋入如是道路。
现为显示身的殊胜显现，说"无色妙色最胜者"等。"无色"是说无有以境检验有色、以触知有色等。"妙色"是说如水中显现影像般可见。"最胜"是因从二资粮生。
"种种色相意所生"是说于一方显明，显现为种种颜色、种种形状、种种触感的色相。"意所生"是为净化众生心意，令意欢喜、令意满足、令意着迷故如是称。
"一切色相显现尊"是说显现一切身相，即随何者所化现之身。"尊"是因生自他利益。
"持一切影像"中，"色"是可见，"影像"是非实有，如水中影像。"一切"是大小多少等，"持"是执持如是色相。或者说色有三种：如彩虹、如莲花、从异熟生。
"无能坏大名"中，如彩虹般的心不为四大所损害故如是称。如是称为大身，为自他宗义所共许。
"三界大自在"中，欲界、色界、无色界为三界。

 །དེ་ལ་དབང་སྒྱུར་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། ཚངས་པ་དང་། ཁྱབ་འཇུག་དང་། དབང་ ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཆེན་པོ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐུའོ། །འཕགས་ལམ་ཤིན་ཏུ་མཐོ་ལ་གནས། །ཞེས་པ་ནི་ལམ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའོ། །ལམ་ཤིན་ཏུ་མཐོ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལས་བསྐྲུན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའོ། །དར་བ་ ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཏོག་།ཅེས་པ་ནི་ཆོས་དར་ལ་ཁྱད་པའི་སྔ་ལྟས་སུ་བརྟགས་ཏེ། སྐུ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གཞོན་ལུས་གཅིག་།ཅེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའོ། །གཞོན་ལུས་གཅིག་ཅེས པ་ནི་དེར་གནས་པའི་སེམས་ཅན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཉེས་པས་མ་གོས་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།ཡང་ན་ཟབ་མོ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་དགའ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དགའ་བྲལ་ལོ། །གཞོན་ལུས་གཅིག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེས་ དགའ་བ་གསུམ་ལ་རྒྱས་འདེབས་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།གནས་བརྟན་རྒན་པོ་ཞེས་པ་ནི་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ན་རྒན་པོའོ། །སྐྱེ་དགུའི་བདག་ནི་སྐྱེས་སོ་ཅོག་གི་དོན་མཛད་པ་སྟེ། དག་པ་དང་མ་དག་པ་བསྡུས་པའོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་འཆང་བ། །ཞེས་པ་ནི་མཚན་ དང་དཔེ་བྱད་དང་ལྡན་པའོ།།སྡུ་གུ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཛེས། །ཞེས་པ་ནི་ལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཟབ་མོ་ལྟར་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི་རྩའོ། །མཚན་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་ཁྱབ་པའོ། །འཆང་ཞེས་པ་ནི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །སྡུ་གུ་ཞེས་པ་ནི་བལྟ་ བས་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕོ་ཉའོ།།འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་དེ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བ་གསུམ་མོ། །མཛེས་ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་གི་ནང་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་གོ་ཞེས་པའོ།

其中"自在"是指主宰，即梵天、遍入天和大自在天，而比他们更大的是不二之身。
"住于极高圣道"是说超胜于诸道的金刚乘。极高之道有二种，即由此所生的智慧身。
"大兴法幢"是说作为法兴盛的前兆，预示如此身将出现。
"三界唯一童子身"中，三界是欲界、色界和无色界。"唯一童子身"是说虽为彼处众生作利益，但不为其过失所染故如是称。或者依深义，三界是喜、胜喜和离喜。唯一童子身是俱生，因其印持三喜故如是称。
"长老"是说本来任运成就故为长老。"众生主"是为一切众生作利益，摄集净与不净。
"具三十二相"是说具足相好庄严。"三界端严童子相"是说无厌足观看之身。或者依深义，三十二是脉，"相"是遍布菩提心，"具"是具足安乐，"童子"是具足一切无厌足观看之相的使者。三界是从彼不二所生的三喜。"端严"是说其中俱生最胜。

 །ད་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འཇིག་ རྟེན་ཤེས་ལེགས་སློབ་དཔོན་ཏེ།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཞེས་པ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་བཤད་པའི་སངས་རྒྱས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱ་བ་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་སྤྲས་པ་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་བའི་སྐལ་བ་མེད་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གཉིས་པ་ལ་ འཇིག་རྟེན་འདི་ན་བཞུགས་པ་དེས་ཤེས་པ་སྟེ།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལམ་སྟོན་པ་དང་ལེགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་དང་། ཚུལ་བདུན་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་བཞུགས་ཀྱང་ འཇིགས་པ་མེད་དེ།ཆུ་བོ་བཞི་དང་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལས་གྲོལ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པས་ན། འཇིག་རྟེན་སློབ་དཔོན་འཇིགས་པ་མེད། །ཅེས་བྱའོ། །མགོན་སྐྱོབ་འཇིག་རྟེན་ཡིད་གཅུགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བླ་མ་དེ་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་ཡིན། སྐྱོབ་པ་ཡིན་ཏེ་འཁོར་བ་ལས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སློབ་པ་རྣམས་སོ། །ཡིད་གཅུགས་པ་ཞེས་པ་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་བརྩེ་ཞིང་མཐུན་པར་བྱ་བར་འོས་པའོ། །སྐྱབས་དང་སྐྱོབ་པ་བླ་ན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བླ་མས་གནས་དང་ཡོ་བྱད་ཇི་ལྟ་བུ་རྣམས་ཚོགས་ཤིང་འབྱོར་རམ་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་ཁས་ལེན་ན་དེ་ནས་བསྙེན་པ་ལ་འཇུག་པར བྱ་སྟེ།གྲངས་དང་དུས་དང་མཚན་མའོ། །བསྙེན་པའི་ལས་ནི་དང་པོར་བཤད། །ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནས་དང་པོ་ས་བརྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་སའི་ལྷ་མོ་དང་། ལྷག་པའི་ལྷ་དང་། བུམ་པ་དང་། སློབ་མ་རྣམས་སྟ་གོན་དུ་བྱའོ།

现在为了显示金刚上师的特征，说"世间善知识上师"等。"世间"是指此岸凡夫们无缘见到前述的无量光佛那样庄严相好之身，而第二金刚持住于此世间，他是"知识"，即开示无倒之道，"善"即引导趣入三种菩提之道，故为"上师"，具足十真实性和七法等。如是之人虽住世间而无所畏惧，因能令解脱四暴流和三恶趣的因果，堪为上师，故称"世间上师无所畏"。
"怙主救护世间敬信者"中，此上师是弟子们的怙主，是救护者，即从轮回中救护。"世间"是指世间的学人们。"敬信"是说弟子们应当以慈心和顺从对待。
"无上皈依与救护"是说成为众生的皈依和助伴，是三宝的体性。对具足如是特征者，应以承事为先而作祈请。
然后上师应询问处所和资具等是否齐备。此时若允许，则开始修近，即数量、时间和相状。"近修之事首先说"。
然后首先完成察地等仪轨。然后应当准备地天女、增上天、宝瓶和弟子们。

 །དེ་ནས་ཐིག་དང་ཚོན་ གྱི་མན་ངག་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ།དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་དགོད་པ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་རྒྱན་དང་། མཆོད་པ་དགྲམ་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་སླར་བཤད་པའི་ཆོ་གས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་པ་དང་། མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པ་བྱས་ ཏེ།སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྲུས་དང་། གདོང་རས་བཅིང་བ་དང་། མེ་ཏོག་གཏོང་བ་དང་། འདོད་པ་དྲི་བ་དང་། བགེགས་བསྐྲད་པ་དང་། དམ་ཚིག་བསྒྲགས་པ་དང་། ཡོལ་བ་བསལ་བ་དང་། ཕྱག་བཞི་བྱ་བ་དང་། གྲལ་ལ་དགོད་པ་དང་། དམ་ཚིག་བསྒྲག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་དང་། སྣང་བ་བརྟག་པ་དང་། མེ་ཏོག་དོར་བ་དང་། མེ་ཏོག་མགོ་ལ་གདགས་པ་དང་། གདོང་གཡོགས་བླང་ཞིང་མིག་དབྱེ་བ་དང་། ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་འཇུག་པའི་ཆོ་གའོ། །དེའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་མཐའ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། །ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་པོ་འདི་བཤད་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་པ གཉིས་ཀའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལ་བཤད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བླ་མའི་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཐབས་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པར་མཁྱེན་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚོ། །ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ལས་ནོར་བུ་འབྱུང་བ་ ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡང་བླ་མ་ལས་འབྱུང་བའོ།།འཆད་པ་ལྟར་ན་དབང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ནམ་མཁའ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྐུ་གསུམ་མོ། །མཚོ་ཞེས་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་ བར་བྱེད་པ་སྟེ།དབང་བསྐུར་བ་ལས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་མ་རིག་པ་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མ་རིག་སྒོ་ངའི་སྦུབས་འབྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མ་རིག་པ་ཞེས་པ་ནི་ཁམས་དུ་མ་འདུས་པ་ལ་ བདག་ཏུ་འཛིན་པས་ན་མ་རིག་པས་ཡིན་ལ།དེའི་སྦུབས་སམ་ཤུབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྒོ་ང་དང་འདྲ་བ་རིག་པའི་སྲུབས་མེད་པའོ། །དེ་གང་གིས་འབྱེད་ན་སྔར་བཤད་པའི་བླ་མས་སོ། །ཐབས་གང་གིས་ན། དབང་གསུམ་པས་སོ། །ཡང་ན་མ་རིག་པ་ནི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཀུན་ནས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ སྟེ།དཔེར་ན་སྦུབས་སམ་སྒོ་ང་དང་འདྲ་བས་སོ། །དེ་འབྱེད་པས་ན་བླ་མས་སོ།

然后应当了知线和颜色的口诀，绘制坛城并安置身语意所依，陈设内外庄严和供品，以后述的坛城仪轨生起坛城，以各种令欢喜的特殊供养来供养坛城。
为了引入弟子，应当进行沐浴、系面巾、投花、询问所愿、驱除障碍、宣说誓言、揭开帷幕、作四次顶礼、安排座次、宣说誓言、降智慧、观察显相、投掷花朵、将花置于头顶、取下面巾开眼、显示本尊和坛城等，这些是入坛仪轨。
因此，"享用虚空边际者"这两句词语显示已说和将说两者的含义。就已说而言，上师了知如虚空边际般的智慧功德和摄受众生的方便。"一切智慧大海"是说如同从大海中出生珍宝一样，一切智也从上师中生起。
若按将说，在圆满灌顶中，虚空是法身，享用是以二色身摄受众生，一切智慧是三身，"海"是出生珍宝，因为从灌顶中生起自他二利。
现在为了显示使无明成为明智的智慧灌顶，说"开启无明蛋壳"等。"无明"是说由于执著诸界和合为我而成为无明，其壳或套如同鸡蛋，没有智慧的缝隙。由谁来开启呢？由前述的上师。以何方便？以第三灌顶。或者说，无明是完全遮蔽智慧的，如同壳或蛋一样，由上师开启。

 །ཐབས་གང་ཞེ་ན། རིག་པའི་དབང་ལྔ་སྟེ། དེའི་དོན་ནི་རིག་པའི་དབང་ལྔས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅན་བྱ་སྟེ། གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དང་། གཞན་ཡང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱང་ལྷར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ། །དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། སྲིད་པའི་དྲ་བ་འཇོམས་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྲིད་པ་ན་འཁོར་བ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་འདྲ བའམ་རྒྱ་དང་འདྲ་བའོ།།འཇོམས་པ་ནི་དབང་གིས་ཏེ། ཆུ་དང་ཞེ་སྡང་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་མ་ལུས་ཞི་བྱེད་པ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ནི་འཁོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱ་མཚོ་ནི་མཚོ་དང་འདྲ་བའོ། ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་གཟིངས་དང་མཉན་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བླ་མ་དང་དབང་གི་མན་ངག་གིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །ཡང་ན་ལུང་བསྟན་པ་དང་དབུགས་དབྱུང་བ་བསྡུས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་རིགས ལྔའི་རྫས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའོ།།ཅོད་པན་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷར་བྱས་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཅོད་པན་ལ་རིགས་ལྔས་རྒྱས་གདབ་པོ། །ཡང་ན་ཅོད་པན་ཞེས་པས་ནི་ཅོད་པན་ཉིད་བཟུང་ལ། དེས་ནི་དབང་གི་རྫས་བཞི་ པོ་ཡང་གཟུང་ངོ་།།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྒྱན་དུ་ཐོགས། །ཞེས་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་མེ་ཏོག་གང་ལ་འབབ་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། མི་འབྲལ་བར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་རིག་པ་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་དབང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ནི་རིག་པའི་དབང་གི་ལྟར་ན་འགྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་མམ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའམ་བསལ་བའོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་ནི་དགའ་བ་དང་ པོ་གསུམ་སྟེ།རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བསལ་ནས་ཞི་བ་ཞེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་སླར་བཤད་པ་དང་། གསུམ་སེལ་ཞེས་པ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་དགའ་བ་གསུམ་མི་འཛིན་པས་སོ།

如何是方便？即五种智慧灌顶。其含义是：以五种智慧灌顶使色等五种成为毗卢遮那等五佛的本性，以及法界等五智的本性。愚痴等是五智的本性，此外诸界和处也加持为本尊。
对于"这有何作用"的疑问，说道"摧毁轮回之网"。轮回即是具有烦恼的轮回，如同网一般。摧毁是通过灌顶，水和嗔恨等是不动佛等的含义。"息灭一切烦恼"也是同样的意思。
"度过轮回大海"中，轮回是轮转，即生等。大海是如海一般。度到彼岸是如同以船和船夫，从生的角度而度过，应当以上师和灌顶的口诀来了知，度到彼岸即是现证果位。或者说是包含授记和安慰。
"智慧灌顶"是以五智本性的五部物品进行灌顶。"具冠"是为了明显化蕴等分别念而成为本尊，为了明显化其分别念而以五部印封顶冠。或者说"具冠"是指顶冠本身，由此也包含四种灌顶物。"佩戴圆满佛饰"即是刚说的意思。或者说花朵落在何处，即应赐予彼处，意思是应当不离而修持。
现在为了显示解脱智慧的灌顶，说"息灭三苦之苦"等。三苦按智慧灌顶来说是息灭或消除变苦等三苦，或者身语意三者所属的苦。按第三灌顶来说，苦是前三种喜，因为具有分别念。因此息除苦而寂静是指应当领受俱生智慧。这也是后面所说的"除三"，因为不执著具有分别念的三种喜。

 །གསུམ་གང་ཞེ་ན། མཐའ་ཡས་ཞེས་ པ་སྟེ།མཐའ་ཡས་པ་ནི་ཨ་ནནྟ་སྟེ་དགའ་བའོ། །འགྲོལ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །གསུམ་ཐོབ་ཅེས་པ་ནི་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པའོ། །སྒྲིབ་པ་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་སོ། །ངེས་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྲོལ་བའོ། །མཁའ་ལྟར་ མཉམ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་འདས་ནས་ནི་གཉིས་མཉམ་པ་ཞེས་པ་སྟེ།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཆགས་པ་ནི་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་དེས་སླར་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་ལ། ཉོན་མོངས་དྲི་མ་ཀུན་ལས་འདས། །ཞེས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དྲི་མ་ཡང་ཡིན་ པས་ཉོན་མོངས་པ་དྲི་མ་སྟེ་དགའ་བ་གསུམ་མོ།།འདས་པ་ནི་དེ་ལས་འདས་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དུས་གསུམ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་མོ། །དུས་མེད་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །རྟོགས་པ་ནི་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་དེ་དག་ གི་ཕན་ཡོན་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་དེ་ལྟར་དབང་ཐོབ་པ་དེ་དག་གོ། །གཙོ་བོ་ནི་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡོན་ཏན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དོ།།དེ་ཉིད་བཀུར་བར་འོས་པས་ཐོད་དོ། །རྣམས་ཀྱི་ཐོད་ཅེས་པ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་བླ་མའི་མན་ངག་གུས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །ལུས་ཀུན་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟོན་པ་སྟེ། རིག་པའི་དབང་དང་ལྡན་ནས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་པར་བསྒོམ་པའོ།།གཉིས་པས་ནི་སྐུར་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་ཏེ། འཁོར་ལོ་དྲུག་ལ་བཀོད་པའི་ཡིག་འབྲུ་བསྒོམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡིག་འབྲུ་བསྒོམ་པའི་རྟོག་པ་ལས་གྲོལ་ཏེ། ཐིག་ལེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བསྒོམ་པའོ། །བཞི་པ་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཉིས་ སུ་མེད་པར་བསྒོམ་པའོ།།ཡང་ན་ལུས་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ལས་ཀྱི་ལུས་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་དང་། བག་ཆགས་ཀྱི་ལུས་སོ། །དེ་དབང་གསུམ་གྱིས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་གྱུར་པས། ནམ་མཁའི་ལམ་ལ་རབ་གནས་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ ནི་འདུས་མ་བྱས་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །གནས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། སྤྲུལ་པ་སྟེ། དེས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་པས་སོ། །ཡང་ན་ནམ་མཁའ་ནི་གོ་བླའོ།

何为三？所谓"无边"，无边即阿难陀(Ananta)，是喜。解脱是现证俱生。"得三"是获得三身。"一切障"是指未了悟离开特征的刹那。"决定"是必定解脱。"如空平等"是超越二元后的二者平等，这是俱生的特征。
对于"有贪执的特征是否会再次产生烦恼"的疑问，说道"超越一切烦恼垢染"。既是烦恼又是垢染，故称烦恼垢染，即三种喜。超越是超越于此，即俱生。三时是三个刹那。"无时"是无二，即离开特征。了悟是应当了悟的意思。
现在为了显示这些简要的利益，说道"是一切众生之主"等。一切众生即是如是获得灌顶的那些人。主是成为其他众生的主的意思。功德是如来一切功德。由于值得尊敬而顶戴。"诸顶"是说应当更加恭敬持守上师的口诀。
"从一切身得解脱"是显示应当修持，即获得智慧灌顶后修持五蕴等为五部等。第二是从执著身解脱，修持安置于六轮的字母。第三是从修持字母的分别念解脱，修持明点为菩提心。第四是修持这一切为无二。
或者"一切身"是三种：业身、异熟身和习气身。以三种灌顶令相应，成为智慧身，故说"安住虚空道"。虚空是无为，即现证法身。安住是受用和化现，因为由此摄受众生。或者虚空是容易理解的。

 །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་དང་མི་གཉིས་པར་མཁའ་ སྤྱོད་དུ་འགྱུར་པའོ།།ད་ནི་རློམ་སེམས་མེད་པར་དཔེ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཆེན་པོ་འཆང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ནམ་མཁའི་ལམ་ལ་གནས་ནས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར་རྟོག་པ་མེད་པ་ འཇུག་པའོ།།ཁྱབ་བདག་རིན་ཆེན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ནི། བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མཆོག་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བར་མཛད་པའོ། །དཔག་བསམ་ཤིང་ཆེན་རྒྱས་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལས་དགོས་པ་འབྱུང་བ་ནི་ཤིང་གི་ལྕུག་མའམ་ཤིང་གས་པ་ ལས་མི་འབྱུང་ལ།རྒྱས་པ་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་གི་མ་རྒྱས་པ་ལས་མ་ཡིན་པ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་ཆར་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབྱུང་གི་ཆོས་སུ་འབའ་ཞིག་ལས་མ་ཡིན། ཡང་ན་དགའ་བ་དང་མཆོག་དགའ་ནི་མྱུ་གུ་སྟེ་དེ་ལས་མ་ཡིན་ལ། དགའ་བྲལ་ནི་སྐམས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་དེ་ལས་མ་ཡིན་གྱི། ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པ་ནི་རྒྱས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་འབྱུང་བའོ།།བུམ་པ་བཟང་པོ་ཆེ་བའི་མཆོག་།ཅེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་བུམ་པ་ལས་དགོས་པ་འབྱུང་བ་ལྟར་འདིར་ཡང་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་ནུས་པའོ། །ཆེ་བའི་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་མཆོག་གིས་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བའོ། །བྱེད་པ་ སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་བྱེད།།ཅེས་པ་ནི་སྙོམས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཕན་འདོགས་སེམས་ཅན་མཉེས་གཤིན་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བས་ན་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གྲུ་ཞིག་པའམ་གཡང་ས་ཆེན་པོའི་ཁ་ ན་འདུག་པའམ།གསལ་ཤིང་ལ་བསྐྱོན་པ་ལྟ་བུའམ། ངན་སྐྱུགས་ཀྱི་ནང་དུ་གང་བ་དེ་དག་ལ་སྙོམས་པར་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་པ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མཉེས་གཤིན་པ་ཞེས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་མི་བརྗེད་པར་བྱེད་པའོ། །ད་ནི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ བྱ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བཟང་ངན་ཤེས་ཤིང་དུས་ཤེས་ལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཟང་པོའི་དུས་ཤེས་པ་དང་། ངན་པའི་དུས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནང་གི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའོ། །ནང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་ལ། ཕྱིའི་དབང་དུ་བྱས་ ནས་དུས་སྦྱོར་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ།དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གཙུག་ལག་ལ་མཁས་པར་བྱའོ།

其中安住是指空行母们，与她们无二成为空行。现在为了显示无有傲慢心而以三种比喻利益众生，故说"持大如意宝"等。如是安住虚空道后摄受众生，如同如意宝般无分别而趣入。
遍主一切宝中胜是因为保持平等而如是称呼。殊胜是赐予最胜悉地。
"如大如意树开敷"是说，如同如意树生出所需之物不是从树枝或裂开的树干生出，而是唯从开敷中生出，非从未开敷中生出。同样，从三身中生出利益众生，而非仅从法身。或者，喜和胜喜如同嫩芽，不从其中生；离喜如同枯萎，不从其中生；而是从俱生即开敷中生出三身果。
"最胜善瓶"是说如同成就宝瓶能生出所需，此处也能摄受众生。最胜是指赐予最胜悉地。
"作一切众生利"是说平等地利益众生。这是什么呢？说道"饶益悦顺众生"。因为是所求故称饶益，对于如同船破、处于大悬崖边、被钉在木桩上、或沉溺于粪坑中的众生们，平等地安置于安乐因果中，故如是称呼。悦顺是指恒时不忘。
现在为了显示以殊胜智慧利益众生，说道"知善恶及时"。为了知晓善时和恶时而从内在方面摄受众生。从内在方面了知各别风的运行，从外在方面以十二时轮了知，因此应当精通瑜伽典籍。

 །ཁྱབ་བདག་ཅེས་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པའོ། །དམ་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་མི་སླུ་བ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་གཙུག་ལག་གིས་མི་སླུ་བའོ། །དམ་ ཚིག་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་རྩིས་ཀྱིས་བཟང་བ་དང་ངན་པ་དང་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ནི་དུས་ཤེས་པའོ། །དབང་པོ་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པའོ། །རྣམ་གྲོལ་གསུམ་ལ་མཁས་པ་པོ། །ཞེས་ བྱ་བ་ལ།རྣམ་གྲོལ་ནི་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཐེག་པའོ། །གསུམ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །མཁས་པ་པོ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ལ་ཅི་རིགས་པར་སྟོན་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་ལྡན་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་གཙུག་ལག་གི་སྒོ་ནས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་གཙུག་ལག་ནི་རང་གི་དོན་ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཤེས་བཀྲ་ཤིས་བཀྲ་ཤིས་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཤེས་པ ནི་རྩིས་སོ།།དེས་བཟང་ན་ནི་བཀྲ་ཤིས་པ། ངན་ན་ནི་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་སྟེ། བཟློག་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་རྩིས་དེ་ཤེས་པས་བྱ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང་བཀྲ་ཤིས་པའོ། །བཀྲ་ཤིས་ཀུན་གྱི་བཀྲ་ཤིས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བཀྲ་ཤིས་པའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ། གྲགས་པའི་བཀྲ་ ཤིས་སྙན་གྲགས་དགེ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཀྲ་ཤིས་པ་ཉིད་དུ་སྙན་གྲགས་པའོ། །དབུགས་འབྱིན་ནི་ལྟ་བ་ལོག་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཅན་ཡང་རྩིས་འདིའི་སྒོ་ནས་དབུགས་འབྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལྟར་དབང་ཐོབ་པས་དབུགས་འབྱིན་ཅིང་ངལ་སོས་པའོ། །དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཆེན་ པོས་ཚིམ་པར་བྱེད་པས་དགའ་སྟོན་ཆེ་ཞེས་པའོ།།དགའ་ཆེན་རོལ་མོ་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བཀོད་པས་སོ། །བཀུར་སྟི་རིམ་གྲོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལྷ་དང་མིའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གཞི་ཡིན་པས་དབང་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ པའི་དོན་ཏོ།།མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་གྲགས་བདག་དཔལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་ན་གྲགས་བདག་དཔལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དཔལ་བདག་གི་དོན་ཏོ།

遍主是指遍及轮回和涅槃二者。"谙熟"是指不欺诳，即不违背瑜伽典籍。"具誓言"是指具足誓言而趣入利益众生。
通过如是算法了知善恶、生死等即是知时。"根器"是指了知殊胜与非殊胜。
关于"善巧三解脱"，解脱是指能解脱的乘。三是指声闻、缘觉和大乘。善巧是指如前所说，根据上等和下等根器相应而教导，故如是称呼。
关于"具功德知功德"，如是应当通过典籍了知具功德与不具功德。或者，典籍是了知自利功德，通过此门应当了知他利具功德。
关于"知法吉祥生吉祥"，知法是指算法。由此若善则吉祥，若恶则不吉祥，应当遮止。或者，通达此算法则无论做何事皆吉祥。"一切吉祥之吉祥"是指出世间的吉祥。对此解释说："名称吉祥美名声"，即以吉祥而闻名。
安慰是指通过此算法门使具邪见神通者获得安慰。大是指如是获得自在而得到安慰休息。因以大喜大乐令满足故称大欢宴。
"大喜大乐舞"是指安置一切于大手印中。
"圆满供养承事"是指作为人天圆满之基，应当趣入灌顶之义。
关于"最胜欢喜名主尊"，最胜欢喜是指无二。具此者即名主尊，是指世间之尊主义。

 །མཆོག་ལྡན་མཆོག་སྦྱིན་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་རང་མཆོག་དང་ལྡན་པས་གཞན་ལ་མཆོག་ སྦྱིན་པར་ནུས་པ་དེ་ནི་གཙོ་བོ་རབ་ཕུལ་གྱ་ནོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར། སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པ་སྐྱབས་སུ་འོས། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་དང་ཕ་རོལ་གྱི་འཇིགས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པའོ། །ད་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཆ་ལུགས་བཟུང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར།འཇིགས་ཆེན་དགྲ་སྟེ་རབ་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིགས་ཆེན་ཡང་ཡིན་ལ་དགྲ་ཡང་ཡིན་པས་འཇིགས་ཆེན་དགྲ་སྟེ། ཆུ་བོ་བཞི་དང་། བདུད་བཞི་དང་། ངན་སོང་གསུམ་དང་། གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་སྟེ། དེའི་དགྲ་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་ སོ།།དེ་དག་ལས་གྲོལ་བས་ན་རབ་དང་མཆོག་དང་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །འཇིགས་པ་མ་ལུས་སེལ་བ་པོ། །ཞེས་པ་ནི་འཇིགས་པ་བརྒྱད་དོ། །མ་ལུས་པ་ནི་འཇིགས་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པར་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་སེལ་བའོ། །ད་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཆ་ལུགས་དངོས་ པོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།གཙུག་ཕུད་ཕུད་བུ་ལྕང་ལོ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་དུས་སུ་ནི་ཧེ་རུ་ཀའི་རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་འདི་འདྲ་བར་བསྒོམས་ལ། རྗེས་ལ་ཐོབ་པའམ་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་ནུས་པ་ཐོབ་ནས་སྤྱོད་པ་བྱེད་པའམ། ཡུལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་ རིགས་ལྡན་ཚོལ་བའི་དུས་སུ་འདི་དག་བྱ་བ་སྟེ།།རྒྱལ་ཚབ་ཧེ་རུ་ཀའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཙུག་ཕུད་ནི་ཐོད་པའི་དུམ་བུ་སོར་ལྔ་པའི་ཚད་ལ་འཁོར་ལོའི་གཟུགས་སུ་བྲིས་ཏེ། དེའི་བུག་པ་ནས་སྐྲ་རྣམས་དྲངས་ཏེ་སྤྱི་ཁབ་བྱ་བའི་གཙུག་ཕུད་དོ། །འཁོར་ལོའི་སྟེང་དུ་རུས་པའི་ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་ དང་།སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བྱས་པ་ནི་ཕུད་བུའོ། །ལྕང་ལོ་ནི་རྐུན་མའམ་དཔའ་བོ་བསད་པའི་སྐྲ་ལས་བྱས་པའི་ལན་བུ་ཕྲ་མོ་གཉིས་ལྡན་པ་གཡས་གཡོན་དུ་འཕྱང་བའོ། །རལ་པ་མུཉྫ་ཅོད་པན་ཐོགས་ནི། སྐྲ་གྱེན་དུ་བརྫེས་ནས་དར་གྱིས་བཅིངས་ནས་རལ་པའི་ཚོགས་ཐུར་དུ་འཛག་ པའོ།།མུཉྫ་ནི་སྐྲའམ་རྩ་ལས་ལྷས་མ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་འཆང་བའོ། །གདོང་ལྔ་ནི་རུས་པའམ་བ་སོ་ལས་ཐོད་པ་སྐམ་པོའི་དབྱིབས་བྱས་པ་ལྔ་མགོ་ལ་འཇོག་པའོ། །དེའི་ཁ་ནས་རུས་པ་ལས་བྱས་པའི་མུ་ཏིག་ཧ་རའི་གཟུགས་ཆེ་ཆུང་དུ་བྱས་པ་ལས་རིང་ཐུང་བྱས་པའི་རིམ་པ་ གསུམ་དང་ལྡན་པས།ཟུར་ཕུད་ལྔ་པ་མེ་ཏོག་ཐོད། །ཅེས་བྱ་བའོ།

关于"具胜施胜主尊者"，是指自身具足殊胜而能赐予他人殊胜，即为最上、超绝、殊胜的主尊。因此说"最胜皈依堪皈依"，即成为此世他世具怖畏者的皈依处。
现为显示持律仪威仪而利益众生的功德，故说"大怖敌为最胜尊"等。大怖且为敌故称大怖敌，即四瀑流、四魔、三恶趣及二取分别，其敌即是律仪。因从彼等解脱故称最上、殊胜、主尊。
"遣除一切诸怖畏"是指八怖。"一切"是指怖畏的种类，即通过律仪消除丝毫不剩的一切怖畏。
现为显示律仪威仪的实相，故说"顶髻发髻垂发髻"等。此中在等持时应当观想如是嘿噜嘎饰品威仪，后得位或生圆次第获得能力时行持，或于二十四圣地寻访持明时应当如是行持，称为佛子嘿噜嘎行。
因此，顶髻是指五指宽的头骨片刻画成轮形，从其孔中穿出头发作为总髻的顶髻。轮上安置骨制半月及金刚杵即为发髻。垂发髻是指用盗贼或勇士的头发制成的两条细辫垂于左右。
"发髻文札戴宝冠"是指将头发向上梳拢用绸缎系住而发髻群向下垂落。文札是指用发或草精心编织而戴持供养。五面是指用骨或牙制成干枯头骨形状的五个头骨置于头上。从其口中悬挂用骨制成大小不同的珍珠形饰物排列成三层，故说"五髻花骷髅"。

 །གཙུག་ཕུད་ལྔ་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་གདོང་ལྔ་པོ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་རུས་པ་ལས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་རེ་རེ་ཕྲེང་བའོ། །མགོ་ཟླུམ་ནི་སྐྲ་བརྫེས་པས་འཛུམ་པར་སྣང་བའོ། །བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོ་འཆང་ཞེས་པ་ནི་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རུས་ པའི་རྒྱན་གྱིས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ།གཡོན་པའི་གྲུ་མོས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལྷུང་བཟེད་གཟུང་། ལག་པས་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་གཟུང་། ལག་པ་གཡས་པ་ཌ་མ་རུ་དང་ལྡན་པར་བྱས་པ། ལྷུང་བཟེད་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རས་ཀྱིས་གཡོགས་ནས་སྤྱོད་པའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ ལྷུང་བར་མི་བྱའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་གོ། །དེ་ནི་དཀའ་ཐུབ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ་ཐ་མལ་བའི་རྟོག་པ་བཅོམ་པའོ། །དཀའ་ཐུབ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པས་ནི་ནང་གི་དྲི་མ་བཀྲུས་པས་ ན་གཙང་གནས་ཏེ་གཙང་སྦྲ་ཅན་ནོ།།གཽ་ཏ་མ་ནི་སྐད་སོར་བཞག་པ་སྟེ། དམ་པ་ཞེས་པའམ་མཆོག་ཅེས་པའོ། །གཙང་སྦྲ་དེ་ཡོད་པ་ནི་ནང་གི་བྲམ་ཟེའོ། །ཚངས་པ་ཚངས་པ་ཤེས་པ་ནི་དྲི་མ་དག་པ་སྟེ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཐོབ་པའོ་ཞེས་པའོ།།གྲོལ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ལས་སོ། །ཐར་པ་ནི་བཅིངས་པ་ལས་སོ། །དེའི་ལུས་གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །རྣམ་གྲོལ་ཞི་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆགས་བྲལ་གྱི་ལུས་སོ། །ཞི་བ་ཉིད་ནི་ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལུས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུའོ། །ཡང་ན་ རྣམ་གྲོལ་ཞི་བ་ནི་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས་པའོ།།ཞི་བ་ཉིད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མྱ་ངན་འདས་ཞི་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་པའོ། །ལེགས་པར་མྱ་ངན་འདས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། གཞན་ནི་མ་ལེགས་པའིའོ། ། ད་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདེ་སྡུག་སེལ་བ་མཐར་གྱུར་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་དགའ་སྟེ་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་པ་ནི་དགའ་བྲལ་སྟེ། འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེལ་བ་ནི་ལོག པར་རྟོག་པ་སེལ་པ་སྟེ།གནས་ལ་སོགས་པའོ། །མཐར་གྱུར་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། མཆོག་མཐའ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་གྱུར་པ་ཞེས་པས་དགའ་བྲལ་དུ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་པའི་ཕྱིར་རོ།

"具五顶髻"是指在每个五面上各有一个骨制金刚杵串。圆头是指头发盘起呈现圆润状。"持大律仪"是指手等部位也以骨饰装饰完整，左肘持瑜伽钵，手持托杖，右手持拿嘎鼓，钵和托杖以尸林布包裹而行持。梵行是指不令内外菩提心漏失。
如是律仪在诸律仪中最为殊胜。此为苦行圆满，即摧毁凡俗分别。"大苦行"是指以如是苦行成就最胜悉地。以如是行为洗净内在垢染，故为清净处即具清净。
"瞿昙"是保留原音，意为"圣者"或"殊胜"。具此清净即为内在婆罗门。"梵天知梵"是指清净无垢，即无住涅槃。为显示此义，故说"涅槃"即为证得。
解脱是从证悟中得。解脱是从束缚中得。彼之二身从一切中完全解脱。"解脱寂静"是声闻离欲之身。"寂静性"是具欲之身即金刚持身。或者，"解脱寂静"是不住轮回，"寂静性"是不住涅槃。为显示此义，故说"涅槃寂静涅槃"。善妙涅槃是无住涅槃，其他则为不善妙。
现为显示宣说般若智慧灌顶之相，故说"除乐苦成究竟"等。乐是喜与胜喜，因为是乐性故。苦是离喜，因为是欲求故。除是遣除邪分别，即处所等。究竟是俱生，因说"最极"故。说"究竟"是为遣除离喜的邪分别故。

 །ཆགས་བྲལ་ལུས་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆགས་ བྲལ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ།དེ་དང་མཐུན་པའི་དགའ་བྲལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཐུབ་པ་མེད་པ་དཔེ་མེད་པ། །ཞེས་པ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་གྱིས་མི་ཐུབ་པའོ། །དཔེ་མེད་པ་དེ་སྐར་མ་དང་ཟླ་བ་ལྟ་བུའོ། །མི་མངོན་པ་ནི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་སྣང་བ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །གསལ་བྱེད་མིན་པ་ནི་གསལ་བྱེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །མི་འགྱུར་པ་ནི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འགྲོ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཆ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་པོ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་དང་རྡོ་རྗེ་བདག་ཉིད་དང་། །འགྱུར་མེད་དུས་ནི་ཐམས་ཅད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་མིང་ཀུན་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཁྱབ་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་མམ་དབང་པོ་དྲུག་པའོ། །ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་བཞི་ལ་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྲ་བ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་སྲིད་པར་མི་འཁོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་བྲལ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཟག་བཅས ཀྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བའོ།།ཡང་ན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བས་ཟག་པ་མེད་པའོ། །རྡུལ་མེད་ཅེས་པ་ནི་རྡུལ་ནི་དྲི་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དྲི་མ་མེད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །ཉེས་པ་སྤངས་པ་སྐྱོན་མེད་པ། །ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐྱོན་དུ་ འགྱུར་པ་ཀུན་ཞེས་པའོ།།ཤིན་ཏུ་སད་པའི་བདག་།ཅེས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་སུ་གཉིད་སད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སངས་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཞེས་པའོ། །ཀུན་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པ་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀུན་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་རིག་པ་སྟེ། མི་སླུ་བས་ན་དམ་ པའོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་འདས། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ལས་འདས་པའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཚུལ་འཆང་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་འཆང་བའོ། །དེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཚུལ་གསུངས་པ། རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་མཛད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ།

超越离欲之身。如是所说，离欲即声闻涅槃，超越与之相应的离喜。"无能胜无可喻"是指三喜不能胜。无可喻者如星月。不显现是指非诸根行境。为何？不显现即非行境。非能显是指不依赖其他能显。不变是因为常住。若无常则将成非佛智慧故。遍行是指无有方分故。周遍者是指无形故，如虚空。
如说："周遍金刚自性，恒常一切时。"即成为极善。或者，因法身一味故不变。其名为遍行，因为周遍故。周遍是三界或第六根。如四大中虚空遍满。微细是难以了知。无漏是因不为境与非境所轮回故。离种子是因果无别故离有漏种子。或者因离有漏种子故无漏。
无尘是指尘为垢染，此离三喜垢染故。无垢是俱生。"离过无过失"是指一切成为俱生过失。"极为觉醒自性"是如同体验时从睡梦中醒来，即"觉"之义，所谓"佛"。"一切"是遍知，即知晓觉察轮涅无二，因不欺诳故为圣。
"超越识之法性"是超越能知所知。其相貌如何？如说："持无二智慧相"，即持能知所知无二之相。宣说以此利益众生之相："无分别任运成"，即以往昔愿力任运成办。

 །དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ལས་བྱེད་པ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མ་ཞེས་པ་ནི་སྔོན དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་རྒྱུའོ།།ཐ་མ་ཞེས་པ་ནི་འགག་པ་སྟེ་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཇིག་པའོ། །མེད་ཅེས་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་འགག་པའི་རྐྱེན་ཏེ། རང་བྱུང་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། དང་པོ་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྒྱུར་འདོད་པ་དེ་མེད་པའོ། །དེས་ན་རྒྱུ་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ ལ།དེ་ཡང་བདག་གི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འབྲས་བུ་སྔོན་དུ་རྒྱུ་བའི་ཚེ་རྒྱུ་དེ་དང་འབྲས་བུ་བདག་ཉིད་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་མེད། ཡོད་དོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་འགགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངམ། འོན་ཏེ་མ་འགགས་པ་ལས་འབྱུང་། འགགས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། འགགས་པའི་ཕྱིར་ འབྲས་བུ་གང་ལས་འབྱུང་།མ་འགགས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དུས་གཅིག་པར་འགྱུར་པས་ན་འདི་ནི་བདག་མེད་པའོ། །དེ་གང་གིས་མཐོང་སྙམ་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་མིག་དང་འདྲ་བས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ ལུས་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས།།ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་གང་གིས་མཐོང་བ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་དབང་བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར། ཚིག་གི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་བླ་མ་ལ་ ལྟོས་དགོས་པས་དང་པོ་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཎྜལ་དང་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཚིག་འདིས་བསྟོད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་པར་ངོས་བཟུང་བ་དེ། འདིས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །ཚིག་དབང་ཐོབ་པས་ན་ཚིག་གི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱའོ། །སྨྲ་བ་ཆེ་ཞེས་པ་ ནི་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་བཞི་པ་མཆོག་ཡིན་པས་སོ།།སྨྲ་བའི་སྐྱེས་མཆོག་ནི་བཞི་པ་སྨྲ་བས་སོ། །སྨྲ་བའི་རྒྱལ་པོ་ནི་གཞན་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པས་སོ། །སྨྲ་བའི་དམ་པ་ནི་འདིའི་སྒོ་ནས་གཞན་རྟོགས་པས་སོ། །མཆོག་གི་གནས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གནས་སོ། །སྨྲ་བའི་སེང་གེ་ནི་ ལྟ་བ་ངན་པ་ཚར་གཅོད་པས་སོ།།ཚུགས་པ་མེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཀླན་ཀས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀྱེ་ཞེས་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད་ཅེས་བྱའོ།

问其作何事？如说："作三世诸佛事业。"三世诸佛如何？如说："佛陀无始亦无终。"始者即先行，为因。终者即灭，不为缘所坏。无者即生因与灭缘，此为自生之义。即此所说："最初佛陀无有因。"即无声闻所许极微为因。因此，因是先行，即我之事业等。
当果先行时，此因与果自性是一等是否存在？抑或不存在？若谓存在，果从已灭因生？抑或从未灭因生？若谓从已灭生，因已灭故从何生果？若未灭则因果成一时，故此即无我。
问由何见此？如说："智慧一眼无垢染。"智慧即般若智。一眼无垢染是因如眼故。"具身智慧如来者"，即如是见者名为智慧身，称为如来。
今为抉择第四灌顶相，说"语自在"等。获得此须依止上师，故为先令上师欢喜，以曼荼罗及会供为先行，以此语赞叹。于第三中所指认者，以此当修持。因获语灌故为语自在，即无量光。
大语者，因在诸语中第四最胜故。语中胜者，因说第四故。语王者，因不为他寻过所胜故。语中圣者，因由此门他得证悟故。最胜处者，即成就处。语狮子者，因断除恶见故。无畏者，因他难故。如是，以"呜呼"为先而称礼赞。

 །ད་ནི་བཞི་པའི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་དུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་རྟེན་དང་བཅས་པ་ དང་།རྟེན་མེད་པ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་བཅས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཀུན་ཞེས་པ་ནི་རྒྱལ་རིགས་ལ་སོགས་པའོ། །ལྟ་བ་ནི་ལས་རྒྱ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གནས་ལྔར་ཡི་གེ་དགོད་པའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ བས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ།།གཟི་བརྗིད་ཕྲེང་བ་ནི་འོད་ཟེར་ཏེ། སྤྱན་ལ་སོགས་པ་བཀུག་ནས་བསྟིམས་ཏེ་དེར་བྱ་བའོ། །བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞེས་ནི་ལྟར་བལྟ་ན་སྡུག་པ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འོད་བཟང་འབར་བ་དཔལ་གྱི་བེའུ། །ཞེས་པ་ནི་སྙིང་གར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ལག་ན་འོད་འབར་སྣང་བ་པོ། །ཞེས་པ་ནི་ལག་ པས་རྫས་ལ་སོགས་པ་ལེན་པ་ལྟར་ཕོ་ཉ་འདིས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལེན་པར་བྱེད་པའོ།།སྨན་པ་ཆེ་མཆོག་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱིས་ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ། ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། ཆུང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དབང་ དུ་བྱས་ནས་ཀུན་ཞེས་པ་ཡུལ་ལྔ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པར་ལྟའོ།།ཡེ་ཤེས་ལ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གདབ་པ་སྟེ། བདེ་བ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་རུང་བར་ལྟ་སྟེ། ཙུམྦ་ན་དང་། ཨཱ་ལིངྒ་དང་། ན་ཁ་པྲ་ཧ་ར་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །གཟི་བརྗིད་ཕྲེང་བ་བལྟ་ན་སྡུག་།ཅེས་པ་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བས་རེག་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་ སོགས་པ་སྤྱན་དྲང་བ་དང་དེར་བྱ་བ་སྟེ།བལྟ་ན་སྡུག་པ་ནི་ལས་དང་འདྲ་བར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །སྨན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་གསོ་སྟེ་ཟུག་རྔུ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལྟར་ན་ཀུན་དུ་ཞེས་པ་ལུས་ཀུན་དུ་སྟེ། སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པའོ། །བལྟ་ན་སྡུག་ཅེས་པ་ནི་གནས་དེར་འཁོར་ལོ་ལྟ་བ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟི་བརྗིད་ནི་གཏུམ་མོའོ། །ཕྲེང་ནི་འཁོར་ལོ་བཞི་རིམ་པས་བསྲེག་པ་སྟེ། ལྟེ་བའི་ཨའོ། །དཔལ་བེའུ་ནི་སྙིང་གར་བག་ཆགས་བསྲེག་པའོ། །ལག་ན་འོད་འབར་ནི་དེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བླངས་པའོ། །སྨན་པ་ནི་སྔར་བསྲེགས་པ་གསོ་བར་བྱེད་པའོ། །ཟུག་རྔུ་ནི བདག་ཏུ་ལྟ་བའོ།

现为宣说抉择第四灌顶相，说"普观"等。此中有依所依与无所依二者。就依所依而言，"普"即王族等。"观"即以智慧印持业印，即于五处安置文字，为佛眼等自性。依此生起最胜喜，因生大手印故称此名。
"威光鬘"即光明，召请眼等融入彼处。"妙观"即观见为妙故称此名。"光明炽盛吉祥相"即于心间所体验。"手持炽光显现者"即如手取物等，此使者亦取无二。"大医胜尊主"即以方便拔除刺痛。
即此解说："无上拔除刺痛"，因虽小亦能生苦故。或就智慧印而言，"普"即观五境色金刚女等。以业印印持智慧，观为堪为生乐所依，当作亲吻、拥抱、爪划等。
"威光鬘妙观"即以光明鬘召请触金刚女等并于彼处作业，妙观即如业。余如前。医即治愈烦恼病，称为刺痛。
就法印而言，"普"即遍身，即顶等。"妙观"即于彼处观轮，即大乐等。"威光"即拙火。"鬘"即次第焚烧四轮，即脐轮阿字。"吉祥相"即于心间焚烧习气。"手持炽光"即以此取智慧甘露。"医"即治愈前所焚烧。"刺痛"即我见。

།ད་ནི་དེ་དག་གི་མཐུན་པའི་དཔེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྨན་རྣམས་མ་ལུས་ལྗོན་པའི་ཤིང་། །ཞེས་པ་ལ། སྨན་གྱི་ལྗོན་པའི་ཤིང་ནི་སྡོང་བུ་དང་མེ་ཏོག་དང་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྨན་དུ་འགྱུར་པ་ལྟར་ཕོ་ཉ་དེ་དག་ལ་བལྟས་པ་དང་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པས་གཉིས་སུ་ མེད་པའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་པས་སོ།།ནད་དོ་ཅོག་གི་དགྲ་ཆེ་བ། །ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་རྣམས་རྩད་ནས་གཅོད་པས་ན་ནད་ཀྱི་དགྲ་བོ་ཆེན་པོའོ། །སྡུ་གུ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དེའོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མཆོག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་ མེད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དཔལ་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་འབྱུང་བས་སོ། །རྒྱུ་སྐར་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་ནི་ཡེ་ཤེས་དེས་ཉོན་མོངས་པ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་སྐར་མའི་ཚོགས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཇི་ཙམ་དུ་སྙམ་པ་ལ། ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་ མཁའི་མཐར་ཐུག་པར།།ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ལེགས་པར་འཛུགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུ་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འཛུགས་པ་ནི་བསྟན་པ་སྟེ་གསུམ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འགྲོ་ན་གདུགས་གཅིག་ཡངས་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་དྲུག་གོ། ། གདུགས་ནི་གདུགས་དང་འདྲ་བ་སྟེ་ཚ་བའི་གདུང་བ་སེལ་པར་བྱེད་ཅིང་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡངས་པ་ནི་ཁྱབ་པའོ། །གང་གི་གདུགས་ཤེ་ན། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྣང་བ སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་པར་གདུགས་སོ།།མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། །དཔལ་ལྡན་པདྨ་གར་གྱི་བདག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། གར་མཁན་དང་གླུ་མཁན་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་དམན་པའི་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པས་ན་གར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རློམ་སེམས་མངའ་འམ་ ཞེ་ན།ཁྱབ་བདག་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་མཆོག་དང་དམན་པའི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རམ། ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་ན་རིན་ཆེན་གདུགས་སོ།

现为显示彼等相应比喻故，说"一切药树木"等。药树木如其树干、花朵、枝叶等一切皆成药，如是观视彼等使者等即成无二之友。
"一切病大敌"即从根本断除烦恼病故为病之大敌。"妙药"即如是加持者。"三界最胜"即因无有其他能证无二之殊胜方便故称此名。
"具德"即能生自他利益故。"星宿轮具"即此智慧胜伏烦恼，如月轮胜伏众星。
其量为何？说："十方虚空边际中，善立正法胜幢幡"。十方即境与根。法幢即智慧。树立即显示，为第三智慧。
"众生广大一伞盖"即六道。伞即如伞，因能除热恼苦而作护故。广大即遍及。
何人之伞？说："慈悲具轮"。因即慈悲，相即天坛显现摄受众生之伞。
其相为何？说："具德莲花舞自在"。因能正持舞者歌者等极卑下众生故称舞自在。
如是有慢心否？说："大遍主"，因以慈悲成办胜劣众生利益故。为生欲望故？或因以天坛摄受所化故为宝伞。

 །དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་ པ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་རྒྱས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གཟི་བརྗིད་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཞེས་གཞི་གཅིག་ལ་བསྡུ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དབང་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་ནི་རིགས་ ལྔའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ།།དེའི་གཟི་བརྗིད་དམ་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ལྟར་འགྱུར་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་འཆང་བ། །ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་མི་གཉིས་པར་འགྱུར་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉམས་སུ་བཞེས་པ་སྟེ།དེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བསྟན་པ་གཅིག་།ཅེས་པ་ནི་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་པའོ། །དེ་གང་གི་མཐུ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དབང་བསྐུར་དཔལ། །ཞེས་གསུངས་ ཏེ།རྡོ་རྗེ་ནི་བུམ་པ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་དངོས་སོ། །དེས་མཚོན་པའི་དྲིལ་བུའི་ཡང་ངོ་། །རིན་ཆེན་ནི་ཅོད་པན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་དང་། མིང་ཡང་གཟུང་ངོ་། །དབང་བསྐུར་བ་ནི་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དཔལ་ནི་བཤད་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་ཆེ་བའོ། །གསང་བ་ལྟར་ན་ རྡོ་རྗེ་ནི་བླ་མའོ།།རིན་ཆེན་ནི་ཕོ་ཉའོ། །དབང་བསྐུར་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་སློབ་མའི་ལྕེ་ལ་འཇོག་པའོ། །དཔལ་ནི་དེས་དེའི་ངག་གི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་སློབ་མའོ། །རིན་པོ་ཆེ་ནི་དེ་ལ་བྱིན་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དབང་བསྐུར་བ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པ་བསྟན་པའོ།།དཔལ་ནི་དེའི་ཡིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པའོ། །བཞི་པ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་སློབ་དཔོན་ནོ། །རིན་པོ་ཆེ་ནི་སློབ་མའོ། །དེ་ལ་དེས་ཚིག་དབང་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་པའོ། །དཔལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །ད་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རིན་ཆེན་ཀུན་བདག་ དབང་ཕྱུག་སྟེ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་གསེར་ལ་སོགས་པའོ། །དབང་ཕྱུག་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའོ། །དེ་ལྟར་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའོ།

如是为广说灌顶成为一切佛陀之主等功德故，说"一切佛威光"等。应知此等皆摄于"一切佛"一基。如是得灌顶之补特伽罗，一切佛即五部如来。其殊胜威光即大金刚持，如是将成。
"持一切佛身"即与三世一切佛身无二。"一切佛大瑜伽"即修持一切佛身，具此者亦将如是。"一切佛一教"即教法之本质大手印，将成为彼。
思此为何力故，说："金刚宝灌顶德"。若依瓶灌，金刚即实物金刚，所表亦为铃。宝即宝冠。如是亦摄水及名。灌顶如前说。德即如说出世间圆满之大。
若依密，金刚即上师。宝即使者。灌顶即以彼所生菩提心置于弟子舌上。德即以此尽其语障。
若依第三，金刚即弟子。宝即授予彼之手印。灌顶即以上师教授示俱生。德即尽其意障。
若依第四，金刚即阿阇黎。宝即弟子。即彼授予彼宝语灌。德即能尽智慧障。
今为显示世间圆满故，说"一切宝主自在"等。如"一切宝"即金等。自在即如意宝。如是初二为宝，第三为如意宝。

 །འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པའི་རྒྱལ་པོའོ། །བྱེ་བྲག་ ནི་ཤར་གྱི་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་སྟེ།བདག་ཅེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་དབང་དང་ལྡན་པར་དེ་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གིས་བསྲུང་བ་དང་སྦེད་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་པ་སྟེ། ཕན་ཡོན་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ཀུན་གྱི་རྗེ། །ཞེས་པ་ལ་རྡོ་ རྗེ་འཆང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ།།ཡང་ན་གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །རྗེ་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་དབང་བྱེད་པར་དེ་འགྱུར་པའོ། །ད་ནི་དབང་དང་ལྡན་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བར་འགྱུར་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཆེ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གསང་བ་གསུམ་པོ་འདི་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་གེ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། ཆགས་བྲལ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྟོག་པར་དཀའ་བའོ། །དེ་ལྟར་གསང་བ་གསུམ་དང་། དབང་དང་ལྡན་པ་དེའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དབྱེར་མེད་པར་འགྱུར་པའོ། །སངས་ རྒྱས་ཀུན་ནི་རིགས་ལྔའོ།།ཐུགས་ནི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བའོ། །དེའི་ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླང་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་སྣང་བ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ནི་ཆོས་ མཐུན་པ་སྟེ།མདོག་དམར་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པ་དང་། རེག་བྱ་ཚ་བའི་ཕྱིར་ཁྲག་གོ། །རྡོ་རྗེ་ཟླ་བ་དྲི་མེད་འོད། །ཅེས་པ་ནི་ཁ་དོག་དཀར་བ་དང་། བདེ་བ་སྐྱེད་པ་དང་། བསིལ་བ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་ཆགས་པ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་གནས་ སྐབས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཏེ།ཡི་གེ་དང་། ཕྱག་མཚན་ནོ། །ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་འོད། །ཅེས་པ་ནི་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའོ། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པ་ནི་བུ་སྐྱེས་པ་སྟེ། མངལ་ནས་སྐྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་པ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་པ། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་སྣང་བ་ཆེ། །ཞེས་ པ་ནི་ཚོགས་གཉིས་སྔོན་དུ་སོང་བས་བསྲུང་བ་རྡོ་རྗེ་ར་བ་དང་།དེར་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་གདན་དང་བཅས་པའི་ནང་དུ་ཀཱ་ལི་ཚར་གཉིས་ལས་གྲུབ་པའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་ཀཱ་ལིས་བརྒྱན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བྱི་རུ་ལ་མུ་མེན་གྱི་འཕྲ་བཀོད་པ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པ་ནི་མཉམ་པ་ ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།

世间自在即转轮王。别即东方持国等，"主"即成为彼等之主具权。或者将为世间自在等彼等所护持、隐藏等，功德中亦明显宣说。
"持金刚众主"中，持金刚即菩萨，或者金刚手夜叉。"主"即成为彼等之主宰。
今为显示具权者将成佛身语意密故，说"一切佛大心"等。此三密难为数论等寻思者、诸菩萨、离欲如来所思议。如是三密与具权者之身语意三成为无别。
一切佛即五部。心即心密。其余易解。
今为略示修持生起次第故，说"金刚日大光"等。此等即刹那生起。金刚日为法相应，因红色、生苦及触热故为血。"金刚月无垢光"即因白色、生乐及清凉故为菩提心。"离欲等大欲"即五位自性，为字及手印。"种种色燃光"即放光及收摄。"金刚跏趺正觉"即生子，为胎生之义。
就五证悟而言，"金刚日大光"即以二资粮为先之护持金刚墙，于彼法界及具座宫殿中，以二列咖离庄严日轮，亦以咖离庄严，如同于珊瑚上嵌以红宝石般修习，为平等性智之自性。

།རྡོ་རྗེ་ཟླ་བ་དྲི་མེད་འོད། །ཅེས་པ་ནི་ཨཱ་ལི་ཟུང་ལས་བྱུང་བའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པ་ལ་དབྱངས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དུང་ལ་མུ་ཏིག་བཀོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེར་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ནག་པོ་བསམ་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ བོའོ།།དེ་གཉིས་ལས་འོད་ཟེར་ཕར་སྤྲོ་ཞིང་བསྡུས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་དང་ལྡན་པ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཆགས་བྲལ་ཞེས་པ་ནི་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་སྟེ། ཡུམ་མེད་པའི་ཡབ་བམ། །ཡབ་མེད་པའི་ཡུམ་བསྒོམ་པ་སྟེ་ཁྲོ་བོའོ། །ཡང་ན་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ་གཡས་ ན་རལ་གྲི་དང་།མདའ། གཡོན་ཨུཏྤལ་དང་གཞུ་འཛིན་པའོ། །སོགས་ཞེས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐུ་སྟེ། ཆགས་པ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་ཡབ་ཡུམ་ཁ་སྦྱོར་ཁྲོ་བོ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའོ། །ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཞེས་པ་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་འདོད་པའོ། །འབར་བའི་འོད་ཅེས་པ་ནི་དཀར་པོ་ ཡང་ཤིན་ཏུ་དཀར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པ་ནི་བཞུགས་སྟབས་ཏེ་ཇི་ལྟ་བུའི་ཡང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་ནི་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གསུངས་པའོ། །ཡང་ན་ཀློག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚོགས་སོགས་ པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་སེང་གེའི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་ཟླ་བ་ལ་མུཾ་བལྟ་སྟེ།དེ་ལས་བྱུང་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྐུ་བསམས་ཏེ། སེམས་ཅན་སྣོད་ཀྱི་དབང་གི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱས་ལ། དེ་དག་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་ལ་བསྟོད་པའི་རིམ་པས་ཀློག་པ་ནི་ཀློག་པའི་མན་ངག་གོ། །ད་ནི་འགྲོ་བ་ དང་མཐུན་པར་སྐྱེས་པས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་ཉེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།སངས་རྒྱས་འགྲོ་བའི་ཆོས་འཛིན་པ། །ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བའི་ཆོས་ནི་ཕ་མས་བུ་སྐྱེས་པ་ལྟར་ན་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་དང་གནས་སྐབས་ལྔའི་ཚུལ་ལོ། །འཛིན་པ་ནི་མཐུན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ ན་ཡང་དེའི་ཉེས་པས་མི་གོས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་པདྨ་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་འབྱུང་བ་ནི་དཔལ་ལྡན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ནི་དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའོ། །པདྨ་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་པདྨ་འདམ་ལས་བྱུང་ཡང་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ལྟར། འདིར་ ཡང་འགྲོ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་ཡང་དེའི་ཉེས་པས་གོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

"金刚月无垢光"即从二列阿离生起的圆满月轮，以元音庄严，如同在海螺上镶嵌珍珠般，为镜像智之本性。于彼观想黑色吽字，为妙观察智之本性。从彼二者放光及收摄，成具吽字金刚，为成所作智之自性。
"离欲"即化身，修无母之父或无父之母，为忿怒尊。或者为文殊金刚一面四臂，右持剑与箭，左持青莲与弓。"等"即受用身，"大欲"即修父母双运忿怒相。"种种色"即白等任所欲。"燃光"即白中极白等。"金刚跏趺正觉"即坐势，为"如何亦"之义。
此等是就喜略者而言所说之生起次第。或者就诵读而言，以资粮等为先，于狮子座上观想月上之吽字，从彼生起世尊释迦牟尼离欲身，使众生器成为法器，对彼等以六坛城赞叹次第诵读，为诵读口诀。
今为显示虽随众生而生亦不为众生过失所染故，说"佛持众生法"等。众生法即如父母生子般之血、精及五位之相。持即相应，如是虽然，为显示不为其过失所染故，说"吉祥佛莲生"。生自他利为吉祥，佛即如是生起，莲即如同莲花虽从泥生而不为泥染，此中亦同，虽与众生法相应而不为其过失所染。

།ད་ནི་ལམ་གྱི་ཆེ་བ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་མཛོད་འཛིན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ཞེས་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དངོས་པོ་སྟེ། དེ་མཁྱེན་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ནོ། ། ཡེ་ཤེས་མཛོད་འཛིན་ཞེས་པ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་འཛིན་པའོ། །དེ་གང་གི་མཐུ་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱལ་པོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་འཆང་། །ཞེས་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཞེས་པ་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། སྐུ་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ་དང་། མང་བ་དང་ཉུང་བ་དང་། ཆགས པ་དང་བྲལ་བ་དང་བཅས་པའི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་པར་བསྐྱེད་ཅིང་སྤྲུལ་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཡང་རློམ་སེམས་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། སྒྱུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་འཆང་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་རིན་པོ་ཆེ་ལས་གྲུབ་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཁོར་རྣམ་བཞི་དང་བཅས་ པ་སྤྲུལ་ཞིང་།དེ་ཡང་དེ་དག་ལ་ཆོས་གསུང་བར་མཛད་པ་སྤྲུལ་བ་ཡང་དེ་དང་དེ་དག་ལ་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆེ་བ་སངས་རྒྱས་རིག་སྔགས་རྒྱལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འབྲས་བུའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་མི་ཉམས་པར་འགྱུར་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། སྔགས་བཟླས་པ་ དང་།འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་ལ་སོགས་པའི་མཐུ་སྟེ། རིག་སྔགས་རྒྱལ་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུགས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་དེའི་ཆེ་བའོ། །ད་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་མདོར་བསྡུས་ལས། ཡི་གེ་རབ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་རལ་གྲི་ཆེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་འདོད་པའི་ལྷར་བསྐྱེད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ལུས་ལ་འཁོར་ལོ་བལྟས་པའི་སྤྲུལ་པར་རྡོ་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་རལ་གྲི་བསམ་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་རྣོན་པོའོ། །མཐུན་པའི་དཔེ་རལ་གྲི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྩེ་མོ་ལ་ཡི་གེ་ཨ བསམ་པ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་མཆོག་སྟེ་རྣམ་པར་དག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། ཨ་སྟེ་རལ་གྲིའི་རྩེ་མོར་བལྟའོ། །རྣམ་པར་དག་ཅེས་པ་ནི་འོག་ནས་རིག་པར་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྡུག་བསྔལ་ གཅོད།།ཅེས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ།

现在为显示道之殊胜略说，故说"持一切智慧藏"等。"一切"即有无诸法，了知彼即一切智。"持慧藏"即持身语意三密。此为何力？"持种种幻化王"，王即金刚持。"幻化"即如幻化，生起并变化大小、多少、有欲无欲等种种身。如是是否有执著心？故又说"持种种幻化"，如幻化师在珍宝所成宫殿中变化如来及四众眷属，又变化彼等说法，于彼等亦无执著心。如是说"大佛明咒王"，果位时佛力不衰即生起次第、咒诵、放收光等之力，"明咒王"即从金刚乘法门而来，为其殊胜。
今从圆满次第略说，为显示最胜字瑜伽士圆满诸业及波罗蜜多故，说"利金刚大剑"等。于先已生起为所欲天身之身上，观轮之化现为具金刚之剑，形相为金刚，性质为锐利，相应喻为剑。于其尖端观想阿字，故如是称。为明显显示彼故，说"最胜字极净"，于诸字中最胜即阿字，观于剑尖。"极净"下当知。"大乘断苦"者，大乘即金刚大乘。

 །དེའི་ལུགས་དེས་རྡོ་རྗེས་སྡུག་བསྔལ་གཅོད་པ་སྟེ། སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འབྱུང་བ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་གནས་པ་དེ་གཅོད་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་སྲེག་པའོ། །མཚོན་ཆ་ ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆོས།།ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པས་མཚོན་ཆ་སྟེ་རལ་གྲིའོ། །ཆོས་ཞེས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ། དེ་ནས་ལཾ་བྱུང་ནས་ཧཾ་གནས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཡི་གེ་ཨ་གནས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཟབ་མོ་ཛི་ན་ཛིཀ་། ཅེས་པའི་ཟབ་མོ་ ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའོ།།ཛི་ན་ཛིཀ་ནི་རྒྱལ་བ་འཛིན་པ་སྟེ། རྒྱལ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །དེས་བཟུང་བ་ནི་ཧཾ་ངོ་། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་བློ་གྲོས་ཅན་ནོ། །དོན་བཞིན་རིག་ཅེས་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནས་རྣ་བ་གཡས་ནས་ཕྱིར་བྱུང་སྨིན་མའི་དབུས་ནས་ཞུགས་ཏེ་ ཚངས་པའི་བུ་ག་ནས་སོང་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ན་གནས་པའི་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་དཀྲུགས་ཏེ། དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཀུག་སྟེ་སྤྱི་བོ་ནས་ཞུགས་ཏེ་སྔར་བསྲེགས་པ་རྣམས་གསོས་ནས་འགེངས་པ་རིམ་གྱིས་འཆད་ལ། རིག་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ དོན་བཞིན་རིག་པ་སྟེ་བསྒོམ་པའོ།།ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཀུན་རྫོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པར་ཟད་དོ། །ས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དང་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྒྱན་དང་འདྲ་བས་གནས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་དག་པ་བདག་མེད་ཆོས། ། ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དག་པ་ནི་རོ་གཅིག་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ལས་སོ། །བདག་མེད་ཅེས་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་སྟེ། དེ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། །ད་ནི་རྩ་དང་ཐིག་ལེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡང དག་ཡེ་ཤེས་ཟླ་འོད་བཟང་།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། ཡང་དག་ཅེས་པ་ནི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཟླ་བ་འོད་བཟང་ཞེས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས། ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བས་ན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱའོ།

依此法门以金刚断除痛苦，即于心间法轮上，有烦恼意之本体五蕴五大自性之字，与断除相应而焚烧。"大兵器金刚法"者，如是断除烦恼故为兵器即剑。"法"即受用轮，即从蓝字生起至含字处所行之义。其中安住阿字即金刚法。"金刚甚深胜持者"中，甚深即不二菩提心。"胜持"即持胜者，胜者即大乐，彼所持即含字。如是修习之修行者即具金刚智慧者。"如实了知"者，从大乐从右耳出，从眉心入，经梵穴而行，搅动诸如来心间誓言轮，摄取彼菩提心，从顶入，渐次复活先前所烧者而充满，诸智慧清净即如实了知，为修习。"圆满诸度"等，如前所说而已。"具诸地庄严"者，由自身等如庄严而住故如是称。"清净无我法"者，识即波罗蜜多等，清净即一味，为菩提心之业。"无我"即如刚说，为所修之法。今为显示修习脉及明点如幻网之理故，以"真实智慧月光妙"等而说。"真实"即无颠倒义，即胜义菩提心。"月光妙"者，依如月之世俗菩提心而生智慧故称妙。

 ། དེ་ཉིད་ཐབས་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། བརྩོན་ཆེན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བརྩོན་ཆེན་ནི་རླུང་ངོ་། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཞེས་པ་ནི། སྔར་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་བསྲུབ་ཅིང་སྲུབ་པའི་སྦྱོར་བས་ཞུ་སྟེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས འདས་པ་འཕྲུལ་པར་བྱེད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དྲ་བ་ཞེས་པ་ནི་རྩ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་པའོ། །རྒྱུད་ཅེས་པ་ནི་རྒྱུའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་སྟེ་ས་བོན་ཞེས་པའོ། །ཀུན་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ལུས་པའི་ས་བོན་ནོ། ། བདག་པོ་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་གདན་ནི་མ་ལུས་ལྡན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་པའི་གནས་རྡོ་རྗེ་གདན་ཡིན་པ་ལྟར་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའི་གནས་སོ། །ཡེ་ཤེས་སྐུ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །རྣམས ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའོ།།མ་ལུས་འཆང་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་གདན་དེ་ལ་བཞུགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཀུན་དུ་བཟང་པོ་བློ་གྲོས་བཟང་། །སའི་སྙིང་པོ་འགྲོ་བ་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་གདན་ལ་བཞུགས་པར་མ་ཟད་ ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་བཞུགས་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པས་ན་ཀུན་དུ་བཟང་པོའོ།།སའི་སྙིང་པོ་འགྲོ་བ་འཛིན། །ཞེས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པས་སོ། །སྙིང་པོ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་མོ། །དེས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། འགྲོ་བ་འཛིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་འགྲོ་བ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྟེ་རྒྱུའོ། །ད་ནི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཡི་གེ་སྡེ་ཚན་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཁ་དོག་ལྔ་ལྔར་བཀོད་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་འཆང་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ན་སྣ་ཚོགས་ནི་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལས་གྲུབ་པའི་འཁོར་བ་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པའི་ཨ་ལས་འབྱུང་བའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། འདིར་རང་གི་འདོད་པ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཏེ། འདི་ལྟར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ།

思考其方便为何时，说道："大精进幻化网"等。大精进即风。"幻化"者，即前说菩提心以搅动摩擦等瑜伽而融化，能变化轮回与涅槃故称此。"网"即脉，于化身轮等持菩提心。"续"即住于因续，即种子。"一切"即轮回与涅槃无余之种子。"最胜主"者，因为除因外别无他故。"具足金刚座"者，如来所住处为金刚座，如是胜义与世俗无二即如来所生处。智慧身即无二。"诸"即毗卢遮那等。"具足持"即住于彼金刚座之义。
说道："普贤妙慧善，地藏持众生"，不仅具智慧身之诸如来住于金刚座，诸菩萨亦住，为显示此故，因证悟究竟故为普贤。"地藏持众生"者，因生一切功德。"藏"即彼等之藏即三身。思维彼作何事时，说"持众生"，即摄持清净与不清净众生。"一切佛大藏"者，彼胜义与世俗菩提心即一切佛之藏即因。
今为令化身轮中一切法一味故，说"化身轮"等。于化身轮中每一字群各具五色，称为持种种。或说种种即从业善不善所成之种种轮回从阿字所生。此为自宗修习次第。化身轮即种种，如是为轮回与涅槃。

 །དེ་ཉིད་བསྟན་པ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ཀུན་ཏེ། ཕུང པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལས་འབྱུང་ཞིང་འཇིག་པ་དང་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ།།རང་བཞིན་མཆོག་ནི་དེ་དག་ཡིན་པས་སོ། །དངོས་པོ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རང་བཞིན་འཛིན་ཅེས་པ་ནི་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པའོ། །སྐྱེ་མེད་ཆོས་དེ་སྣ་ཚོགས་དོན། །ཞེས་ པ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་བས་ན། ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་འཆང་བ། །ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་སྐད་ཅིག་ལ། །ཆོས་ཀུན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་འཆང་། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ན་ལམ་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་སྟེ། སྐད་ཅིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ།ལམ་མྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། ཚེ་གཅིག་གིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་འཐོབ་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཆེ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚེ་གཅིག་གིས་ཆོས་ཀུན་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེས་ན། ཐུབ་པ་བློ་མཆོག་ཡང་དག་མཐའ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་ཟློག་པ་ཐུབ་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང་། རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐུབ་པའི་བློ་དང་མཉམ་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་མཐར ཐུག་པ་ཞེས་བྱའོ།།མི་གཡོ་རབ་ཏུ་དང་བའི་བདག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ། མི་གཡོ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟའོ། །རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་དུས་གསུམ་གྱིའོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ་དེ་ཙམ་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱིའོ། །མངོན་སུམ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ཅིང་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། དེ་ལྟར་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡེ་ཤེས་མེ་ལྕེ་འོད་རབ་གསལ། །ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་བསྲེག་ནས་འོད་གསལ བར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་དག་གིས་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བཤད་ཟིན་ཏོ།

其本身的宣说："一切事物最胜自性"，既是事物又是一切故为一切事物，即从蕴界处生灭及能作用之诸法。最胜自性即因为是彼等故。事物如前。"持自性"即持显空不二之自性。"无生法彼种种义"者，即种种义无生。因此称为"持一切法体性"。
"大智慧刹那中，通达持一切法"者，如是通达彼道即大智慧，刹那中通达一切法一味，称为速道。如是刹那中通达一切法真如，一生中获得金刚持，此为密咒道之殊胜特点。如是一生中于一刹那现证一切法，故说："能仁胜智真实边"。遮止轮回为能仁即金刚持。如是称为佛世尊、善逝、胜者。或者如是证悟即与能仁智相等，称为真实究竟。
"不动极清净我"者，不动即无疑。极清净即现证光明法身之自性。圆满佛即三世。菩提即无二唯此而已。"一切佛"即三世。"现前"即于一切佛前作礼拜，及如是我已现前之义。"智慧火焰光极明"者，即焚尽一切烦恼而住光明之义。以上已说妙观察智。

 །ད་ནི་ཆགས་བཅས་ལམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་དམ་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་འདོད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་གྲུབ་པ་ནི་གཉིས་ ཏེ།ངན་སོང་སྦྱོང་བ་དང་། གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་གང་གིས་འགྲུབ་པར་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། འདོད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདོད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །དེས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྲུབ་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྦྱོང་བ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདིར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོང་བའོ། །མགོན་པོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ། ལས་དང་པོ་པའི་ས་པ་ཡིན ན་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་གང་ཟག་གི་ནང་ནས་དེ་མཆོག་གོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རབ་གྲོལ་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་ལམ་འདིའི་སྒོ་ནས་བཅིངས་པ་ལས་མཉམ་སྙམ་དུ་གྲོལ་བར་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་འདོད་པ་ནི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཉིས་ སུ་མེད་པ་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་ལ་འགོ་ནས་འབྱུང་བའི་ཕོ་ཉ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྦྱོང་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་དཔའ་བོ་དང་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཉོན་མོངས་གཡུལ་དུ་གཅིག་དཔའ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཚེ་དཔའ་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་རྩད་ནས་གཅོད་པའི་བསམ་པ་གཅིག་པུ་ཡོད་པ་སྟེ་དང་པོའོ། ། མི་ཤེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བའི་ཐབས་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དགྲ་ཡིན་པས་དེ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇོམས་པ་སྟེ་གཉིས་པའོ། །བློ་ལྡན་ནི་དཔའ་བོའི་བློ་སྟེ་སྔར་གྱི་བློ་དང་ལྡན་པའོ། །སྒེག་འཆང་ཞེས་པ་ནི་ལུས་ཆ་གསུམ་དུ་འཁྱོག་པའམ་གྲིམ་ཞེས་སྟོན་པའོ། །དཔལ་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི བདག་དང་གཞན་དོན་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཏེ་གསུམ་པའོ།།བརྟན་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་བློ་བརྟན་པ་སྟེ། ཐེག་པ་གཞན་ལ་འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་བཞི་པའོ།

现在为了显示入欲贪道行之功德，故说："最胜成就所欲义"等。此中从欲门成就义有二：净除恶趣及令解脱。若问由何成就，说"欲"，欲即色等五种。由此成就色金刚等坛城诸尊自性之义为何？故说："净除一切诸恶趣"等。其他人说由欲妙欲而趋三恶趣，此中即由彼自性而净除。"怙主"即指彼。"一切有情最胜"者，如是补特伽罗虽是初业地，于三乘补特伽罗中彼为最胜。"令一切有情解脱"者，即由此道门令从束缚中平等解脱之义。
或者，欲即依殊胜方便资粮供养而成就无二义，由下文所说使者和双运故如是称。若问由此成何？说："净除一切诸恶趣"，如前。
现在为显示勇士及所依补特伽罗名称之因由，故说："烦恼战场独勇士"等。此中有四种殊胜：与烦恼交战时勇猛，唯有从根断除烦恼之心为第一。无明即不知断除烦恼之方便，彼即是敌，了知彼即是摧毁为第二。具慧即勇士慧，具前说之慧。"持妙姿"即身三处弯曲或庄严之教示。"具吉祥"即具利己利他之心为第三。"坚固"即于战胜烦恼时心坚固，离于其他乘之欲为第四。

 །ད་ནི་དེའི་ཆ་ལུགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མི་སྡུག་གཟུགས་འཆང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།མི་སྡུག་པ་ནི་ལུས་དང་རྒྱན་ཏེ། ལུས་ནི་ནམ་མཁའི་གོས་གྱོན་པས་སོ། །རྒྱན་མི་སྡུག་པ་ནི་རུས་པའི་རྒྱན་འཆང་བའི་ཕྱིར། ལག་པ་བརྒྱ་པོ་ཞེས་པ་ནི་གར་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་ཏེ། གར་གྱི་རིགས་བརྒྱ་བྱེད་པའོ། །ཀུན་བསྐྱོད་ཅིང་ཞེས་པ་ནི་གོམ་པའི་སྟབས་ཞེས་ བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏེ།རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ལག་པས་གཡས་དང་གཡོན་དང་དབུས་དག་ཏུ་གར་བྱེད་ཅིང་ལག་པ་གཉིས་དཀུར་གནས་ཏེ། རྐང་པས་ས་ལ་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་མཐེ་བོང་གིས་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལག་པས་གར་བྱེད་ཅིང་གྲུ་གསུམ་དུ་བྱས་ཏེ་རྐང་པས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བྲི་ བར་བྱའོ།།དེ་གནས་གཅིག་ཅིག་གི་ནང་དུ་གཅིག་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་རིགས་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་གར་རྣམས་བྱེད་པ་ནི། དཔལ་ལྡན་ལག་པ་བརྒྱས་གང་ལ། །ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་གར་བྱེད་པ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་སྦྱོར་ཐབས་བརྡས་བསྟན་ པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ས་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞིའི་ཁྱོན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གནས་སྐབས་འདིར་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྟེང་འོག་སྐྱང་ནུལ་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་བཏབ་ལ། དེར་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་པའི་དཔའ་བོ་དང་། རིགས་ ལྡན་དགུག་པ་དང་།བརྡ་འདྲི་བ་དང་། དབྱེ་བསལ་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པས་གྲལ་ལ་བཀོད་དེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བར་མཆོད་དེ། རེག་རྡོ་རྗེའི་གནས་སྐབས་འདིར་ནི་ཇི་ལྟར་ས་ལས་ཁྲི་ཤིང་དང་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ལྟར། འདིས་ཀྱང་ གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ལུས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཤིང་དེ་ལས་སྙིང་པོ་ལེན་པས་སོ། །རྐང་པ་ཡ་གཅིག་ཅེས་པ་ནི་དཔའ་བོའིའོ། །མཐིལ་གྱིས་གནོན་ཞེས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་དབང་བའོ། ། རྐང་མཐེབ་ཅེས་པ་ནི་རྐང་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། ཨེ་ཀ་ཨཾ་གུ་ལི་སྟེ་སོར་མོ་གཅིག་མཚོན་པ་ནོར་བུའོ། །སེན་མོ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཁྱོན་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ནུས་པའོ། །ཚངས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཧཾ་གི་གནས་སོ།

现在为显示其装束，故说："持不悦形相"等。不悦即身与饰，身即着虚空衣。不悦饰即持骨饰。"百手"与舞蹈相关，即作百种舞蹈。"普动"与步势相关，以持金刚铃之手于右、左、中作舞，双手置于腰间，以足在地上用拇指画法源。如是以手作舞成三角形，以足画杂金刚。
于一处作一，然后作降伏、供养及表示种姓等舞，即是"具吉祥百手遍满，于虚空中作舞"之义。
现在为解说以手印表示修法，故说："地轮基之广"等。其中于此会轮时，于殊胜处上下探察而画坛城线，于彼召请一坛城勇士及具种姓者，问手印，作区分，依坛城次第排列于座，如理以五欲妙欲供养。于此触金刚时，如从地生树木、叶、花等，此亦生起无二智慧身故如是称。"坛城"即加持其身为天坛城并从中取精要故。"一足"即勇士足。"以底压"即渐得自在。"足拇指"即足之差别，即梵文एकाङ्गुलि(Ekāṅguli，一指)表示宝珠。指甲即从彼所生即菩提心。"广"即彼之力用。"梵"即吽字处。

 །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྱན་དྲང་ཞིང་གཤེགས་སུ གསོལ་བ་ནི་དུ་མའི་གྲངས་སུ་བྱ་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩེ་ནས་གནོན་ཞེས་གསུངས་ཏེ།ནོར་བུའི་རྩ་ནས་བཟློག་སྟེ་གཤེགས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དོན་གཅིག་གཉིས་མེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེས་ཅིར་ འགྱུར་སྙམ་པ་ལ།དོན་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཀུནྡ་དུང་ལྟ་བུ་དང་། ཉི་མ་དང་། དེའི་བདེ་བ་ཐ་མི་དད་པར་དཔའ་བོ་དང་ཕོ་ཉས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་དོན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་།ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དོ། །དེའི་དོན་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ། འདོད་པར་བྱ་བ་ནི་བསླུ་བ། ཕྲད་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ད་ནི་དམ་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དམ་པའི་དོན་དེ་འཇིགས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འདོད་པར་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ། མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིགས་པ་མེད་ཅེས་པ་ནི་འཇིགས་པ་ཅན་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ཐབས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་འཇིགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་རིག་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།རྣམ་རིག་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་དོན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དོན་དམ་པ་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་སྣང་བ་སྟེ། དེ་དག་གནས་གྱུར་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའོ། །དེས་ན་དེ་ལ་རྣམ་རིག་ཅེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །སྣ་ཚོགས་ཞེས་ པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།།གཟུགས་དོན་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དོ། །སེམས་དང་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་ཤེས་རྒྱུ་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། འདིར་བི་ཛྙཱ་ན་ནི་བི་ཛ་སྟེ་ས་བོན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་རྒྱས་པ་ནི་རྒྱུན་ཡིན་ཏེ། དེའི་རིགས་འཛིན་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་སྐུའི་མིང་ཅན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ད་ནི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དངོས་དོན་མ་ལུས་རྣམས་ལ་དགའ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་རྣམས ལ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ལ་བསྟན་ཏེ་དོན་དམ་པ་དེ་རྟོགས་པའོ།།ཡང་ན་དངོས་དོན་མ་ལུས་རྣམས་ལ་དགའ་བར་བྱའི་སྤང་བར་མི་བྱའོ།

然后迎请菩提心并祈请前来，为使其成为多数且不入涅槃，故说"从顶压"，即从宝珠根部返回而请其前来。
现在为显示确定无二之义，故说"义一无二"。对此有何所成之想，"义"即是无二，即如世俗的白莲花、太阳及其乐不相离，由勇士及使者所体验。
现在为显示确定法义，故说"法义"。"法"即蕴、界、处。其义即无二，所欲即欺诳，相遇即是其词义。
现在为显示确定胜义，故说"胜义无畏"。其中所欲即胜义，因为不欺诳。"无畏"即有畏者是声闻等，此处对如是方便不应畏惧之义。
现在为显示确定唯识义，故说"种种识形义"等。彼胜义显现为八识聚，彼等转依即五智。故此中"唯识"即意识。"种种"即五门识。"具色义"即染污意。"心"即意识。"具因识"即阿赖耶识。此中毗若那(vijñāna)即毗惹(bīja)，即种子之义，其增长即相续，即持彼种性，即具智慧身名之五智无二菩提心。
现在为显示确定一切事物之义，故说"乐诸事义"等。通过殊胜方便门而于诸事物生喜乐以证彼胜义。或者应当乐于一切事义而不应舍弃。

 །སྟོང་པ་ཉིད་དགའ་འདོད་ཆགས་བློ། །ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཕོ་ཉ་དང་དེ་ཁོ་ན་ལ་དགའ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འདོད་ཅིང་ཆགས་ པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་ལྟ་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། །སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་རྣམ་སྤངས་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་ཐ་མལ་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ལྔ་སྤངས་པའོ། །སྲིད་གསུམ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་པ། །ཞེས་ པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པ་དེ་དག་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་བའོ།།ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྤྲིན་དཀར་དག་པ་བཞིན་དུ་དཀར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྲིད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་དང་། དེའི་མདོག་བསྟན་པའོ། །འོད་བཟང་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་འོད། ། ཅེས་པ་ནི་རེག་བྱ་བསིལ་བ་དང་། མདོག་དཀར་བ་དང་། བདེ་བར་བསྐྱེད་པར་ཆོས་མཐུན་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི། ཉི་མ་འཆར་ཀའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཛེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མདོག་དམར་བ་དང་། རེག་བྱ་ཚ་བ་དང་། སྡུག བསྔལ་བསྐྱེད་པར་མཐུན་པའོ།།སེན་མོའི་འོད་ནི་ཤས་ཆེར་དམར། །ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྟུང་བར་བྱེད་པའི་གནས་རྩ་གསུམ་འདུས་པ་སྟེ། དེའི་མདོག་ཀྱང་དེ་འདྲའོ། །ད་ནི་དཔའ་མོའི་ལུས་དང་ཡན་ལག་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཅོད་པན་བཟང་པོ་མཐོན་ཀའི་རྩེ། །ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།འདིར་གཟུགས་དང་ལང་ཚོའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་སྟེ། ལོའི་གྲངས་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཞེས་འོག་ན་གསལ་བའོ། །ཡང་ན། བདེན་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལྡན། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་རིག་།རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བྱང་ཆུབ་པ། །ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །ཅོད་པན་ནི་སྐྲ་བཅིངས་པའི་ དར་དཔྱངས་སོ།།མཐོན་ཀ་ནི་ནག་པོའོ། །དེའི་རྩེ་མོ་ནི་ལི་བའོ། །དེའི་སྐྲ་མཆོག་ཏུ་མཐུག་པ་དང་། གནག་པ་དང་ལི་བའོ། །མཐོན་ཀ་ཆེན་པོ་འཆང་། །ཞེས་པ་ནི་སྐྲའི་མདོག་གོ། །ནོར་བུ་ཆེན་པོ་འོད་ཆགས་དཔལ། །ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྟུང་བའི་གནས་སོ། །འོད་ཆགས་དཔལ་ཞེས་པ་ནི་པདྨ་ རཱ་གའི་མདོག་ཅན་ནོ།།ད་ནི་དེའི་རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་རྒྱན་དང་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

"空性喜贪智"，即空性自性使者及唯一欢喜，以及对众生利益生起欲求贪著，故称此名。
若问如是则贪欲不成过失耶？为此说"断除有贪"，即断除三有凡夫的贪欲等五过。"三有大喜者"，即上述诸法转为身语意三者之真如。
现在为显示确定世俗菩提心，故说"如净白云般洁白"，即未被有过所染及显示其色。"妙光秋月光"，即触感清凉、色白、生乐相顺，是方便菩提心。
为显示智慧菩提心，说"如日初升轮般美"，即色红、触感热、生苦相顺。"指甲光极红"，即菩提心堕落处三脉汇集处，其色亦如是。
现在显示勇母身及支分特征，说"妙冠高顶端"等。此处显示形色及青春特征，年数即如下所明"具十二支分"。或者，"具十二谛义，了知十六如，二十相证悟"所示。
冠即束发垂带。高即黑色。其端即卷曲。其发极浓密、黑且卷曲。"持大黑"即发色。"大宝光耀德"即菩提心堕落处。"光耀德"即具红宝石色。
现在为显示其装饰及形态，故说"具佛化身饰"等。

 །སངས་རྒྱས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ། དེ་ལ་དབུ་རྒྱན་དང་སྙན་ཆ་ལ་སོགས་པ་མངའ་བ་ལྟར་འདི་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བརྒྱན་པར་བྱའོ། ། སྤྲུལ་པ་ཞེས་པ་ནི་ཆགས་བྲལ་ཏེ་དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་ཤངས་ཀྱི་དབྱིབས་མཐོ་བ་དང་། སྤྱན་ཡངས་པ་དང་། ཚེམས་དཀར་བ་དང་། ཚགས་དམ་པ་དང་། མ་གས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་བརྒྱ་ཀུན་བསྐྱོད་པ། །ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པའི་དཔའ་བོ་བརྒྱའི་སེམས དུས་གཅིག་ཏུ་བསྐྱོད་པར་ནུས་པའམ།ཡང་ན་རྩ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བསྡུས་པའི་ནུས་པ་དེ་སྨིན་པའོ། །དེ་ནས་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གནས་སྐབས་འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་འདུས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཆོས་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར།རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པའི་སྟོབས་ཆེན་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མགྱོགས་པར་བསྐྱོད་པས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ། ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་མྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་བཞི་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ ཀྱི་དང་།འདུན་པའི་དང་། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །སེམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི་སེམས་པ་སྟེ། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་གིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི་ལེ་ལོ་ལ་མི་གནས་པར་བདག་དང་གཞན་གྱིས་ སྐད་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདོད་པ་སྟེ།ཕོ་ཉའི་ལུས་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྒོམ་པའོ། །འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འདོད་པའོ། །དཔྱོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བར་འཇུག་པས་ རྟོགས་པར་བྱའོ།།སྟོབས་ནི་འགྲོ་བ་སྟེ། གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་བས་ན་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའོ། །དེ་ཉིད་དྲན་པ་ཆེན་པོ་འཆང་། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་མན་ངག་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་དྲན་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་སྟེ། དྲན་པ་བཞི་པོ་ཏིང་འཛིན་ རྒྱལ།།ཞེས་པ་ལ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་ལྷར་ལྟ་བ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ལྟའོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པར་ལྟའོ།

佛即圆满报身，如其具有头冠、耳饰等，此处亦当如是庄严。"化身"即离贪，其具有自然庄严：鼻形高耸、眼目广大、牙齿洁白、排列整齐且无缺损。
"震动百世界"，即能同时震动世界界中百位勇士之心，或者诸脉中菩提心皆摄集之力已成熟。
此时于众会轮时，应集三十七菩提分法。为显示资粮道十二法，故说"具大神足力"等。由速疾行进故为神足，即有贪之速道之义。
其有四种：即心神足、精进神足、欲神足、观察三摩地神足。心神足即思维，以无疑虑心刹那欲得金刚持位。精进神足即不住懈怠，自他刹那欲得佛智，即修持使者身观自性等。欲神足即刹那欲通达真如。观察神足即对上师教授无疑而入而证悟。
力即行进，由渐次上进故为大。"彼"即刚说者。"持彼大念"，即不忘如是教授。或者，念即四念住：如"四念定中王"所说。身念住即观为本尊，即蕴等。受念住即依此所生故观为大乐。法念住即上师教授，观一切法无生一味。

 །སེམས་ དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་སེམས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གཅིག་ཏུ་དྲན་པར་བྱའོ།།དེ་དག་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱའོ། །འདིར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །སྐྱེས་པ་འཕེལ་བ་ནི་བཞི་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཚིག་དབང་ངོ་། ། མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་ནི་དམ་ཚིག་གོ། །སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་ནི་དེ་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གསལ་བར་བྱས་སོ། །དེ་དག་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཆོས་སོ། །ད་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། །དད་པའི་དབང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་མོས་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག ལེན་པ་ལ་བརྩོན་པའོ།།དྲན་པའི་དབང་པོ་ནི་དེ་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་བྱེད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་ནི་དེ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་བསྒོམ་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་དེ་དག་གི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིགས་ལྡན་བསྟེན་པར་བྱ་བའོ། །དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་སྟོབས་ལྔ་སྟེ། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་ འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་སྤོས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་བདུན་ནོ། །དེ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་བྱ་བ་དང་རྒྱན་དུ་བྱ་བའོ། །ལོངས་སྤྱོད་ དུ་བྱ་བ་ནི།མེ་ཏོག་སྤོས་ཞེས་པ་སྟེ་སྤོས་དངོས་སོ། །ཡོན་ཆབ་དང་། མར་མེ་དང་། དྲི་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། སྒྲ་ཞེས་པ་བདུན་ནོ། །རྒྱན་དུ་བྱ་བ་ནི་མེ་ཏོག་གི་རྒྱན་ནམ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ཏེ་མགུལ་རྒྱན་དང་། རྣ་རྒྱན་དང་། དཔུང་རྒྱན་དང་། ལག་གདུབ་དང་། དོ་ཤལ་དང་། སྐེ་རགས་དང་། རྐང་གདུབ་བོ། །སྤོས་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ ལུས་ལ་ག་པུར་ལ་སོགས་པ་བཅང་བར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཚོ། །ཞེས་པ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རིགས་ལྔའོ། །ཡོན་ཏན་ནི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་། གཟུངས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའོ། །མཚོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྟེ་ཡུམ་མོ། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཚུལ་རིག་།ཅེས་པ་ནི་ལམ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ། །ཡན་ལག་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དོ།

心念住即忆念心与大手印本性为一。由彼等是所修故称三摩地。
此处应观四正断：生起未生善法是第三；增长已生善法是第四宝语灌顶；不生未生不善法是誓言；断除已生不善法即是断除彼等，此等已明显显示。这些是资粮道之法。
今当显示加行道：信根即是对金刚乘生信；精进根即是勤于获得上师教授；念根即是对此保持正知；三摩地根即是修习熟练；慧根即是由彼等是所依故，应亲近具种性者。
彼等之殊胜即五力：即欲力、精进力、三摩地力、念力、慧力。
今当显示见道之法，故说"菩提支分花香"。即七觉支。其中有受用与庄严二类。
受用者即"花香"，即实际香料、净水、灯明、涂香、饮食、音声等七种。庄严者即花饰或宝饰：项链、耳饰、臂钏、手镯、璎珞、腰带、足钏。"香"即于其身涂抹樟脑等。
"如来功德海"即究竟道。如来即五部。功德即力、无畏、陀罗尼、三摩地等。称"海"是因为功德从中生起。或者，如来功德即五欲功德，即佛母。
"了知八道支正理"中，道即圣谛，支分即正见等八种。

 །ཚུལ་ཞེས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་གསུངས་པ་དང་། མིང་དང་གྲངས་ མཐུན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།རིག་ཅེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པས་དེའི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི་ལུས་ལྟར་དྲན་པ་དང་། ཚོར་བ་བདེ་ བར་དྲན་པ་དང་།ཆོས་སྐྱོན་མེད་པར་དྲན་པ་དང་། སེམས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་དྲན་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་རྩོལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཚོར་བ་ནི་ ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔས་འཚོ་བའོ།།ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ལམ་རིག་པ། །ཞེས་པ་ལ་ཡང་དག་པ་ནི་མི་སླུ་བའོ། །གང་གིས་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དུས་གསུམ་དུ་བཞུགས་པའོ། །དེ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཕོ་ཉའོ། །ལམ་རིག་པ་ཞེས་པ་ ནི་ཕོ་ཉ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་རིག་པ་སྟེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཆོས་སོ།།ད་ནི་ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཕན་ཡོན་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཤས་ཆེར་ཆགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ཀུན་ཏེ་འགྲོ་བ་ དྲུག་གོ།།ཤས་ཆེར་ཆགས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་པར་ཆེ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་། སྙིང་རྗེའི་སྒོ་ནས་ཆགས་པ་ལས་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་པར་ཆེ་བ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཅན་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་འཛུད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྙིང་རྗེའི་སྒོ་ནས་ཆགས་པ་ནི་ ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་བདེན་པ་བཞི་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ཡང་ན་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ན་ཕོ་ཉ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཤས་ཆེར་ཆགས་པའོ། །འབྲས་བུའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་ཀ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་མི་ འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་ལ།གསུངས་པ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཆགས་པ་མེད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཆགས་ཀྱང་དེ་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་། བུམ་པ་དང་། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ། སེམས་ཅན་ཀུན་ གྱི་ཡིད་ལ་འཇུག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ཀུན་ཏེ་འགྲོ་བ་དྲུག་གོ།

"正理"是指大乘所说，由名称和数量相符故如是称。"了知"是因为金刚乘显示其义，故正见即自尊瑜伽；正思维即对彼义确定思维；正语即金刚诵等；正念即忆念身如是、忆念受为乐、忆念法无过、忆念心为大手印；正定即缘于俱生；正业即利益有情；正精进即于金刚乘精进；正命即以五肉五甘露为生。
"了知正等觉道"中，"正"即不欺；"等觉"即三世正等正觉佛陀；彼等之生因即使者；"了知道"即依使者如是了知，此为修道之法。
今当广说有贪道之功德，故说"于诸有情极贪著"等。"诸有情"即六道众生。"极贪著"有二：一是对烦恼深重者之贪著，二是从悲心门中贪著。此处是指对烦恼深重者之贪著，即摄受贪欲者而引导入无量光等。从悲心门中贪著，即对声闻种性者说四谛等。
或者，在因位时对使者等的贪著即是"于诸有情极贪著"。在果位时由于贪著利益有情故如是称。如是，若想彼二者岂不成为烦恼性？故说"如虚空无贪著"。虽如是贪著但不为过失所染，如同虚空、瓶子、如意宝等。
如是，若问如何利益有情？故说"入诸有情心"。"诸有情"即六道众生。

 །ཡིད་ལ་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་ཡིད་དང་ཇི་ལྟར་མཐུན་པའོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་སློབ་མའོ། །ཡིད་ལ་འཇུག་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་། སློབ་མའི་རྩོལ་བ་དང་། དེའི་སྒོ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། བླ་མའི་ངག་ལས་སོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལྟར་མགྱོགས། །ཞེས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། །སྐད་ཅིག་གིས་མཛད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་། མཁྱེན་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཀྱང་། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར ཀུན་ཁྱབ་ཅན།།ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡང་རིགས་ལྡན་དེས་སྟེར་བའོ། །ད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དབང་དོན་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབང་པོ་ཤེས་པ་ནི་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པའོ། །དོན་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་ སོགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།།སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་འཕྲོག་པ། །ཞེས་པ་ནི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཕྲོག་པའོ། །ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་སྤྱིར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྟོག་མེད་དུ་འཕྲོག་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་འཕྲོག་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་འཕྲོག་པའོ། ། ཕུང་པོ་ལྔ་དོན་དེ་ཉིད་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་དོན་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་དག་ཕུང་པོ་ལྔ་འཆང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དེ་རྣམས་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ སོགས་པའོ།།ཕུང་པོ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལྔའོ། །ངེས་འབྱུང་ཀུན་གྱི་མཐའ་ལ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངེས་འབྱུང་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་ངེས་འབྱུང་ཀུན་ཏེ། འབྲས་བུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཐབས་ཏེ་ཐེག་པ་གསུམ་མོ། །མཐའ་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ པ་ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་མོ།།ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་ལ་མཁས། །ཞེས་པ་ནི་ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་འདིར་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །གཞན་ཡང་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ངེས་འབྱུང་ཀུན་གྱི་ལམ་ལ་གནས། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་སྟོན་པ། །ཞེས་པ་ནི་ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་འདིར་ལྡན་པར་སྟོན་ པའོ།

"入心"是指与心相应。或者，"诸有情"即弟子，"入心"有二：上师加持与弟子精进，由此二门入无二智慧，此从上师言教而来。
"如诸有情心迅速"，非渐次，因刹那即成故如是称。如经中说："以一刹那智，遍覆所知轮"。如是亦由持明者所赐。
今为显示智慧功德，故说"知诸有情根与义"等。知根即知上根下根，知义即了知色金刚女等。
"夺诸有情意"，即总别二种夺取。有贪道总的夺取有有分别、无分别二种。别的夺取即瑜伽士心入无二，即夺入中脉。
"知五蕴真实义"中，五蕴即色等，知其义即了知五智无二。
"持清净五蕴"中，清净即界处等为痴金刚等及色金刚女等。五蕴即五智自性五如来。
"住一切出离边"中，出离亦是一切，故为一切出离，即决定出生果之方便三乘。"边"即彼等究竟有贪道。
"通达一切出离"即于此有贪道中应证悟。
复次为令忆念故说"住一切出离道，示现一切出离"，即显示此有贪道具足。

།ད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སྲིད་རྩ་བཏོན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་ལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་ཡིན་པས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟར་མ་རིག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ ཤེས་པ་དང་།མིང་དང་གཟུགས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། རེག་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། སྲེད་པ་དང་། ལེན་པ་དང་། སྲིད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་ཤི་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་དང་རྩ་བའོ། །བཏོན་ཞེས་པ་ནི་འདི་རྣམས་ཤེས་པས་སྲིད་པའི་རྩ་བའོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འདི་ རྣམས་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཀྱང་གཉིས་ཏེ།རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཟབ་པའི་ལུགས་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་། ལུགས་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། དེ་ཤེས་པས་སྲིད་པའི་རྩ་བ་བཏོན་པའོ། །ཟབ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཚུལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཏེ། བསྐྱེད་ པའི་རིམ་པ་དང་།རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་སྲིད་པའི་རྩ་བ་འཇོམས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པ་ཞེས་པ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཁམས་དྲུག་འདུས་པ་ལས་བདག་དང་། བདག་གིར་འཛིན་པ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་ཁམས་དྲུག་ནི་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་ མཁའ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་སོ།།དེ་རྣམས་འདུས་པ་ནི་ཚོགས་པ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པའི་རྩལ་གྱི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་རྣམས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ནས་གཅིག་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་ལྷག་མ་ལ་བདག་གིར་འཛིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་སྦྱོང་སྟེ། འདི་ལྟར་དམ་པའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་འབྲེལ་བའི་སྐྱེས་བུ་གནས་དབེན་པར་མཆོད་པའི་རྟེན་དང་ཡོ་བྱད་ལྟ་གོན་བྱ་ཞིང་ལུས་དང་ངག་གི་བྱ་བ་བྱ་ཞིང་ཚོགས་བསགས་ནས་ཕྱི་དང་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསམ་ཞིང་། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷོ ཞེས་བྱ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་ཞིང་།ར་ན་ཨ་ཙིཏྟ་ནི་ཨ་ནུ་ཏ་པ་ཏ་སྟེ། ཨ་ཀཱ་རོ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་ལ་སྒྲ་མཐར་བསམ་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ར་བ་དང་གུར་གྱི་ནང་དུ་ནམ་མཁའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ འབྱུང་བ་བསྐྱེད་དེ།དེའི་ནང་དུ་ཡཾ་ལས་བྱུང་བའི་རླུང་གི་ཁམས་གཞུ་ལྟ་བུའོ། །བཾ་ལས་བྱུང་བའི་ཆུའི་ཁམས་ཟླུམ་པོའོ།

现为显示具足一切相之最胜功德，故说"拔除十二有支根"等。支分亦是十二，故为十二支，即：无明、行、识、名色、六处、触、受、爱、取、有、生、老死等。此等为有支及根本。"拔除"即了知此等为有之根本。
了知此等之方式有二：广大与甚深二种。其中广大即顺行与逆行，了知此即拔除有之根本。甚深即金刚乘之方式。此亦有二：生起次第与圆满次第。
其中以生起次第摧毁有之根本如是：所谓"无明"即执我，如是由六界和合而生我执与我所执。六界即地、水、火、风、空、识界。彼等和合即一聚之自性。由彼等之功能力生蕴处界。由此执一为我而执余为我所，故称无明。
为令彼清净故净心，即如是由殊胜恩德相连之人于寂静处备办供养所依及资具，作身语之事业，积集资粮后，思维外内缘起诸法皆为空性，以"嗡 娑婆瓦 秫朵"（ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷོ，oṃ svabhāva śuddho，本性清净）等咒修空性，以"热那阿吉达尼阿努达巴达"（ར་ན་ཨ་ཙིཏྟ་ནི་ཨ་ནུ་ཏ་པ་ཏ，raṇa acitta ni anutapata）及"阿卡若"（ཨ་ཀཱ་རོ，akāro）等咒。由此无明成无生而清净。
于此思维声终并当守护。于垣墙帐幕内生起清净虚空界法源，其中从"央"（ཡཾ，yaṃ）生风界如弓形，从"旺"（བཾ，vaṃ）生水界圆形。

 །དེར་རཾ་ལས་བྱུང་བའི་མེའི་ཁམས་གྲུ་གསུམ་མོ། །དེར་ལཾ་ལས་བྱུང་བའི་སའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་གྲུ་བཞི་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཁམས་དྲུག་པོ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། གཟུང་འཛིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སེམས་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་འདུས་པ་ལས་ཡི་གེ་ཨོཾ་དུ་བསམ་ཞིང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ རྣམ་པར་གྱུར་པ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་ངོ་།།དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་གཟུང་འཛིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་རིག་པ་རིག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་ཡང་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ འབྱུང་བ་སྟེ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁམས་དྲུག་པོ་ཉིད་ལས་བདག་ཏུ་བཟུང་ནས་བདག་ནི་སྐྱེས་པའོ། །བདག་ནི་བུད་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བདག་དང་གཞན་དུ་རྟོག་པའོ། །དེའི་དབང་གིས་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྷག་པར་ཆགས་ཏེ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའོ། །འདིར་ཁམས་དྲུག་པོ་ཉིད་སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ནི་ཕོ་མོར་མ་གྲུབ་སྟེ་རིག་པ་ཙམ་མོ། །རིག་པ་དེ་ཉིད་ཡི་གེའི་ངོ་བོ་སྟེ་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིའོ། །དེ་ལས་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའོ། །དེ་དག་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་འདུ་བྱེད་དོ། །འདུ་བྱེད་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། རང་གི་ལྷའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ས་བོན་ནོ། །ཡིད ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་སྟེ།རང་གི་ལྷའི་སྐུ་འོད་ཀྱི་གོང་བུའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟེ། དེ་ལས་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་ཆགས་ ཤིང་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་རེག་པ་ལས་ཞུ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ།རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བ་བདེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ནི་ཡབ་ཡུམ་ཁ་སྦྱོར་དུ་བཞེངས་པའོ།

其上从"让"（རཾ，raṃ）生火界三角形。其上从"朗"（ལཾ，laṃ）生清净地界四方形。彼等种子即清净意识界。如是六界非由外境所生，而是从自识所生，应知为离能取所取之唯心。
复由彼等差别和合，观想为"嗡"（ཨོཾ，oṃ，唵）字，由变成毗卢遮那相而成宫殿。此亦唯是自心显现，因此心离能取所取即是令无明成明，从我执与我所执中解脱。
行清净如是：由无明缘生行。何以故？即从六界执我后，思维"我是男"、"我是女"，分别为我与他。由此力互相贪著而造作。此中六界本非男女，心无男女之成立，唯是觉性。觉性即是字之本性，即阿字行与卡字行。由此生月日。彼等是所造作即行。
由行缘而识，即自尊之手印与种子。由彼意识缘而名色，即自尊身光聚。由识缘而六处，由此圆满身即六处。如是由六处缘而触，由大贪爱而贪著，由父母二者触住于融化之本性。由触缘而受即乐。由乐受缘而爱即父母双运而起。

 །སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྟིམ་ པ་དང་།དབང་བླང་བ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་བ་དང་། སྔགས་བཟླས་པ་ནི་གཞན་ལ་རག་ལས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལེན་པའོ། །ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ་ནི་སྐུ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་མངོན་དུ་མཛད་པའོ། །སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ནི་ལྷའི་འཁོར་ ལོ་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་སོ།།སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ་ཞིང་མི་དམིགས་པར་སྤྱན་དྲང་ཞིང་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའོ། །དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཚུལ་གྱི་གདམས་ངག་གོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཚུལ་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ལ་ལྟོས་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་ཕོ་ཉའི་ལོ་གྲངས་སུ་ ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་དག་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་འཆང་བའོ། །བདེན་བཞིའི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན། །ཞེས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བདེན་པ་བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་སྤང་པར་བྱ་བ་དང་། ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་དང་། འགོག་ པ་ནི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་པའོ།།འདིར་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་མི་འདོད་དེ། མིང་དང་གྲངས་མཐུན་ལ་དོན་ནི་དགའ་བ་བཞི་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་། སྒོ་ལྔའི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་།ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །རྟོགས་པ་འཆང་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་གནས་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་པ་སྐུ་ གསུམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ།དེས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བདེན་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལྡན། །ཞེས་པ་སྟེ་བདེན་པ་ནི་མི་སླུ་བ་སྟེ། དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལྡན་པ་སྟེ། གང་ཞེ་ན། དང་པོ་དབང་བཞི་ལས་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་བ་བཞི་སྐྱེ་བས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ རིག་།ཅེས་པ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ།

由爱缘而取，即加持身语意、融入智慧尊、接受灌顶、加持处所、供养、赞颂、品尝甘露、持诵咒语，以依他方式而取。
由取缘而有，即显现身之放射与收摄。由有缘而生，即共同天轮。由生缘而老死，即收摄坛城、无缘迎请送行。此为生起次第之教授。圆满次第之法应观待殊胜上师。或者十二支应知为使者之年数。如是持有十二种清净。
所谓"具四谛之相"，如前所说大乘四谛为知苦、断集、依道、证灭果。此处不许彼等相，名数虽同而义为证悟四喜。
所谓"八识"即八识聚：阿赖耶识、染污意、五门识及意识等八。"持证悟"即阿赖耶转依为化身，染污意转依为法身，五门识转依为圆满报身，意识转依为三身自性身，故称此名。
"具十二真义"，真即不欺，具十二义。何者？初由四灌顶生四刹那，依此生四喜，故称此名。
"了知十六自性"即同类因、异熟、士用、无垢四果等十六。

 །རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བྱང་ཆུབ་པ། །ཞེས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ནི་སྔར་བསྒྲགས་པ་དེ་ཉིད་དང་། ཉི་ཤུ་ནི་དེར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྤྲུལ པའི་སྐུ་དང་།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། བཞི་བསྣན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་རིག་པས། རྣམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀུན་རིག་མཆོག་།ཅེས་སྦྱར་རོ། །བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་པ་ནི་ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་ཀུན་རིག་མཆོག་། ཅེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཉི་ཤུ་པོ་སྟེ་ལམ་མོ། །སངས་རྒྱས་ནི་འབྲས་བུའོ། །ཐབས་གང་སྙམ་པ་ལ། ཀུན་རིག་མཆོག་སྟེ་སྔ་མ་དེ་དག་རིག་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་གོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ནི་བགྲོད་པའི་ལམ་དུ་གསུངས་ལ། འདིར་ནི་ལྡན་པའི་ཆོས་སོ་ཞེས གསུངས་སོ།།ད་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏེ། དེ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཕོ་ཉའོ། ། དེའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉའི་ཆེ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་གྲངས་ཇི་ཙམ་སྙམ་པ་ལ། བྱེ་བ་དཔག་མེད་འགྱེད་པ་པོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལས་སྤྲུལ་ཞིང་གྲངས་བྱེ་བ་བརྒྱར་འགྱེད་པར་འདོད་ལ། འདིར་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འོད་གསལ་བ་ལས་འབྱུང་ཞིང་སྐུ་ཁྲོ་བོའི་རྣམ་པ དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་སྟེ།འདིར་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའོ། ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཐུབ་ཆེན་ལྡན། །ཞེས་པའི་དོན་གསལ་བར་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་ལམ་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།འདིར་སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཞི་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རིག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་། བྱེ་བྲག་འབྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་། གཞན་དུ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་ པ་དང་།རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཉེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ཏེ། ལམ་མྱུར་བ་དང་། ཐོབ་བྱ་དགའ་བ་བཞི་ཡུན་ཐུང་བས་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་སོ།

"以二十相证菩提"，相即前所说，二十即加上法身、圆满报身、化身、自性身四者而成此数。由了知彼等，故说"诸相遍知佛胜智"。"证菩提"意为依如是贪欲道而得菩提。
关于"诸相遍知佛胜智"，相即前说二十种道。佛即果。问及方便为何，即胜遍知，了知前诸法即殊胜方便。如是，大乘所说为趋入之道，此处则说为具足之法。
今为显示不共果故，说"诸佛化身"等。既是佛又是一切故为诸佛，生起彼等者即般若波罗蜜母性之使者。故应知为使者之殊胜。
问其数量几何，说"开显无量俱胝"。大乘认为从圆满报身化现百俱胝数，此处则从无二光明中现起无量忿怒身相而利益众生，此即如是所说。此明显显示"具大能仁大能寂"之义。
今为显示近证道之利益故，说"刹那现证一切"等。此处刹那有四：现证一切法刹那、了知众生利益刹那、分别抉择刹那、现前圆满成佛刹那。他处则名为离相、异熟、种种、寂灭。因道迅速及所得四喜时短故称刹那。"一切"即蕴界处所摄诸法。

 །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་ མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའོ།།དེས་ན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུས་དང་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་རྟོགས་པའོ། །ཡང་ན་དུས་གང་གིས་ན་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ། གང་རྟོགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚུལ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་མངོན་ སུམ་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ།།སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དོན་ཀུན་རིག་།ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་དགའ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་སྟོན་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རིག་པ་སྟེ། སེམས་ཙམ་དུ་རིག་པའོ། །འདིར་བྱང་ཆུབ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ལ། རང་དགར་འཇུག་པ་རྣམས་བློ་བགམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་དང་ཕྱི་མར་དཀྲུགས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་ལ་རྟོགས་ཤིང་ཚེ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལམ་འདི་མ་བསྟན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའོ། །སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་གསུམ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་རེ་ཞིག་བསྟི གནས་ཙམ་དུ་རིག་པར་བྱའོ།།འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རྟོགས་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་འགྲོ་བ་དྲང་བའི་དོན་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ནི་གོ་བླའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་ པ་ཡིན་ལ་དེའི་ལམ་ནི་དེ་དག་གོ།།ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་པ་ནི་བཞི་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའོ། །འབྲས་བུར་གནས་ཞེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། འཁོར་ལོ་གསུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །དེ་ཡང་མགྲིན་པར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའོ། །སྙིང་གར་ཆོས་ ཀྱིའོ།།ལྟེ་བར་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའོ། །བྱ་བ་ནན་ཏན་ནི་སྤྲུལ་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་སྤྲུལ་པའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ཆོས་སོ། ། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དྲི་མ་མེད་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།

"现证"即无二现前了证。因此，所证世间与出世间一切法，即离时相之刹那了证。或者，何时于一刹那，了证何法，即一切法如实现前俱生。
"心刹那了知诸义"中，"心"即胜喜，由能取所取如秋日正午虚空般了知，即唯心了知。此处菩提须依善知识，为令任意趣入者警惕故，此与后文交错而说。
是故于刹那了证并于一生成佛之道即金刚乘。若问为何不对一切众生宣说此道，故说"种种乘方便理"等。
乘有三，即声闻等。"种种方便理"即宣说三种方便，亦应了知为证刹那之方便，此处应暂知为所依。
"了知利益众生"，是对初业者依随顺义而说。故说"三乘决定出"，三乘易解。决定出即果，为阿罗汉等，彼等之道即是彼等。
"住于一乘果"即第四金刚乘。"住果"即以三身为道，于三轮体验。其中，喉为圆满报身，心为法身，脐为化身。如是，镜像智、平等性智、妙观察智为圆满报身，成所作智为化身，清净法界为法身。如是，等流为化身，异熟为法身，士用为报身。无垢即以大乐方式而住故称此名。

 །ད་ནི་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་ཁམས་རྣམས་དག་པའི་བདག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཁམས་ནི་རྩ་བ་དང་ཉེ་བའི ཉོན་མོངས་པའོ།།རྣམས་ཞེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པའོ། །དག་པ་ནི་འདིར་སྐད་ཅིག་གིས་སོ། །གཞན་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པའོ། །ལས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ཟད་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཁམས་གསུམ་ གྱི་བག་ཆགས་རྣམས་སྐད་ཅིག་གིས་ཟད་པར་བྱེད་པའོ།།ཆུ་བོ་རྒྱ་མཚོ་ཀུན་ལས་རྒལ། ཞེས་པ་ནི་གངྒཱ་དང་། སིནྡྷུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆུ་བོ་ཡིན་ལ། །དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ནི་རྒྱ་མཚོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་ཆུ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་ འདུས་པ་ནི་རྒྱ་མཚོ་སྟེ།སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་དེ་ལས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། སྦྱོར་བའི་དགོན་པ་ལས་བྱུང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་མུ་གེའི་དགོན་པ་དང་། གཅན་གཟན་གྱི་དགོན་པ་དང་། ལམ་རིང་ཞིང་ཡང་བའི་དགོན་པ་དེ་ན་ཆུ་དུག་ཅན་ལ་སོགས་པའི་དགོན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་དགོན་པ་འདི་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་བ་ལས་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཆགས་བཅས་ཀྱི་ལམ་འདིའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །ཉོན་མོངས་ཉེ་བ་ཀུན་ཉོན་མོངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཁྲོ་བ་དང་ཁོན་དུ་འཛིན་པ ལ་སོགས་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་།ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། བག་ཆགས་བཅས་པ་གཏན་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བག་ཆགས་ས་བོན་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པར་སྤངས་ཏེ། གང་གིས་ཤེ་ན། ལམ་གོང་མ་དེས་སོ། །ད་ནི་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཐབས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་། ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། བསྐྱེད་པའི་ རིམ་པ་བསྒོམ་པའོ།།དོན་ཡོད་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་དོན་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་ལ་བྱེད་ཀྱང་བྱེད་པ་སྟེ་སྐུ་གཉིས་པའོ། །གང་གི་དོན་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་དག་གིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ།

现在为显示断除所断之功德，故说"烦恼界清净我"等。烦恼界即根本烦恼与随烦恼。"诸"即三界烦恼。清净于此即刹那间，其他则需三无数劫等。
"灭尽诸业界"者，即刹那间灭尽由善不善业所生三界习气。
"度越诸河海"中，恒河、信度等为河，彼等汇集为海。如是，生等因相续不断故为河，彼等汇集即为海，即刹那间超越轮回大海。
如是，"出离修行荒野"中，此处有饥荒荒野、野兽荒野、道路遥远空旷荒野，彼处有毒水等荒野。如是，于此轮回荒野中，从生等轻微苦出离，此即有贪道之功德。
"烦恼近烦恼遍烦恼"中，贪欲、嗔恚等六为根本烦恼，忿怒、怨恨等为近烦恼，嗔等为遍烦恼。"永断及习气"中，习气种子丝毫不留而断，由何断？由上述道。
今为显示获得所得之功德，故说"大悲智慧方便"等。因位大悲即无缘大悲，智慧即无二圆满次第，方便即福德资粮与生起次第修习。
"利益有情作义利"中，先前所积福德资粮既有义且作义，即第二身。为谁作义利？为众生，即彼等所摄诸者。

 །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའི་དུས་ན་ རློམ་སེམས་ཡོད་དམ་སྙམ་པ་ལ།འདུ་ཤེས་ཀུན་གྱི་དོན་སྤངས་ཤིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདུ་ཤེས་ནི་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྟེ། རྟག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་སྤངས་ཞེས་པ་ནི་ད་ནི་བདག་གིས་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་འདིའི་སྒོ་ནས་འདི་བྱའོ་སྙམ་ པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།རྣམ་ཤེས་དོན་ནི་འགག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་གཉིས་མེད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཀུན་ཡིད་ཡུལ་དང་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡང་ཡིན་ལ་ཡུལ་ཡང་ཡིན་པས་སེམས་ ཅན་ཀུན་ཡིད་ཡུལ་ཏེ་དག་པ་དང་མ་དག་པའོ།།ཡིད་ནི་ཡུལ་གྱི་དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྗེས་སུ་འཛིན་ཅིང་སྣང་བའོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་རིག་པ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ དག་གིས་དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པའོ།།མཁྱེན་པ་དེས་ཅི་མཛད་སྙམ་པ་ལ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ལ་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དོན་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་དག་སེམས་དང་མཐུན་པར་འཇུག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གོ། ། དེ་དག་གི་སེམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇུག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཆུས་རྗེས་སུ་བཀང་པའི་སྣོད་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་ཟླ་བ་ཤར་བ་ན་ཟླ་བ་མང་པོ་མ་ཡིན་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་གང་ལ་གང་མོས་པར་འཇུག་པའོ། །ཞུགས་ནས་ཅི་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། སེམས་ཅན་ཀུན་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས ཏེ།དེ་དག་ནི་རང་རང་གི་དགའ་བ་དང་བདེ་བས་ཚིམ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་དགའ་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ཆོས་ལ་ཞུགས་ནས་ཀྱང་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་འཁྲུལ་པ་མེད། ། ཅེས་བྱ་བ་ལ། འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ནི་རྒྱུ་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དང་ལམ་འཁྲུལ་པ་མེད་པས་སྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། བྱས་པ་དོན་ཡོད་པའོ། །དེ་ཅི་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། ནོར་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནོར་བ་ནི་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཟུང་དུ་མ་འབྲེལ་པའོ། །ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་རེས་འཇོག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལྟ་བུའོ།།དོན་གསུམ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་བློ། །ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བའོ།

当利益诸众生时，是否有傲慢心？对此说"断除一切想义"。想即执著境相为相，如执著常、有生等。"断义"即现在我以此方便对诸天等当如是行的想法，即称为彼。
"令诸识义灭"者，此处即说智与所知无二。因此说"一切有情意境具"，既是有情又是境，故一切有情意境即清净与不清净。意即由境根胜劣差别而为持金刚、法身、圆满受用身、化身差别所摄持显现。
"了知一切有情意"即彼等根器胜劣。以此智慧作何事？说"住于一切有情意"，即随其所欲成办义利。"彼等随顺心而入"中，"彼等"即彼诸有情。随顺彼等心而入，如同月亮升起时，映现于众多盛满水之器中，并非有多个月亮，此处亦如是随各自所欲而入。
入已作何事？说"令一切有情意满足"，即以各自欢喜安乐令其满足。为明显显示此义，说"一切有情意欢喜"，即彼等入于法已而行持之义。
"成就究竟无错乱"中，无错乱即因缘补特伽罗与道无错乱而成就究竟，即所作有义。此从何生？说"断除一切诸错误"，错误即见解与行为不相应合。如生起次第与圆满次第轮替修习。"三义无疑智"即于因、业、果离疑惑。

 །དེས་ཅི་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། ཀུན་དོན་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་།ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་དག་པ་དང་མ་དག་ པའོ།།ཡོན་ཏན་གསུམ་ནི་སྐུ་གསུམ་སྟེ། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་པ་ནི་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོའོ། །དེའི་དོན་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་བསྐྱེད་པའོ། །དུས་གསུམ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་དུས་དང་། གནས་པའི་དུས་དང་། འགག་པའི་དུས་ སོ།།སྐྱེ་བའི་དུས་ནི་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔའི་དོན་ཏེ། ཀུནྡ་ལྟ་བུ་དང་། རང་བྱུང་སྟེ། ཉི་ཟླ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ལ་སོགས་པ་མངལ་ནས་སྐྱེ་བའོ། །གནས་པའི་དུས་ནི་སྐྱེས་ཟིན་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་སྐུ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་མངོན་པར་མཛད་པའོ། །འགག་པའི་དུས་ནི་གཙོ་འཁོར་གཉིས་སུ་མེད་པར་ བསྡུ་བའོ།།དེ་ནས་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་ཡང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའོ། །སྔར་བསྟན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱི་འཕྲོར་གྱུར་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྐད་ཅིག་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་མང་བ་སྟེ།ལྟ་བ་དང་། འཛུམ་པ་དང་། ཨཱ་ལིང་ག་དང་། ཙུམྦ་ན་དང་། ན་ཁ་པྲ་ཧ་ར་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཕྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་བཞིའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པ་ནི་ཀུན་ཐོབ་པར་ རྫོགས་པའོ།།སངས་རྒྱས་ནི་བཞི་པའི་དུས་སུ་འདི་གཟུང་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འཆང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔར་གྱི་དེ་ཉིད་གསལ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་གནས་གྱུར་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ལྔའོ།།དེ་ཡང་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སུ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྲས་དང་བཅས་པར་བསྐྱེད་ཅིང་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་པས་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བར་མཛད་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལུས་མེད་ལུས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་ མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས་ལུས་མེད་པའོ། །ལུས་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བར་མ་འགགས་པར་རྒྱུ་ལ་སྣང་བས་ལུས་ཀྱི་མཆོག་གོ།

由此将如何？说"一切义德三自性"。"一切"即清净与不清净众生。三德即三身，成为彼自性之义。"五蕴"即勇士与勇母。其义即五蕴等生起为天与天女。
"三时"即生时、住时、灭时。生时即五证悟之义，如白莲花般，自生即日月等名称之胎生。住时即生已后显现为众生利益之身之放射与收摄。灭时即主从无二摄收。
其后果位时亦以身与智慧显现作众生利益。为显示前说二刹那之延续，说"分别一切诸刹那"。刹那如前已说。"一切"即众多行为，如观看、微笑、拥抱、亲吻、抓挠等。"分别"即了知四喜差别之义。
"一刹那中成正觉"，圆满即获得一切圆满。佛即于第四时当取此。"持诸佛自性"中，明显显示前说彼义，既是佛又是一切故为诸佛，即五蕴转依之五如来。
彼于因位时生起蕴界处如来及眷属并显现放射收摄身，于果位时为众生利益而作身与智慧显现，故称为彼。
"无身即身胜身"中，由三摩地所生身为智慧身故无身。"即身"如前。"胜身"即因中不灭而显现为智慧故为胜身。

 །ལུས་ཀྱི་མཐའ་ནི་རྟོགས་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ ལ།ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མཐར་ཐུག་པའི་ལུས་འདི་ཡིན་པས་རྟོགས་པའམ། སངས་རྒྱས་པའོ། །འོ་ན་དེ་གཞན་ལ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། གཟུགས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་དུ་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནོར་བུ་དག་རས་ཀྱིས་འགྱུར་པ་ལྟར་འདིར་སེམས་ ཅན་གྱི་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྐུ་མདོག་སྣ་ཚོགས་པ་དང་།ཕྱག་མཚན་དང་། བཞུགས་ཚུལ་དང་། ཞི་བ་དང་། ཁྲོ་བོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར། ནོར་བུ་ཆེན་པོ་རིན་ཆེན་ཏོག་།ནོར་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་ནོར་བུའི་ཁ་དོག་རས་ཀྱིས་འགྱུར་པའམ། དེ་ལས་འདོད་དགུ་ འབྱུང་བར་བྱེད་པས་སོ།།དེའི་མཚན་ཉིད་ཅི་སྙམ་པ་ལ། རིན་ཆེན་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གིས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཤད་ནས། ད་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ ཀུན་གྱིས་རྟོགས་བྱ་བ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏེ་དུས་གསུམ་གྱིའོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །དེས་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའོ། །ད་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་བླ་ ན་མེད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེས་ན་མཆོག་གོ། །གང་གིས་གྲུབ་ན། གསང་སྔགས་ལས་བྱུང་ཡི་གེ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་མེད་ པ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པར་བྱེད་དོ།།གསང་སྔགས་ཆེན་པོ་རིགས་གསུམ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གསང་སྔགས་ཆེན་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །དེ་ལས་ཕྱེ་བ་ནི་རིགས་གསུམ་སྟེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སོ། །ཡང་ན་རིག་སྔགས་གསང་སྔགས་གཟུངས་སྔགས་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གསང་སྔགས་དོན་ཀུན་ བསྐྱེད་པ་པོ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ། གསང་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཀུན་ནི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་སོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་དོན་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ།

"身之究竟即证悟者"，此为一切有身中究竟之身故为证悟或成佛。若问此是否显现于他人？说"显现种种诸色相"。如摩尼宝被染料所染般，此处依众生根器差别而显现种种身色、手印、坐姿、寂静、忿怒等相，故如是说。
因此"大摩尼宝珍宝顶"，大摩尼宝是说如摩尼宝色被染料所染，或从彼生起所欲。若问其性相如何？说"珍宝顶"，即宝生。以上已说平等性智。
如是说完平等性智后，为显示成所作智，说"一切佛所证"。既是佛又是一切故为一切佛，即三世诸佛。所证即金刚持。此即成所作。
今为显示生起一切密咒义，说"无上佛菩提"等。"佛"即三世诸佛。彼之菩提为所得故是大金刚持。故为殊胜。由何成就？说"从密咒生无字"。无字下文将解释。
"三种大密咒"中，大密咒即金刚持。从彼分出三种即身语意。或称为明咒、密咒、陀罗尼咒。"生起密咒一切义"中，密咒一切义即二种悉地。生起即成就，称为义成就。

 །ད་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔར་གྱི་ཡི་གེ་མེད་ཅེས་གསུངས་པ་དེ་གསལ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལ་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ཡི་གེ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་མིང་ངམ་ཐ་སྙད་འདོགས་ན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་སྣང་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད པས་ན་ཆེན་པོ་ཡི་གེ་ལྔ་ཞེས་བྱའོ།།ཡང་ན་རེག་པ་སྲ་བ། བསྐྱོད་པ་རླུང་། དྲོ་བ་མེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆུ་སྟེ། འབྱུང་བ་བཞི་ལས་གྲུབ་པའི་ལུས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཆགས་པའོ། །དེ་ལས་རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེའི་དབྱེ་བས་གནས་པ་ནི་བཤད་ པ་དང་འཆད་པའི་དོན་ཏོ།།ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་ཡི་གེ་བརྒྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། རིགས་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལས་བྱེ་བྲག་རེ་རེ་ལ་ཡང་ལྔ་ལྔར་ཕྱེ་བས་རིགས་བརྒྱར་འགྱུར་པ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་དེ་རྣམས་ འགྲིབ་པར་བསྡུས་པས་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་སྟེ།གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཀུན་རྫོབ་བམ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་རྣམ་པ་དེ་དག་དང་ལྡན་ལ། དོན་དམ་པར་རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ། བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་ཅན། ། ཞེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་གཉིས་མཉམ་པ་ལ་གཉིས། ཀུན་རྫོབ་ཀུནྡ་དང་། དོན་དམ་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཏེ། གཞིར་གནས་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་འདས་ནས་གཉིས་མཉམ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཅི་འདྲ་སྙམ་པ་ལ། ཡན་ལག་མེད་པའི་རྩིས ལས་འདས།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཡན་ལག་ཅེས་པ་ནི་སྤྲོས་པ་སྟེ་དེ་མེད་པའོ། །རྩིས་ལས་འདས་ཞེས་པ་ནི་བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ལས་འདས་པའོ། །བསམ་གཏན་བཞིའི་རྩེ་མོ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་། རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །དེ་དང་གྲངས་མཐུན་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་སྟེ་དགའ་བ་བཞིའོ། །རྩེ་མོ་ཞེས་པ་ནི་མཛེས་པའི་སྤྱི་བོ་ཅན་ཞེས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཆ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་བར་གྱི་ཆ་ལ་གནས་པ་སྟེ། དཔྱོད་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་ལྷན་ཅིག སྐྱེས་པའོ།།དེའི་དང་པོ་ནི་དབང་གི་དུས་སོ།

现为显示殊胜获得方便，说"大明点无字"等。明显显示前说的"无字"，大明点即大手印，于彼舍离一切二执而无字。若安立名称或言说则称为空性，彼以三性五智之光明利益众生故称为大五字。
或者，坚硬为触、动摇为风、温暖为火、菩提心为水，由四大所成之身，即蕴、界、处等执著。由此分出脉、风、明点之差别而住，是所说及将说之义。
"明点空性百字"中，由蕴、界、种性、五智中每一种又分五种，成为百种，故如是说。"具一切相无相"，即将彼等种性差别摄归减少故无相，即离一切无二，如是说。或者，在世俗或言说中具有彼等相，胜义中无相。
若问如何了知此理，说"十六半半具明点"。金刚与莲花二者平等中有二：世俗俱穆达及胜义谛二，住于基位故如是说。如是超越二者后，二平等俱生乐如何？说"超越无支分计数"。此处是俱生之性相，支分即戏论，无彼。超越计数即超越十六半半等数目。
"具四禅顶"中，喜、乐、寻、伺是第四禅。与彼数相应即四禅，即四喜。顶即庄严顶具，是无我分，住于二者之间分，即四禅俱生之观察。其初为灌顶之时。

 །གཉིས་པ་ནི་རྩེ་མོ་གསུམ་གྱི་རྩེ་མོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ཀུན་ཤེས་ཤིང་། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་དང་། དགའ་བ་བཞི་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་གམ་ཐབས་བྱ་སྟེ། དེས་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དེའི་སྒོ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། ཏིང་འཛིན་རིག་དང་རྒྱུད་རིག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རིག ཞེས་བྱ་སྟེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་ཅན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཏིང་འཛིན་ལུས་ཅན་ལུས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་གསུངས་སོ། །ཏིང་འཛིན་ལུས་ནི་ དེ་ལས་བྱུང་བའོ།།ལུས་ཅན་རྣམས་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ལུས་ཀྱི་མཆོག་སྟེ། ཆུ་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའོ། །དེ་གང་གི་ལུས་ཡིན་ཞེ་ན། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐུ་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་འདོད་པས། དེའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།དེ་ནི་གཞན་དོན་དུ་སྐུ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་སྣང་བའོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་ཆ་ལ་གནས་པའི་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་གཅིག་ ཏུ་མ་ངེས་ཏེ།གདུལ་བྱའི་སྣོད་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་དེ་དང་དེར་སྟོན་པ་ཞེས་གཞན་དག་འདོད་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདིར་ནི་སྐུའི་མཆོག་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཆགས་བཅས་ཁྲོ་བོའི་སྐུར་སྣང་བར་མཛད་ཅིང་སྐུར་ཡང་སྟོན་པས་དེ་དག་ཅེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་རྒྱུད་འཆང་བ། །ཞེས་པ་ལ། རྒྱུད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ སྟེ།དེའི་རྒྱུད་ནི་དེ་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་པའོ། །ཡང་ན་རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཏེ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་པའོ། །ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་ནགས་ལ་མེ་མཆེད་ན་ལ་ལར་ནི་བདོ་བའོ། །ལ་ལར་ནི་བདོ་ཡོལ་ལོ། །ལ་ལར་ནི་མགོ་ཟུག་གོ། །ལ་ལར་ནི་ དུ་བ་འཐུལ་ལོ།།ལ་ལར་ནི་ཤི་བའོ།

第二是三顶中的顶故。"知一切禅定支分"，即四手印、四刹那、四喜是禅定的支分或方便，应当由此决定了知，此是其义。
现在显示以彼殊胜方便之门修成圆满受用身，为此说"了知三摩地及了知续"等。圆满受用身之因是三摩地，了知彼即从三摩地所生身之义。续即相续，彼即世俗与胜义自性的菩提心。
为明显显示彼故，说"三摩地身体中最胜"。三摩地身即从彼所生，于诸有身中最为殊胜故为身之最胜，如水中影像。若问此是何者之身？说"圆满受用身诸王"。此身大乘亦所欲求，为显示其殊胜说"诸王"。此为利他而现如是身相。或者，住于金刚宝珠分之乐受用，称为具一切相之最胜。
现为显示化身差别，说"化身"等。彼非一定，随所化器次第而显现彼彼，如他人所许故如是说。此处是身之最胜，特别显现为具贪忿怒身并示现为身故称彼等。
"持佛化身续"中，续即金刚持，其续即如是显现。或者，续即相续，即不间断摄受所化众生。
"十方散布种种化身"中，如林中火蔓延时，有处正燃烧，有处已过去，有处初起，有处烟起，有处已灭。

 །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ལ་ལར་ནི་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པའོ། །ལ་ལར་ནི་བལྟམ་མོ། །ལ་ལར་ནི་རོལ་རྩེད་མཛད་དོ། །ལ་ལར་ནི་ཁབ་བཞེས་སོ། །ལ་ལར་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །ལ་ལར་ནི་དཀའ་ཐུབ་མཛད་དོ། །ལ་ལར་ནི་བསོད་སྙོམས་མཛད་དོ། །ལ་ལར་ ནི་བདུད་འདུལ་བར་མཛད་དོ།།ལ་ལར་ནི་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །ལ་ལར་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་རོ། །ལ་ལར་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཛད་དེ་དེས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་སྤྲུལ་ནས་ཀྱང་ཅི་མཛད་ཅེ་ན། ཇི་བཞིན་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ལ་གང་གིས་འདུལ་ བའི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དང་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་ཆ་མཐུན་པར་མཛད་པ་སྟེ།ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་དུས་ན་ཁྱིམ་བདག་ཀུ་སུ་ལི་ཞེས་བྱ་བ་ལུས་བོང་མཚོན་གང་བ་ཅིག་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ལ། དེ་ལ་ཁང་པ་དཔངས་སོར་ལྔ་པའི་ཚད་ཙམ་ཅིག་ཏེ། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་རྣམ་བཞི་དང་བཅས་པ་གདུགས་ཚོད་ལ་ བྱོན་པར་ཞུས་སོ།།དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཛུམ་པ་མཛད་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཞུས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་ཁང་པ་སོར་ལྔ་པ་ལས་མེད་པ་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་རྣམ་བཞི་དང་བཅས་སྤྱན་དྲང་བ་ ལ་ཅིའི་ཕྱིར་འཛུམ་པ་མཛད་ཅེ་ན།བཀའ་སྩལ་པ་ཁྱིམ་བདག་འདིའི་ཁང་པར་ནི་ད་ལྟར་ང་སྤྱན་འདྲེན་ཅིང་འགྲོ་བར་མ་ཟད་དེ། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤྱན་དྲངས་ཤིང་བྱོན་ལ་བསོད་སྙོམས་ཀྱང་གསོལ་བར་མཛད་དོ། །ཕྱིས་ཀྱང་མཛད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡང་སྐུ་ཆུང་བར་མཛད་པ་མ་ཡིན་པར་དེར་གཤེགས་ཤིང་བསོད་སྙོམས་ཀྱང་གསོལ་ལོ། །དེ་དག་དེར་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པར་བཞུགས་པར་མཛད་པས་དེའི་ཚེ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།འདི་ལ་ངོ་མཚར་དུ་བྱར་མེད་དེ། རྡུལ་ཕྲ་མོ་གཅིག་གི་སྟེང་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་དྲངས་ཀྱིས་ཀྱང་བཞུགས་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཡི་རང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་དང་། ལྷ་དང་ལྷ་དབང་ལྷ་ཡི་ལྷ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྷ་དང་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་ལ། ལྷ་དབང་ཞེས་པ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ་བརྒྱ་བྱིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷའི་ལྷ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ལྷའི་བདག་པོའོ། །ལྷ་མིན་བདག་ཅེས་པ་ནི་ལྷ་མིན་གྱི་གཙོ་བོའོ།

如是，有些方所入母胎，有些方所诞生，有些方所游戏嬉戏，有些方所纳妃，有些方所出家，有些方所修苦行，有些方所托钵，有些方所降伏魔，有些方所现证菩提，有些方所转法轮，有些方所示现涅槃，故称如是。
若问如是化现后做何事？"如是作有情利益"者，即随何者以何形相而调伏，以相应之形色与行为而作。如昔时有一长者名库苏利，身长一箭之量，其有一屋高仅五指量，彼请世尊与四众眷属前往应供。尔时世尊微笑。时阿难请问世尊微笑之因缘："世尊，此长者仅有五指高之屋，请世尊与四众眷属前往应供，为何微笑？"
告曰："不仅现在我受此长者之请而往，过去无数诸佛亦曾受请前往并受供。未来亦将如是。"世尊与眷属并未示现小身而往彼处受供。彼等安住其处时，安住极为宽敞，时阿难等生起稀有，世尊告曰："此无可稀有，一微尘之上亦有如微尘数诸佛世尊安住。"阿难等一切眷属皆生欢喜。
故说"天与天主天中天"，"天"者谓眷属，"天主"者谓主尊即帝释，故"天中天"即彼帝释，即天之主。"阿修罗主"者即阿修罗之主尊。

 །འཆི་མེད་དབང་པོ་ལྷ་ཡི་བླ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཆི མེད་དབང་པོ་ནི་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་བྱེ་བྲག་གི་མིང་ངོ་།།ལྷའི་བླ་ཞེས་པ་ནི་ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱི་བླ་མར་གྱུར་པ་སྟེ། གཙོ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱར་རོ། །འཇོམས་བྱེད་འཇོམས་བྱེད་དབང་ཕྱུག་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇོམས་བྱེད་ནི་བདུད་བཞི་དང་། ཆུ་བོ་བཞི་ཡིན་ལ། དེ་འཇོམས་བྱེད་འཇོམས་བྱེད་དབང་ཕྱུག་ནི་སྐུའི་ཁྲོ་བོ་རྣམ་པར་སྣང་བའོ། །སྲིད་པའི་དགོན་པ་ལས་རྒལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྲིད་པ་གསུམ་ནི་དགོན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འབྲོག་དགོན་པར་མུ་གེ་དང་། གཅན་གཟན་དང་། ལམ་ཉམ་ང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་བོ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མང་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ལས་རྒལ་བ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལས་རྒལ་བར་གྱུར་པས་ན་རྒལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྟོན་པ་གཅིག་པུ་འགྲོ་བའི་བླ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འགྲོ་བ་ནི་དྲུག་གོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ནི་གཅིག་པུའོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོ བ་རྣམས་ཀྱི་བླ་མའོ།།ད་ནི་ཆེ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ཕྱོགས་བཅུར་རབ་གྲགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ནི་གསུམ་སྟེ། དེ་ཕྱོགས་བཅུའི་ལྷའི་སྐད་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྐད་ལ་སོགས་པར་ཆོས་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པའམ། ཡང་ན་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་ གྲགས་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་ཆེ་བ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཆར་ཆེན་པོ་འབེབས་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་གོ། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ། ཟང་ཟིང་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ་། །བྱམས་པའི་གོ་ཆ་ཆས་པ་སྟེ། །སྙིང་རྗེ་ཡི་ནི་ཡ་ལད་བགོས། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལས་བྱུང་བའི་གོ་ཆའམ། དེ་ཉིད་གོམས་པ་ནི་གོ་ཆ་དང་འདྲ་བའོ། །ཤེས་རབ་རལ་གྲི་མདའ་གཞུ་ཐོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་གསུམ་ནི་རལ་གྲི་དང་འདྲའོ། །མདའ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །གཞུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་གནས སྐབས་འདིར་རློམ་སེམས་ཀྱི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་དབེན་པའོ།།ཡང་ན་སྔར། ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་ཆགས་པ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་མཚན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཡས་རལ་གྲི་དང་མདའ། གཡོན་ཨུཏྤལ་དང་གཞུ་འཛིན་པའི་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།

"不死自在天中尊"者，不死自在是阿修罗王之特殊名号。"天中尊"者，即为阿修罗众之上师，称为主尊。如是亦可配于人等。
"降伏者降伏自在尊"者，世间之降伏者为四魔及四暴流，其降伏者降伏自在即身金刚毗卢遮那。
"超越轮回旷野者"者，三有即为旷野。如同荒野中有饥馑、猛兽及险恶道路等，此处亦有生等暴流及贪等众多，故称如是。"超越"者，即已超越彼故称超越。
"唯一导师众生尊"者，众生即六道。彼等之导师即化身，帝释等各各为唯一。故为众生之上师。
今为显示殊胜故说："十方世间广名闻"等。世间有三，于十方天语、龙语、夜叉语等宣说法要，或谓化身广闻。
"广大正法施主尊"者，于诸有情降下广大法雨，故为法施主。法施为譬喻，亦包含财施等。
"慈心铠甲善庄严，悲心璎珞善严饰"者，从慈悲因所生之铠甲，或修习彼即如铠甲。
"智慧剑箭弓持执"者，三慧如剑，箭即悲心，弓即空性。如是于利益有情之时远离我慢之义。或如前所说"离欲等大欲"，故应知为手印，当观修右持剑箭，左持青莲弓之文殊金刚。

 །དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། ཉོན་མོངས་མི་ཤེས་གཡུལ་ངོ་སེལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་མི་ཤེས་པའི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པའི་མགོ་ལྷུང་བར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། དཔའ་བོ་བདུད་དགྲ་བདུད་འདུལ་བ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་འགྲོ་བའི་བདུད་ཀྱང་ཡིན་ལ་དགྲ་ཡང་ཡིན་པས བདུད་དགྲ་སྟེ།ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་སེལ་ཅིང་དེ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། དཔའ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །བདུད་ཉིད་གང་ཞེ་ན། བདུད་བཞིའི་འཇིགས་པ་གང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྷའི་བུ་དང་། འཆི་བདག་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཕུང་པོའི་བདུད་དོ། །ཡང་ན་བདུད་ ནི་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་བཞིའོ།།དེ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་གྲུ་ཞིག་པ་ལྟ་བུའམ། གཡང་ཁ་ལ་འདུག་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་མེད་པ་དག་འདོན་པར་བྱེད་པའོ། །བདུད་ཀྱི་དཔུང་རྣམས་ཕམ་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་འཁོར་བཞི་དང་། དེའི་དམག་གི་དཔུང་རྣམས་ཕམ་ པར་བྱེད་པའོ།།དེ་དག་གིས་ཕམ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་འདྲེན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྫོགས་པའམ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འགྲོ་བ་འདྲེན་པར་མཛད་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ འདྲེན་པའི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དེ་ལ་དྲིན་ལན་ལན་གྱིས་བླན་པར་བྱ་བར་འོས་པ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར། མཆོད་འོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དྲིན་ཆེ་བས་ན་མཆོད་པར་འོས་པའོ། །དགའ་བའམ་ཡི་རང་བས་བསྟོད་པ་ལ་འོས་པའོ། །གུས་པར་བྱ་བས་ན་ ཕྱག་གི་གནས་སོ།།རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ་བས་ནི་རི་མོར་བྱ་བར་འོས་པའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱལ་པོ་དང་འདྲ་བས་ན་བཀུར་བར་འོས་པའོ། །དེའི་གོང་ན་གཞན་མེད་པས་འདི་འབའ་ཞིག་བསམས་པས་གཞན་བརྗོད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བླ་མ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་ པའོ།།བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་གོང་ན་གཞན་མེད་པའོ། །རབ་ཅེས་པ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ་ཕུལ་ལོ། །གྱ་ནོམ་པའི་མཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེའི་ཁྱད་པར་གཞན་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་གོམ་གཅིག་བགྲོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ ནི་སྔར་བསྟན་པར་ཟད་དོ།།དེ་ནི་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། གོམ་པ་གཅིག་ནི་ཚེ་གཅིག་གིས་བགྲོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཆེ་བའི་ཁྱད་པར་གཞན་གསུངས་པ། །མཁའ་ལྟར་མཐའ་མེད་རྣམ་པར་གནོན། །ཞེས་གསུངས་སོ།

彼为何作？如说："烦恼无明战场除"，即以大智慧战胜无明战场，令烦恼头颅坠落。故说："勇士魔敌调伏魔"。此处既是众生之魔又是怨敌，故称魔敌，即诸烦恼。除彼并战胜彼者即化身，称为勇士。
何为魔？如说："四魔恐怖"，即天子魔、死魔、烦恼魔及蕴魔。或魔即四大暴流。
除彼者，即如救度船破或处悬崖边无有救护及援助之众生。
"摧毁魔军"者，即摧毁其四眷属及军队。
彼等如何摧毁？如说："圆满佛陀世间导"。从方便智慧圆满或无二而生即佛，为化身。彼引导世间众生，对此引导世间之圆满佛陀化身应报答恩德。
故说："应供"等。因恩德广大故应供养。因欢喜或随喜故应赞叹。因应恭敬故为礼拜处。因应常依止故应尊重。因如王故应恭敬。因无有更上故唯应思维彼而说为如是。因如上师故应礼拜。
"上师"者，即无有更上者。"极"者为譬喻，即殊胜、最胜之义。
说其他殊胜："三界一步能跨越"者，三界如前所说。彼如大海，一步即一生即能跨越。
说其他殊胜特征："如空无边悉降伏"。

 །འདིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་རྟོག་གེ་པ་ དང་།གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པ་ཡང་ཚེ་གཅིག་གིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་གོམ་པ་གཅིག་གིས་བགྲོད་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་རིག་ གཙང་མ་དག་པ་སྟེ།།ཞེས་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མི་མངའ་བས་དུས་གསུམ་རིག་པ་སྟེ། གཙང་མ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འོད་གསལ་དུ་རིག་པའོ། །ཡང་ན་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དག་པར་བྱེད་པའོ། །མངོན་ཤེས་དྲུག་ལྡན་རྗེས་དྲན་དྲུག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ། རིམ་པ་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ སུ་སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་མངོན་ཤེས་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སའི་སྙིང་པོའམ།གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཅན་དུ་གྱུར་པའོ། །རྗེས་དྲན་དྲུག་ཅེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དག་པའི་རང་བཞིན་སྤྱི་གཙུག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་རྣམ་ པར་དག་པ་སྟེ།འཁོར་ལོའི་གཟུགས་ཀྱིས་མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་རྫུ་འཕྲུལ་ནི་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ རྫུ་འཕྲུལ་ནི་སྔོན་སེམས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པར་བསྐྱེད་པས་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་ནམ་མཁའ་དང་ཆུ་ལ་ཡང་ས་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟད་པ་དང་།འདིར་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་ལྔ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ རྟེན་འདིར་སྟོབས་དང་མཐུ་དང་ལྡན་ཡང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང་།ཉི་ཟླ་ལག་གིས་ལེན་པ་དང་། སྟོད་ནས་མེ་འབར་ཞིང་སྨད་ནས་ཆུ་འབབ་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་ནུས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་མཐའ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལམ་དང་གཞུང་དང་འབྲས་བུ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ ནི།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་མིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་གནས་པའི་ཕོ་ཉས་ཤེས་པའོ། །དེས་ཅི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་དེ་ཉིད་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་ དང་གཞན་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་རིག་གཞན་རིག་ཐམས་ཅད་པ། །ཞེས་པ་ནི། བདག་རིག་པ་ཞེས་པ་བདག་གི་དོན་རིག་པའོ།

此处如虚空般的无二智慧，是论师、数论派等以及声闻、独觉、菩萨等所不能了悟的，却能在一生中证悟。或者说能以一步跨越一切世界。
"三明清净洁"者，因智慧无碍故通达三世，清净洁白即明了光明。或者说在刹那间清净二障。
"具足六神通及六随念"者，在第一次第时，由加持处所而具足六神通的菩萨大士，名为地藏或痴金刚等。六随念即六波罗蜜清净自性，顶髻等六处清净，成为不动佛等轮形相。
"大神通超世间"者，此处神通有二：世间的和出世间的。其中出世间神通，由先前修习心与水等所生，于果位时能如地上行走般行于虚空与水上等，以及能胜伏白等五色。世间神通即于此世间虽具力与威能亦能胜伏，能以手取日月，上身出火下身流水等。
"般若波罗蜜究竟"者，具足道、教法、果三者即是般若波罗蜜多，其究竟由住于人形等的使者了知。
由此如何？如说："以智慧得真实"，于彼亦得真实，如说："于此大乐胜，无有我与他"。
"自知他知一切"者，自知即了知自利。

 །གཞན་རིག་པ་ཞེས་པ་ནི། གཞན་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ དང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པས་ཅི་བྱ་སྙམ་པ་ལ།ཀུན་ལ་ཕན་པའི་གང་ཟག་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ཞེས་པ་ནི་ས་མ་པ་ཐ་སྟེ། མཉམ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་པའོ། །དཔེར་བྱ་ཀུན་ལས་འདས་པ་སྟེ། །ཞེས་ བྱ་བ་ལ།ཕོ་ཉ་ལས་ཐོབ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ནི་དཔེར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའོ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་པོ་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་བྱུང་བའམ། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའམ། བདག་པོའོ། །མཆོག་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་ སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་སྟེ། །ཞེས་པ་ལ། གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ནི་ལམ་སྟེ། ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོན་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་གོ། །དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡི་དོན་སྟོན་པ། །ཞེས་གསུངས་ སོ།།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དོན་དུ་བསྡུས་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེའི་དོན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་སྟེ། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསྙེན་ བཀུར་བྱ་བར་འོས་པ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ།།ད་ནི་དོན་རྣམ་པར་དག་པ་དེས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འགྲོ་བའི་བསྙེན་བཀུར་གནས་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་འགྲོ་བ་རྣམས་ ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པས་མཆོག་གོ།།ངེས་འབྱུང་གསུམ་པོ་བགྲོད་རྣམས་ཀྱི། །དོན་གྱི་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །བགྲོད་པར་བྱ་བ་ནི་ལམ་ཡིན་ལ། དེ་ དག་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོར་དོན་གྱི་དམ་པ་འདི་གཟུང་བར་བྱའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་དག་དཔལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འདི་ལ་དེ་དག་ལྡན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དཔལ་ཞེས་བྱའོ། །དཔལ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ བའོ།།འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་སྐལ་བཟང་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་ལས་ལྷག་པ་མེད་པས་སྐལ་བ་བཟང་པོའོ།

他知者，即自然成办他利，因此称为成就义。成就自他二利有何用？如说："利益一切最胜士"。"一切"即平等，称为平等行。如是者即在诸补特伽罗中最为殊胜。
"超越一切譬喻"者，从使者所得的真实义超越一切譬喻。
"智与所知胜主宰"者，一切成为境与有境者皆从彼生，或为彼之本性，或为主宰。"胜"即无二之义。
"主尊正法施主者"者，"主尊"即果。了知法即道，由显示道果无二故为法施主。
其为何？如说："显示四印义"。金刚乘道摄于四印义中。四印为事业印、法印、大印及三昧耶印。其义即四刹那，如前所说。因此于此应受众生供养承事，当解说。
今为显示以彼清净义利益他故，说"众生供养处胜"等。显示印义者成为众生应供养处故为殊胜。
"三种出离道行者，最胜义利"者，出离即果，为声闻、独觉、菩萨。所行即道，此最胜义利应为彼等之主要所缘。
为何如此？如说："清净吉祥"。清净即具足彼等，故称吉祥。吉祥即无二，生起一切自他利益。
"三界中大善缘"者，此较诸天人圆满更无胜过故为善缘。

 །དཔལ་ལྡན་འབྱོར་པ་ཀུན་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།།དེ་གང་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་དཔལ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་མེད་པས་འཇམ་པའོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་དཔལ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ བཤད་ཟིན་ཏོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་བསྐྱོད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར། མཆོག་སྦྱིན་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཁྱོད་འདུད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ནི་རྡོ་རྗེའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ། རང་བྱུང་འཇམ་དཔལ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ། དཔལ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ཏེ། རང་ཡང་མཆོག་དང་ལྡན་པ། གཞན་ལ་ཡང་མཆོག་དང་ལྡན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟར་བརྟན་ལ་སྲ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་གུས་པས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བ་ལ། དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་དག་མཐར་གྱུར་ཅེས་པ་ལ། ཡང་དག་པ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་མོ། །མཐར་གྱུར་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའོ། །ཡང་ན་དེ་དག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ཆེན་པོའོ། །སྟོང་ཉིད་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །སྟོང་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ སྟེ།དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཡང་ན་སྟོང་ཉིད་ནི་ཕོ་ཉའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་ནི། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ནི་སྒྲུབ་པ་ པོའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ།།བྱང་ཆུབ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདུད་ཅེས་པ་ནི་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཆགས་པ་ཁྱོད་ལ་འདུད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།སངས་རྒྱས་ནི་དུས་གསུམ་དང་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་པའོ། །ཡང་ན་དམན་པའི་འགྲོ་བ་གར་མཁན་ལྟ་བུ་ཡང་རྗེས་སུ་འཛིན་པའོ། །སངས་རྒྱས་འདོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། །ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར།སངས་རྒྱས་དགྱེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ལ་དགྱེས་པའམ། ཡང་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་དགྱེས་པར་མཛད་དོ།

"具德圆满一切事"者，此能成就自他圆满利益故如是称。
其为何？如说："文殊吉祥具德胜"。无一切二相刺故为柔和。生起一切自他利益故称具德胜。
已说事业成就智慧。
今当显示从法界智慧门赞颂如来不动佛。为何如此？如说："敬礼最胜金刚尊"等。最胜是金刚名之异名，即智慧身、自生文殊、智慧萨埵、具德最胜等名，自具最胜，亦能赐予他人最胜，如金刚坚固无二，应以恭敬修习，故如是称。
"究竟真实"者，真实即三乘，究竟即金刚乘。或者即彼等无二之大金刚持。
"从空性生"者，空性即无二，从彼所生智慧身。或者空性即使者，从彼所生即无二智慧。
"佛菩提"者，为三世一切诸佛所证故为菩提。或者佛即修行者蕴等，菩提即所证，"敬礼"即证已当修习。
今当显示从如镜智慧门赞颂毗卢遮那佛。为此说："敬礼佛爱欲"等。佛即三世方所所摄。爱欲即于众生利益之爱著。或者即摄受如舞者般下劣众生。
"敬礼佛欲乐"者，为众生欲得诸佛故。佛欢喜即欢喜欲成佛之善男子，或者欢喜于众生利益。

 །སངས་རྒྱས་རོལ་ལ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་རོལ་པ་སྟོན་པའོ། །ཡང་ན་ཕོ་ཉའི་ བྷ་གར་ལིངྒ་གཞག་པའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ད་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལ་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་འཛུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཆོས་གསུངས་པ་ལ་འཛུམ་ མདངས་ཕྱུང་ནས་ཚེམས་མཆེ་བ་མངོན་པར་འཛུམ་པ་མཛད་པའོ།།སངས་རྒྱས་བཞད་ལ་ཞེས་པ་ནི་འདིའི་གསུང་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་ལ་གསུང་གིས་ཆོས་བསྟན་པས་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་གསུང་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་ གྱི་ཆར་འབེབས་པའོ།།སངས་རྒྱས་ཐུགས་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པས་ན་ཐུགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའོ། །ད་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མེད་པ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་མེད་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དང་འདྲ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའམ། ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཏེ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུའོ། །སངས རྒྱས་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཟད་མི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་ཞེས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་མིང་ཅན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། རིན་ཆེན་ འབྱུང་ལྡན་ཞེས་བྱའོ།།ད་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་དུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་མཛད་པ་སྟེ། རློམ་སེམས་མེད་པས་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ། སངས་རྒྱས་རོལ་སྟོན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྟོན་པར་མཛད་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་དང་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལྟ་བུར་ཁྱོད་ལས་བྱུང་ཞིང་མཁྱེན་པ་སྟེ། མདོར་ ན་རིགས་ལྔར་མ་ཟད་པར་སྒོམ་དང་མཚམས་མ་ཡན་ཆད་ལ་བསྟོད་པའོ།

佛游戏者，即以十二利生事业示现游戏。或者即于使者之处安置标志。如是礼敬即以恭敬方式。
今为从别别观察门赞颂无量光佛故，说"佛微笑"等。为众生说法时展露微笑，显现犬齿而作微笑。
"佛大笑"者，此即无量光之语，以语说法摄受众生故。
"佛语"者，降下三种法雨。
"佛意"者，从无二不动故，意于无分别中等持。
今为从平等性智慧门赞颂宝生佛故，说"从无生"等。从无我生起，如十二幻喻而作众生利益。或者生起一切佛功德故为宝生，如如意宝。
"佛生起"者，身与智慧之显现无尽生起，即佛功德。
"从虚空生"者，不为生处法所染。
"从智慧生"者，名为平等之五智合一，称为宝生。
今为从成所作智慧门赞颂成就佛故，说"幻化网"。于利生之时作曼荼罗轮幻化网，无有傲慢心之意。
彼幻化网如何？示现佛游戏，即以十二事业方式向众生示现。
"一切一切"者，一切轮回与如幻化网从汝生起并了知。总之，不仅赞颂五部，乃至禅定与守护母等。

།ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཞུས་པའི་སྐབས་སུ། ཡེ་ཤེས་སྐུ་སྟེ་རང་བྱུང་བ་ཞེས་པའི་ལན་གསུངས་པ་དང་། གཞུང་གི་བརྗོད་བྱ་ལ་བསྟོད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་འཕྲུལ་དུ་འབྱུང་པའི་སྐུ་སྟེ། རང་བྱུང་། དཔལ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་དེ་ལ་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པ་བསྟོད་པར་འོས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རིགས་ལྔ་ལ་བསྟོད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་སྔགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཨོཾ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ོཾ་ནི་ཤིས་པ་བརྗོད་པར་བྱ། སརྦ་དྷརྨཱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་ན། ཨ་བྷཱ་ཝ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་སྣང་ བའོ།།དེའི་གློ་བུར་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྭ་བྷཱ་ཝ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་སྟེ། བི་ཤུདྡྷ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ལོ། །རང་བཞིན་དག་པ་དེ་དག་གང་གིས་མཐོང་ཞིང་རྟོགས་སྙམ་པ་ལ། བཛྲ་ཙ་ཀྵུ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་དེ་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སངས་རྒྱས་སྤྱན། ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་བྱེད་པར་གྱིས་མཐོང་བའམ་རྟོགས་པའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྙམ་པ་ལ། ཨ་ཞེས་པ་ཐབས་དང་། ཨཱ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི་ཨཾ་སྟེ་ཐིག་ལེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། ཨཿཞེས་པ་དོན་དམ་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་བདེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། མདོར ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ།ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བར་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་སྔགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། པྲ་ཀྲྀ་ཏི་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་བཅོས་པའོ། །པ་རི་ཤུདྡྷཱཿ་ཞེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། ཡང་གཞན་དུ་མི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་བ་འདི་ཉིད་དག་པ་སྟེ། དེ་གང་ཞེ་ན། སརྦ་དྷརྨཱ་སྟེ། འཁོར་བའི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ།།དེ་ཡང་རེས་འགའ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཡང་དུ་ལྟ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་དག་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ་ ཏེ།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའོ། །མཉྫུ་ཤྲཱི་ནི་འཇམ་དཔལ་ལོ། །པ་རི་ཤུདྡྷཱི་ཏཱ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།

"智慧身"者，在请问时，答以"智慧身即自生"，并赞颂论典所诠义。智慧身幻化所生之身，即自生、吉祥、智慧萨埵、大金刚持等名号，对彼应以恭敬方式礼敬赞颂，故如是说。五部赞颂已说完毕。
今为显示一切法清净咒故，说"嗡"等。"嗡"表吉祥宣说。"萨瓦达玛"即蕴界处所摄一切法。其清净自性如何？"阿巴瓦"即无实有，如水中月影显现。此非暂时，"斯瓦巴瓦"即自性清净，与"毗输达"相连。
彼自性清净由谁见解？说"嚩日拉查库"，即以显空不二金刚所说佛眼等方便作用而见解。
其方式如何？"阿"表方便，"阿"表智慧，二者所生"昂"即点，为世俗本性；"阿"表胜义无生乐相了知。总之，一切法自性清净无实有，以方便差别而了知证悟不二之乐，此为其义。
今为显示自性清净咒故，说"布克利帝"等。此即自性清净。"巴利输达"即遍清净。自性遍清净，更无他见，此轮回即清净。何为轮回？"萨瓦达玛"即一切轮回法。此是否为暂时？再观察，乃至清净即色等。
为明显显示此义故，说"萨瓦达塔嘎得"，即一切如来之"嘉那嘎雅"，为智慧身。"曼殊室利"即文殊。"巴利输提达"即遍清净。

 །མུ་པཱ་ནི་ལུས་སོ། །དཱ་ཡེ་ཏི་ཨ་ཞེས་པ་ནི་གོ་འཕང་ངོ་། ། ནི་ཐབས་ལ། ཨཿ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དེའི་དོན་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པ་མ་བཅོས་པ་ གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ།ཡོངས་སུ་དག་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མིང་ཅན་དེའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཨོཾ་སརྦ་ ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་བགྲང་བར་བྱ་བའི་སྙིང་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཧྲྀ་ད་ཡ་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ ཀ་ན་གནས་པ་དེ་རྟོགས་པས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན།ཧ་ར་ཧ་ར་སྟེ་ཐ་མལ་པའི་ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའོ། །འཕྲོག་པས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་གང་གི་སྙིང་པོ་ན། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོའོ། །དེས་ལས་ཅི་བྱེད་ན། ཁམས་ གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་འཕྲོག་ཅིང་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ།།ོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱི། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་འགྱུར་པའོ། །གང་གི་ཡིན་ན། བྷ་ག་ཝཱན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིའོ། །མཚན་གྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ། ཛྙཱ་ན་མཱུརྟི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན། ཝཱ་གཱི་ཤྭ་ར་སྟེ། ངག་ལ་དབང་བྱེད་པས་ན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གོ། །ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། མ་ཧཱ་ཝཱ་ཙ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་སྐུར་འཚེད་ཅིང་ཁ་དོག་སྒྱུར་བར་བྱེད་དོ།།གང་ན། སརྦ་དྷརྨཱ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཅི་དང་ཅི་འདྲ་བར་ན། ག་ག་ན་སྟེ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་རོ། ། མ་ལ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སུ་པ་རི་ཤུདྡྷཱ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ ཡོངས་སུ་དག་པའོ།།དེ་ཐམས་ཅད་གར་བསྡུ་ན། དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་པོ། ཨཿསྟེ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐིམ་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ན་བཞུགས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས།ཁམས་གསུམ་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའོ།

"姆帕"即身。"达耶提阿"即果位。"阿"为方便，"阿"为智慧。其义为：凡具一切法遍清净无造作者，即一切如来智慧身，获得遍清净文殊名号之果位，此为其义。
今为显示一切如来心要故，说"嗡萨瓦达塔嘎达"等。此当知为恒常持诵之心要。"萨瓦达塔嘎达"即一切如来。"哈日达雅"即心要，为智慧身。如是智慧身住于一切如来心间，了知此有何作用？"哈拉哈拉"即夺除凡俗身语意一切烦恼。夺除后成何？即其心要，为身语意心要。由此作何？即夺除摧毁三界执著。
说"嗡吽舍"，即成为身语意。是谁的？"巴嘎万"即世尊的。宣说殊胜名号："嘉那穆帝"，即成为智慧身。由以语言门显示故，"瓦给湿瓦拉"，由于掌控语言故为语自在。以语言门显示将成何？说"玛哈瓦札"，即烧炼转变一切法为不二智慧身。何者？"萨瓦达玛"即一切法。如何相似？"嘎嘎纳"即如虚空。"玛拉"即无垢。
为明显显示此义故，"苏巴利输达"即极遍清净。此等摄于何处？"达玛达图"即法界，"嘉那嘎巴"即智慧藏，"阿"即无生融入。其义为：住于一切如来心间之世尊智慧身，由语言门显示，夺除三界身语意烦恼。

 །དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་དྲི་མ་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེས་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་དག་གིས་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལན་གནང་བ་བཤད་ཟིན་པ་སྟེ་རྫོགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ གུས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཆོད་པ་སྟེ། ཞུས་པའི་ལན་གསུངས་པའི་དེ་མ་ཐག་པའོ། །དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནི་སྡུད་པ་པོ་སྟེ། ཚིག་གི་དོན་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དགའ་ཞིང་མགུ་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྡུད་པ་པོ་ཆོས་ཐོས་པས་དགའ་བ་སྟེ་མདངས་ཕྱུང་ཞེས་པའོ། །མགུ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའོ། །ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ནི་གུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་དགའ་ཞིང་མགུ་བ་ནི། བདེ་བ་རྒྱས་པའོ། །མགོན་པོ་བཅོམ་ལྡན་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་མགོན་མཛད་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ། མིང་གཞན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་སྟོན་པའི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་གཏུགས་པའོ། །དེ་ནི་ཞེས་པ་ནི རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་།།བདག་དང་གཞན་གྱི་མགོན་དུ་གྱུར་པས་སོ། །གསང་བའི་བདག་པོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་ཞེས་པ་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་འཛིན་པ་སྟེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ། །ཞེས་པ་ནི་དེའི་མིང་ཅན་གྱི་འཁོར་རྣམས་སོ། །སྣ་ཚོགས་གཞན་དང་ ལྷན་ཅིག་ཏུ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྒྲོལ་མ་དང་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་ལ་སོགས་པའི་དཔའ་མོ་རྣམས་ནི་སྣ་ཚོགས་པའོ། །གཞན་ཞེས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་འཁོར་རྣམས་སོ། །ལྷན་ཅིག་ཅེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་དང་མཉམ་པོར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གསང་བསྟོད་ནས་ ནི་ཚིག་འདི་གསོལ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྐད་གསང་ལ་ཆེ་བས་འོག་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་གསོལ་བའོ། །ད་ནི་དོན་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཀྱེ་མགོན་པོ་ཞེས་བོས་ནས་བདག་ཅག་ ཅེས་པ་ནི་འཁོར་རྣམས་སོ།།ཡི་རང་བ་ནི་མགུ་བའོ། །ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དོན་དུ་ཆོས་སྣང་བའོ།

其殊胜性相为：一切法如虚空般无垢，为法界清净智慧。此令一切分别转为如是，此为其义。为令完全了知续部之实相故，已说许可答复，此为圆满之义。
今为显示对世尊所说义理随喜方式之恭敬故，说"尔时吉祥金刚持"等。"尔时"即无间断，为答复请问之刹那。"吉祥金刚持"即结集者，词义已说。"欢喜悦意而合掌"中，结集者闻法欢喜即放光。"悦意"即随喜。"合掌"表示恭敬之义。或者"欢喜悦意"即喜乐增长。
"怙主薄伽梵如来"，由于作为自他怙主故如是称呼。此即薄伽梵如来金刚持，别名释迦牟尼。"顶礼圆满正觉已"即以头顶礼敬自师足下。"彼"即金刚持。因为成为自他怙主故。
"密主手持金刚忿怒王"中，持有身语意密，已作解释。"手持金刚忿怒王"即具此名号之眷属众。"与诸种种他众俱"中，度母、怒眉母等勇母众为种种。"他"即结集者以外的眷属众。"俱"即与彼等同在之义。"密赞而说如是言"中，以高亢声音说下文诸句。
今为显示为大义故随喜，说"怙主"等。呼"啊怙主"后"我等"即眷属众。"随喜"即欢悦。"善哉"即为自义显现法。

 །ཡང་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དོན་དུའོ། །ཡང་ན་ལྷག་མ་མ་ལུས་པའོ། །ལེགས་པར་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། ཐོག་མ་དང་། བར་ དང་།མཐར་དགེ་བར་གསུངས་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དོན་དུའོ། །འགྲོ་བ་མགོན་མེད་རྣམས་དང་ནི། །བདག་ཅག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་གྲུ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་དོན་ཆེན་མཛད། །ཅེས་པ་ནི་ ཉན་ཐོས་དང་།རང་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལ་མ་བཀོད་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་པར་མཛད་པ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཐབས་གང་གི་སྒོ་ནས་ཤེ་ན། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསྐྱེད་པ་ལྷའི་ རྣལ་འབྱོར་དང་།རྫོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་སྟེ། དེའི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཤད་མ་ཐག་པའི་ལམ་འདི་ནི་བདེ་བས་བདེ་བར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་དག་པ་ལེགས་པའི་ ལམ་སྟེ།དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཤེགས་ཤུལ་འདི་བཀོད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ད་ནི་ཟབ་མོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཟབ་ཅིང་ཡངས་ལ་རྒྱ་ཆེ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ནི་ཟབ་སྟེ། རྟོགས་པར་དཀའ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡངས་པ་ནི་འདིར་ཀུན་ཤང་པའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་འདིར་ཀུན་འདུས་ལ་ཐེག་པ་གཞན་དུ་འདི་མ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཆེ་བ་ནི་བདག་གིའོ། །འགྲོ་བའི་དོན་ནི་གཞན་དོན་ཏེ། དེ་བྱེད་པ་ལ་དེ་སྐད་ ཅེས་བྱའོ།།སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་འདི་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ནི་ཉན་ཐོས་དང་། རང་རྒྱལ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་བཤད།།ཅེས་པ་ནི། དེ་དག་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱང་ཡི་རང་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།

又"善哉"是为他义。或为无余剩余。"善说"即声音无过失，即开始、中间、最后皆善说。"解脱果"即为获得无住涅槃之义。
"无怙众生及我等"即如四方大海等。"作大利得菩提"即不安置于声闻、缘觉等道，而安置于无上正等正觉，此为大恩之义。以何方便门呢？说"示现幻化网之理"，生起天瑜伽与圆满智慧瑜伽即幻化网，由此道门而知。
"此乃清净善妙道"中，如前所说此道因以乐成乐故，为清净善妙道。此为随喜三世善逝所立足迹之义。
今为显示随喜佛说甚深故，说"甚深广大极广大"等。金刚乘甚深，因难以通达故。广大即此处包含一切。极广大即此处摄一切而于他乘中此不摄故。大义即自义。众生利即他义，作此故如是称。
"此乃诸佛境界中"，此非声闻、缘觉、菩萨及诸佛行境，唯是大金刚持境界之义。故"一切正觉皆宣说"，即随喜彼等之义。如是我等亦随喜之义。
已说随喜世尊教法。

 །ཐོག་མ་བར་མཐའ་སྒྲའི་གཙོ་བོ་དང་ ལྡན་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་གསང་བ་ཟབ་མོའི་དོན།།ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེར་གྱུར་པས་འདི་དོན་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བོས་སྦྲང་རྩི་འཐུང་བ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །ཡི་གེ་རིག་བྱེད་པ་ཡི་མིང་ཅན་དེ་ཡིས་ཉེ་བར་བཟུང་ཞིང་འཆི་མེད་མང་འཐུངས་སྒྲ་ངན་ཆེན་པོ་དེའི། གདམས་པ་ལ་བརྟེན་ བདག་གི་ཁེ་དང་གྲགས་པ་ལ་སོགས་དོན་གཉེར་མིན་ཞིང་རང་གི་བློ་གྲོས་རློམ་པས་མིན།།དེ་ཡིས་གསུངས་པ་གློ་རྡོལ་བུམ་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་འཇིགས་ཤིང་བདག་དང་གཞན་དོན་གྲུབ་པ་མིན་པས་དེ་བཞིན་དུ། འདི་བྲིས་པ་ལས་བསོད་ནམས་ཅི་ཡོད་དེས་ནི་ཉོན་ མོངས་མ་ལུས་སྤངས་དང་དེ་ཡི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་ཤོག་།འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་འགྲེལ་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་སྤྲུལ་པ་མིའི་དབང་པོ་གྲགས་པས་མཛད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་བཀའ་བརྒྱུད་པ ་རྫོགས་སོ།

具有始中终音主的续王，作众生利益甚深密义。因甚深广大，善知此义之人如饮甜蜜极其稀少。
依止持有文字明咒名号者所摄受、饮众甘露、大恶声者之教授，我不为求自利名闻等，亦非以自智慢心。
因彼所说如漏洞瓶般令人畏惧，不能成就自他二利，如是。以此书写所得任何福德，愿断尽一切烦恼并善巧其方便。
圣文殊名号真实宣说之释论，文殊化身人王名称所作，菩萨观世音传承圆满。


